Rozporządzenie Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia 22 marca 2016 r. w sprawie uznawania praktyki zawodowej do wykonywania zawodów konserwatora zabytków ruchomych, konserwatora zabytków nieruchomych, konserwatora zabytkowej zieleni oraz archeologa
§ 2
ObowiązujeBrzmienie według tekstu ogłoszonego Dz.U. 2016 poz. 414 z 30 marca 2016. Późniejszych zmian tego aktu nie znamy.
1. Osoba ubiegająca się o uznanie praktyki zawodowej do wykonywania zawodów, o których mowa w § 1 pkt 1, zwana dalej „wnioskodawcą”, składa do ministra właściwego do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego, zwanego dalej „ministrem”, wniosek o uznanie praktyki zawodowej, zwany dalej „wnioskiem”, wraz z dokumentami potwierdzającymi zakres odbytej praktyki zawodowej, czas trwania i miejsce jej odbycia oraz nabyte podczas odbywania tej praktyki umiejętności.
2. Wniosek składa się w języku polskim, a dokumenty, o których mowa w ust. 1, w języku oryginału wraz z ich tłumaczeniem na język polski dokonanym przez tłumacza przysięgłego, w przypadku gdy dokumenty te sporządzono w języku innym niż język oficjalny Unii Europejskiej.
Jak powołać ten przepis
§ 2 rozporządzenia Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia 22 marca 2016 r. w sprawie uznawania praktyki zawodowej do wykonywania zawodów konserwatora zabytków ruchomych, konserwatora zabytków nieruchomych, konserwatora zabytkowej zieleni oraz archeologa (Dz. U. z 2016 r. poz. 414)
Lexeva pokazuje treść przepisu, nie udziela porad prawnych. Moc prawną ma wyłącznie tekst ogłoszony w dzienniku urzędowym.