Lexeva to wyłącznie wyszukiwarka aktów prawnych. Nie udzielamy porad prawnych i nie oceniamy spraw. Czym Lexeva nie jest

Rozporządzenie Ministra Gospodarki Morskiej i Żeglugi Śródlądowej z dnia 21 grudnia 2016 r. w sprawie nadzoru przeciwpożarowego w polskich obszarach morskich oraz morskich portach i przystaniach

§ 8

Obowiązuje

Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

1. Plan zwalczania zagrożeń i zanieczyszczeń dla wód portowych, zwany dalej „planem”, zawiera informacje:

1) na temat podmiotu przedkładającego plan do zatwierdzenia, zwanego dalej „podmiotem”, w tym:

a) jego nazwy,

b) siedziby i danych teleadresowych jego zarządu;

2) na temat obszaru objętego planem, w tym:

a) jego granic,

b) prowadzonej w jego obrębie działalności,

c) rodzajów obsługiwanych przez podmiot ładunków niebezpiecznych, według klasyfikacji IMO, oraz miejsc ich przeładunku, obróbki i składowania,

d) rodzajów zagrożeń i zanieczyszczeń, które mogą wystąpić w jego obrębie,

e) miejsc, w których występuje największe prawdopodobieństwo powstania zagrożeń i zanieczyszczeń,

f) miejsc wymagających szczególnej ochrony przed zagrożeniami i zanieczyszczeniami;

3) na temat możliwych scenariuszy wystąpienia najpoważniejszych zagrożeń i zanieczyszczeń;

4) na temat możliwości reagowania na powstałe zagrożenia i zanieczyszczenia, w tym informacje dotyczące:

a) sił, środków i procedur reagowania podmiotu na zagrożenia i zanieczyszczenia powstałe na obszarze objętym planem,

b) struktury organizacyjnej oraz możliwości operacyjnych podmiotu wykonującego zadania związane z ochroną przeciwpożarową w porcie,

c) właściwych jednostek, o których mowa w art. 118 ustawy o bezpieczeństwie morskim, które uczestniczą w działaniach zwalczania zagrożeń i zanieczyszczeń na obszarze objętym planem,

d) obowiązujących procedur alarmowych, w zależności od rodzaju zagrożeń i zanieczyszczeń,

e) metod usuwania zagrożeń i zanieczyszczeń, z uwzględnieniem szczególnych warunków działania (takich jak zalodzenie, powódź, sztorm),

f) sposobu postępowania z powstałym zanieczyszczeniem i sposobu jego utylizacji,

g) organizacji łączności w sytuacji wystąpienia zagrożeń i zanieczyszczeń;

5) na temat ćwiczeń i szkoleń z zakresu reagowania na potencjalne zagrożenia i zanieczyszczenia, w tym ćwiczeń organizowanych wspólnie z Państwową Strażą Pożarną lub właściwymi jednostkami, o których mowa w art. 118 ustawy o bezpieczeństwie morskim;

6) na temat zgodności opisanych w nim procesów i procedur z właściwymi wymaganiami, o których mowa w ust. 3;

7) wymagane na podstawie przepisów wydanych przez właściwego dyrektora urzędu morskiego lub uznane za istotne przez podmiot.

2. Do planu dołącza się następujące załączniki:

1) mapa obszaru objętego planem ze wskazaniem miejsc przeładunku, obróbki i składowania ładunków niebezpiecznych, lokalizacji sił i środków reagowania na zagrożenia i zanieczyszczenia, którymi dysponuje podmiot, w tym rozmieszczenia sprzętu do zwalczania zanieczyszczeń wód portowych oraz stałych instalacji gaśniczych, sprzętu gaśniczego i ratunkowego oraz dróg ewakuacyjnych;

2) dane kontaktowe jednostek lub osób właściwych w sprawach bezpieczeństwa wyznaczonych przez podmioty prowadzące działalność na obszarze objętym planem oraz informacja na temat sposobów alarmowania podmiotu wykonującego zadania związane z ochroną przeciwpożarową w porcie oraz właściwych jednostek, o których mowa w art. 118 ustawy o bezpieczeństwie morskim, które uczestniczą w działaniach zwalczania zagrożeń i zanieczyszczeń na obszarze objętym planem, wraz ze wskazaniem sposobu bezpośredniego alarmowania danej jednostki lub osoby;

3) karta zmian ze wskazaniem terminu i zakresu zmian wprowadzonych do planu.

3. Informacje, o których mowa w ust. 1, podmiot przygotowuje na podstawie wymagań określonych w:

1) Międzynarodowej konwencji o zapobieganiu zanieczyszczaniu morza przez statki, 1973, sporządzonej w Londynie dnia 2 listopada 1973 r., zmienionej Protokołem sporządzonym w Londynie dnia 17 lutego 1978 r. ;

2) kodeksach, o których mowa w rozdziale VII Międzynarodowej konwencji o bezpieczeństwie życia na morzu, 1974, sporządzonej w Londynie dnia 1 listopada 1974 r. ;

3) Konwencji o ochronie środowiska morskiego obszaru Morza Bałtyckiego, sporządzonej w Helsinkach dnia 9 kwietnia 1992 r. .

