Ustawa z dnia 5 września 2016 r. o usługach zaufania oraz identyfikacji elektronicznej
Rozdział 2 — Krajowa infrastruktura zaufania
Art. 10
Obowiązuje1. Narodowe centrum certyfikacji:
1) tworzy i wydaje kwalifikowanym dostawcom usług zaufania certyfikaty służące do weryfikacji zaawansowanych podpisów elektronicznych lub pieczęci elektronicznych, o których mowa w załączniku I lit. g, załączniku III lit. g i załączniku IV lit. h do rozporządzenia 910/2014, oraz certyfikatów służących do weryfikacji innych usług zaufania świadczonych przez kwalifikowanych dostawców, zwanych dalej „certyfikatami dostawcy usług zaufania”;
2) publikuje certyfikaty, o których mowa w pkt 1;
3) publikuje listy unieważnionych certyfikatów, o których mowa w pkt 1;
4) tworzy dane do opatrywania pieczęcią elektroniczną certyfikatów, o których mowa w pkt 1, oraz certyfikatów do weryfikacji tych pieczęci, zwanych dalej „certyfikatami narodowego centrum certyfikacji”.
2. Narodowe centrum certyfikacji realizuje zadania, o których mowa w ust. 1, zgodnie z polityką certyfikacji.
Treść według tekstu jednolitego
Ustawa była zmieniana. Obecne brzmienie ogłoszono jako tekst jednolity: Dz.U. 2024 poz. 1725, 25 listopada 2024.
Po ogłoszeniu tego tekstu ustawę zmieniono jeszcze 1 raz. Tych zmian poniższa treść nie zawiera — sprawdź akty zmieniające na stronie ustawy.
Lexeva pokazuje treść przepisu, nie udziela porad prawnych. Moc prawną ma wyłącznie tekst ogłoszony w dzienniku urzędowym.