§ 2

1. Minister właściwy do spraw wewnętrznych występuje do ministra właściwego do spraw finansów publicznych z wnioskiem o dokonanie podziału rezerwy celowej na wypłatę świadczeń pieniężnych, zwanej dalej „rezerwą celową”, przysługujących na podstawie ustawy z dnia 7 września 2007 r. o Karcie Polaka, zwanej dalej „ustawą”.

2. Wniosek, o którym mowa w ust. 1, sporządza się na podstawie wniosków składanych przez wojewodów, po dokonaniu analizy i oceny tych wniosków w zakresie zasadności zapotrzebowania na środki finansowe we wskazanej w nich wysokości oraz zgodności przeznaczenia wnioskowanych środków z celami ustawy.

3. Wniosek wojewody o przyznanie środków z rezerwy celowej określa kwotę niezbędną do udzielania powiatom dotacji na wypłatę świadczeń pieniężnych.

4. Wniosek o przyznanie środków z rezerwy celowej zawiera uzasadnienie potrzeby uzyskania środków z rezerwy celowej we wskazanej w nim wysokości, w szczególności:

1) przewidywaną liczbę osób uprawnionych do otrzymania świadczenia pieniężnego oraz członków ich rodzin, o których mowa w art. 8c ustawy, z wyszczególnieniem małoletnich dzieci;

2) szacunkowe kwoty stanowiące równowartość świadczeń pieniężnych do wypłaty w poszczególnych miesiącach, których wniosek dotyczy.

5. Do wniosku o przyznanie środków z rezerwy celowej wojewoda dołącza informację o złożonych w danym roku wnioskach o przyznanie świadczenia pieniężnego i o wydanych decyzjach dotyczących przyznania i ustalenia wysokości świadczenia pieniężnego oraz o liczbie osób, które złożyły w danym kwartale wnioski o udzielenie zezwolenia na pobyt stały w związku z posiadaną Kartą Polaka, a nie złożyły wniosków o przyznanie świadczenia pieniężnego.

6. Wojewoda składa pierwszy wniosek o przyznanie środków z rezerwy celowej w terminie do dnia 15 stycznia danego roku budżetowego, a kolejne wnioski − do 15 dnia ostatniego miesiąca kwartału poprzedzającego kwartał, którego dotyczy wniosek.