Rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 3 czerwca 2016 r. w sprawie uznawania praktyki zawodowej kandydatów na doradców podatkowych odbytej poza granicami Rzeczypospolitej Polskiej

§ 1.

Rozporządzenie określa tryb uznawania praktyki zawodowej kandydatów na doradców podatkowych odbytej w państwie członkowskim Unii Europejskiej innym niż Rzeczpospolita Polska, Konfederacji Szwajcarskiej, państwie członkowskim Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - stronie umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym lub państwie niebędącym państwem członkowskim Unii Europejskiej, zwanym dalej „państwem innym niż Rzeczpospolita Polska”, oraz jej maksymalny uznawany okres.

§ 2.

1. Uznawanie praktyki zawodowej kandydatów na doradców podatkowych odbytej w państwie innym niż Rzeczpospolita Polska następuje w toku postępowania o wpis na listę doradców podatkowych, o którym mowa w art. 6 ustawy z dnia 5 lipca 1996 r. o doradztwie podatkowym .

2. Uznanie praktyki zawodowej następuje na wniosek kandydata na doradcę podatkowego, zwanego dalej „wnioskodawcą”.

§ 3.

1. Dokumenty potwierdzające zakres odbytej praktyki zawodowej w państwie innym niż Rzeczpospolita Polska, nabyte umiejętności, czas trwania i miejsce jej odbycia wnioskodawca załącza do wniosku o wpis na listę doradców podatkowych.

2. Dokumenty, o których mowa w ust. 1, wnioskodawca składa w języku polskim albo w innym języku wraz z tłumaczeniem na język polski. W przypadku dokumentów szczególnie istotnych dla uznania praktyki organ właściwy do uznawania odbycia praktyki zawodowej w państwie innym niż Rzeczpospolita Polska, zwany dalej „organem właściwym do uznawania praktyki”, może wymagać tłumaczenia dokonanego przez tłumacza przysięgłego prowadzącego działalność w Rzeczypospolitej Polskiej lub w innym państwie członkowskim.

§ 4.

1. Organ właściwy do uznawania praktyki może przeprowadzić z wnioskodawcą rozmowę w celu ustalenia szczegółowego zakresu praktyki zawodowej odbytej w państwie innym niż Rzeczpospolita Polska.

2. O konieczności przeprowadzenia rozmowy, o której mowa w ust. 1, zawiadamia się wnioskodawcę w formie pisemnej wraz ze wskazaniem terminu rozmowy.

3. W przypadku gdy wnioskodawca nie ma możliwości wzięcia udziału w rozmowie w wyznaczonym terminie, organ właściwy do uznawania praktyki zawodowej wyznacza, na jego wniosek, nowy termin rozmowy.

4. Jeżeli wnioskodawca nie stawi się na rozmowę w żadnym z wyznaczonych terminów, organ właściwy do uznawania praktyki rozstrzyga o uznaniu praktyki zawodowej odbytej w państwie innym niż Rzeczpospolita Polska na podstawie informacji zawartych w dokumentach, o których mowa w § 3 ust. 1.

§ 5.

Maksymalny uznawany okres praktyki zawodowej odbytej w państwie innym niż Rzeczpospolita Polska wynosi 6 miesięcy.

§ 6.

Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem następującym po dniu ogłoszenia.