§ 5

1. Żołnierze, o których mowa w § 2, otrzymują dodatek zagraniczny w miesięcznej wysokości, określonej z zastosowaniem następujących mnożników najniższego uposażenia zasadniczego żołnierza zawodowego, które jest określone w przepisach wydanych na podstawie art. 437 ust. 4 ustawy z dnia 11 marca 2022 r. o obronie Ojczyzny (Dz. U. z 2025 r. poz. 825, 1014 i 1080), zwanego dalej „najniższym uposażeniem”:

1) 6,00 – w przypadku wykonywania zadań na stanowisku służbowym przewidzianym dla generała broni (admirała floty);

2) 5,50 – w przypadku wykonywania zadań na stanowisku służbowym przewidzianym dla generała dywizji (wiceadmirała); W brzmieniu ustalonym przez § 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 6 września 2021 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie należności pieniężnych otrzymywanych przez żołnierzy niezawodowych wyznaczonych do pełnienia służby poza granicami państwa oraz pracowników wojska zatrudnionych w jednostkach wojskowych wykonujących zadania poza granicami państwa (Dz. U. poz. 1734), które weszło w życie z dniem 1 listopada 2021 r.

Wprowadzenie do wyliczenia w brzmieniu ustalonym przez § 1 pkt 1 lit. a tiret pierwsze rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 31 stycznia 2025 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie należności pieniężnych otrzymywanych przez żołnierzy niezawodowych wyznaczonych do pełnienia służby poza granicami państwa oraz pracowników wojska zatrudnionych w jednostkach wojskowych wykonujących zadania poza granicami państwa (Dz. U. poz. 147), które weszło w życie z dniem 5 lutego 2025 r.

3) 5,00 – w przypadku wykonywania zadań na stanowisku służbowym przewidzianym dla generała brygady (kontradmirała);

4) 3,80 – w przypadku wykonywania zadań na stanowisku służbowym przewidzianym dla pułkownika (komandora);

5) 3,50 – w przypadku wykonywania zadań na stanowisku służbowym przewidzianym dla podpułkownika (komandora porucznika);

6) 3,10 – w przypadku wykonywania zadań na stanowisku służbowym przewidzianym dla majora (komandora podporucznika);

7) 2,70 – w przypadku wykonywania zadań na stanowisku służbowym przewidzianym dla kapitana (kapitana marynarki);

8) 2,30 – w przypadku wykonywania zadań na stanowisku służbowym przewidzianym dla porucznika (porucznika marynarki);

9) 2,10 – w przypadku wykonywania zadań na stanowisku służbowym przewidzianym dla podporucznika (podporucznika marynarki);

10) 2,00 – w przypadku wykonywania zadań na stanowisku służbowym przewidzianym dla starszego chorążego sztabowego (starszego chorążego sztabowego marynarki);

11) 1,95 – w przypadku wykonywania zadań na stanowisku służbowym przewidzianym dla starszego chorążego (starszego chorążego marynarki);

12) 1,90 – w przypadku wykonywania zadań na stanowisku służbowym przewidzianym dla chorążego (chorążego marynarki);

13) 1,85 – w przypadku wykonywania zadań na stanowisku służbowym przewidzianym dla młodszego chorążego (młodszego chorążego marynarki);

14) 1,80 – w przypadku wykonywania zadań na stanowisku służbowym przewidzianym dla starszego sierżanta (starszego bosmana);

15) 1,75 – w przypadku wykonywania zadań na stanowisku służbowym przewidzianym dla sierżanta (bosmana);

16) 1,70 – w przypadku wykonywania zadań na stanowisku służbowym przewidzianym dla plutonowego (bosmanmata);

17) 1,65 – w przypadku wykonywania zadań na stanowisku służbowym przewidzianym dla starszego kaprala (starszego mata);

18) 1,60 – w przypadku wykonywania zadań na stanowisku służbowym przewidzianym dla kaprala (mata);

18a) 1,58 – w przypadku wykonywania zadań na stanowisku służbowym przewidzianym dla starszego szeregowego specjalisty (starszego marynarza specjalisty);

19) 1,55 – w przypadku wykonywania zadań na stanowisku służbowym przewidzianym dla starszego szeregowego (starszego marynarza);

20) 1,50 – w przypadku wykonywania zadań na stanowisku służbowym przewidzianym dla szeregowego (marynarza). 2. Stopień wojskowy dla stanowiska służbowego, o którym mowa w ust. 1, określa się w dokumencie o skierowaniu żołnierza do pełnienia służby poza granicami państwa.

3. Żołnierzowi, o którym mowa w § 2, wyznaczonemu na stanowisko służbowe oznaczone cechą korpusu osobowego medycznego – 40 oraz cechą grupy osobowej lekarzy – A, grupy osobowej lekarzy dentystów – B, grupy osobowej pielęgniarstwa – G albo grupy osobowej ratownictwa medycznego – H, posiadającemu prawo wykonywania zawodu lekarza lub lekarza dentysty, ratownika medycznego oraz pielęgniarki, pełniącemu służbę w strefie działań wojennych stawkę dodatku zagranicznego wynikającą z ust. 1 zwiększa się o:

1) 250 % najniższego uposażenia – w przypadku lekarza i lekarza dentysty posiadających jedną z następujących specjalizacji lekarskich lub lekarsko-dentystycznych: anestezjologia i intensywna terapia, chirurgia ogólna, chirurgia szczękowo-twarzowa, choroby wewnętrzne, epidemiologia, medycyna ratunkowa, ortopedia i traumatologia narządu ruchu, psychiatria, radiologia i diagnostyka obrazowa, transfuzjologia kliniczna;

2) 150 % najniższego uposażenia – w przypadku innego niż wymieniony w pkt 1 lekarza lub lekarza dentysty;

3) 125 % najniższego uposażenia – w przypadku ratownika medycznego i pielęgniarki.

4. Żołnierzowi, o którym mowa w § 2, wykonującemu zadania związane z bezpośrednim udziałem w oczyszczaniu rejonu działania jednostki wojskowej z materiałów wybuchowych oraz substancji toksycznych albo zadania polegające na unieszkodliwianiu tych materiałów miesięczną stawkę dodatku zagranicznego zwiększa się o 1 % najniższego uposażenia za każdy dzień wykonywania tych zadań.

Dodany przez § 1 pkt 1 lit. a tiret drugie rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku 2.

W brzmieniu ustalonym przez § 1 pkt 1 lit. b rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku 2.

5. Żołnierzowi, o którym mowa w § 2, pełniącemu służbę w strefie działań wojennych i wykonującemu poza rejonem stacjonowania jednostki wojskowej zadania w warunkach związanych z bezpośrednim udziałem w akcjach o charakterze bojowym, akcjach zapobiegania aktom terroryzmu lub ich skutkom albo pełnienia służby patrolowej, ochronnej lub z udziałem w konwojach miesięczna stawka dodatku zagranicznego może zostać zwiększona od 10 % do 30 % najniższego uposażenia.

6. Stawki zwiększenia dodatku zagranicznego, o których mowa w ust. 3–5, ustala w rozkazie dowódca jednostki wojskowej wykonującej zadania poza granicami państwa.

7. Żołnierzowi, o którym mowa w § 2, wykonującemu zadania służbowe w rejonie działania jednostki wojskowej, w którym występują warunki zagrożenia utraty zdrowia lub życia albo trudne warunki klimatyczne lub zakwaterowania, miesięczną stawkę dodatku zagranicznego, o którym mowa w ust. 1, zwiększa się od 20 % do 70 % kwoty najniższego uposażenia.

8. Stawki zwiększenia dodatku zagranicznego, o których mowa w ust. 7, dla poszczególnych jednostek wojskowych ustala Minister Obrony Narodowej.

9. Dodatek zagraniczny wypłaca się żołnierzowi za okres:

1) od dnia przybycia do rejonu działania jednostki wojskowej do dnia opuszczenia tego rejonu, z wyłączeniem dni, w których żołnierz wykorzystywał urlop;

2) wykonywania obowiązków służbowych poza rejonem działania jednostki wojskowej.

10. Dodatek zagraniczny za jeden dzień wynosi 1/30 część jego miesięcznej stawki.