1. Instrukcja technologiczna, zwana dalej „instrukcją”, zawiera informacje:

1) na temat podmiotu przedkładającego instrukcję do zatwierdzenia, zwanego dalej „podmiotem”, w tym:

a) jego nazwy,

b) siedziby i danych teleadresowych jego zarządu;

2) na temat obszaru objętego instrukcją, w tym:

a) jego granic,

b) prowadzonej w jego obrębie działalności,

c) rodzajów obsługiwanych przez podmiot ładunków niebezpiecznych, według klasyfikacji IMO, oraz miejsc ich przeładunku, obróbki i składowania;

3) na temat procesu technologicznego dla poszczególnych rodzajów ładunków niebezpiecznych obsługiwanych przez podmiot, w tym:

a) charakterystyki procesu,

b) zabezpieczeń stanowisk pracy związanych z procesem technologicznym,

c) konieczności zapewnienia asysty statku pożarniczego lub innego zabezpieczenia przed zagrożeniami o charakterze pożarowym, chemicznym lub ekologicznym;

4) na temat możliwych scenariuszy wystąpienia najpoważniejszych zagrożeń oraz procedur postępowania w przypadku ich wystąpienia, w tym:

a) sił, środków i procedur reagowania podmiotu na zagrożenia,

b) struktury organizacyjnej oraz możliwości operacyjnych podmiotu wykonującego zadania związane z ochroną przeciwpożarową w porcie,

c) obowiązujących procedur alarmowych, w zależności od rodzaju zagrożeń,

d) organizacji łączności w sytuacji wystąpienia zagrożeń;

5) na temat zgodności opisanych w niej procesów i procedur z właściwymi wymaganiami, o których mowa w ust. 3;

6) wymagane na podstawie przepisów wydanych przez właściwego dyrektora urzędu morskiego lub uznane za istotne przez podmiot.

2. Do instrukcji dołącza się następujące załączniki:

1) mapa obszaru objętego instrukcją ze wskazaniem miejsc przeładunku, obróbki i składowania ładunków niebezpiecznych, lokalizacji sił i środków reagowania na zagrożenia, którymi dysponuje podmiot, w tym rozmieszczenia sprzętu gaśniczego i ratunkowego oraz dróg ewakuacyjnych;

2) dane kontaktowe jednostek lub osób właściwych w sprawach bezpieczeństwa wyznaczonych przez podmioty prowadzące działalność na obszarze objętym instrukcją oraz informacja na temat sposobów alarmowania podmiotu wykonującego zadania związane z ochroną przeciwpożarową w porcie oraz właściwych jednostek, o których mowa w art. 118 ustawy o bezpieczeństwie morskim, które uczestniczą w działaniach zwalczania zagrożeń i zanieczyszczeń na obszarze objętym instrukcją, wraz ze wskazaniem sposobu bezpośredniego alarmowania danej jednostki lub osoby;

3) karta zmian ze wskazaniem terminu i zakresu zmian wprowadzonych do instrukcji.

3. Informacje, o których mowa w ust. 1, podmiot przygotowuje na podstawie wymagań określonych w:

1) kodeksach, o których mowa w rozdziale VII Międzynarodowej konwencji o bezpieczeństwie życia na morzu, 1974, sporządzonej w Londynie dnia 1 listopada 1974 r. ;

2) Umowie dotyczącej międzynarodowego przewozu drogowego towarów niebezpiecznych (ADR), sporządzonej w Genewie dnia 30 września 1957 r. ;

3) Umowie europejskiej dotyczącej międzynarodowego przewozu śródlądowymi drogami wodnymi towarów niebezpiecznych (ADN), zawartej w Genewie dnia 26 maja 2000 r. (Dz. U. z 2010 r. poz. 1537);

4) Regulaminie międzynarodowego przewozu kolejami towarów niebezpiecznych (RID), stanowiącym załącznik C do Konwencji o międzynarodowym przewozie kolejami (COTIF), sporządzonej w Bernie dnia 9 maja 1980 r. (Dz. U. z 2013 r. poz. 840);

5) rozporządzeniu (WE) nr 1907/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 grudnia 2006 r. w sprawie rejestracji, oceny, udzielania zezwoleń i stosowanych ograniczeń w zakresie chemikaliów (REACH) i utworzenia Europejskiej Agencji Chemikaliów, zmieniającym dyrektywę 1999/45/WE oraz uchylającym rozporządzenie Rady (EWG) nr 793/93 i rozporządzenie Komisji (WE) nr 1488/94, jak również dyrektywę Rady 76/769/EWG i dyrektywy Komisji 91/155/EWG, 93/67/EWG, 93/105/WE i 2000/21/WE ;

6) rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 649/2012 z dnia 4 lipca 2012 r. dotyczącym wywozu i przywozu niebezpiecznych chemikaliów ;

7) rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1272/2008 z dnia 16 grudnia 2008 r. w sprawie klasyfikacji, oznakowania i pakowania substancji i mieszanin, zmieniającym i uchylającym dyrektywy 67/548/EWG i 1999/45/WE oraz zmieniającym rozporządzenie (WE) nr 1907/2006 ;

8) ustawie z dnia 22 sierpnia 1997 r. o ochronie osób i mienia ;

9) ustawie z dnia 24 sierpnia 1991 r. o ochronie przeciwpożarowej ;

10) ustawie z dnia 27 kwietnia 2001 r. - Prawo ochrony środowiska ;

11) ustawie z dnia 22 czerwca 2001 r. o wykonywaniu działalności gospodarczej w zakresie wytwarzania i obrotu materiałami wybuchowymi, bronią, amunicją oraz wyrobami i technologią o przeznaczeniu wojskowym lub policyjnym ;

12) ustawie z dnia 21 czerwca 2002 r. o materiałach wybuchowych przeznaczonych do użytku cywilnego ;

13) ustawie z dnia 26 kwietnia 2007 r. o zarządzaniu kryzysowym ;

14) ustawie z dnia 4 września 2008 r. o ochronie żeglugi i portów morskich ;

15) ustawie z dnia 25 lutego 2011 r. o substancjach chemicznych i ich mieszaninach ;

16) ustawie z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach ;

17) rozporządzeniu Ministra Rozwoju z dnia 29 stycznia 2016 r. w sprawie rodzajów i ilości znajdujących się w zakładzie substancji niebezpiecznych, decydujących o zaliczeniu zakładu do zakładu o zwiększonym lub dużym ryzyku wystąpienia poważnej awarii przemysłowej ;

18) rozporządzeniu Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 7 czerwca 2010 r. w sprawie ochrony przeciwpożarowej budynków, innych obiektów budowlanych i terenów ;

19) rozporządzeniu Ministra Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej z dnia 9 lipca 2003 r. w sprawie bezpieczeństwa i higieny pracy przy produkcji, transporcie wewnątrzzakładowym oraz obrocie materiałów wybuchowych, w tym wyrobów pirotechnicznych ;

20) rozporządzeniu Ministra Gospodarki z dnia 27 października 2010 r. w sprawie pomieszczeń magazynowych i obiektów do przechowywania materiałów wybuchowych, broni, amunicji oraz wyrobów o przeznaczeniu wojskowym lub policyjnym ;

21) przepisach wydanych na podstawie art. 48 ust. 1 ustawy z dnia 21 marca 1991 r. o obszarach morskich Rzeczypospolitej Polskiej i administracji morskiej ;

22) regulaminach, instrukcjach i zarządzeniach podmiotu zarządzającego obszarem, na którym prowadzona jest działalność objęta instrukcją, wydanych na podstawie przepisów o ochronie przeciwpożarowej.

1. Cykliczna instrukcja technologiczno-ruchowa, zwana dalej „cykliczną instrukcją t-r”, zawiera informacje:

1) na temat podmiotu przedkładającego cykliczną instrukcję t-r do zatwierdzenia, zwanego dalej „podmiotem”, w tym:

a) jego nazwy,

b) siedziby i danych teleadresowych jego zarządu;

2) na temat obszaru objętego cykliczną instrukcją t-r, w tym:

a) jego granic,

b) użytkowanych terenów, obiektów i akwenów,

c) miejsc prowadzenia prac pożarowo niebezpiecznych,

d) miejsc i sposobu składowania materiałów i substancji pożarowo niebezpiecznych;

3) na temat zakresu działalności prowadzonej przez podmiot, w tym:

a) rodzaju wykonywanych prac pożarowo niebezpiecznych,

b) rodzajów wykorzystywanych materiałów i substancji pożarowo niebezpiecznych;

4) na temat możliwych scenariuszy wystąpienia najpoważniejszych zagrożeń i zanieczyszczeń;

5) na temat możliwości reagowania na powstałe zagrożenia i zanieczyszczenia, w tym informacje dotyczące:

a) sił, środków i procedur ochrony przeciwpożarowej podmiotu,

b) struktury organizacyjnej oraz możliwości operacyjnych podmiotu wykonującego zadania związane z ochroną przeciwpożarową w porcie,

c) właściwych jednostek, o których mowa w art. 118 ustawy o bezpieczeństwie morskim, które uczestniczą w działaniach zwalczania zagrożeń i zanieczyszczeń na obszarze objętym instrukcją t-r,

d) obowiązujących procedur alarmowych, w zależności od rodzaju zagrożeń i zanieczyszczeń,

e) organizacji łączności w sytuacji wystąpienia zagrożeń i zanieczyszczeń;

6) na temat zgodności opisanych w niej procesów i procedur z właściwymi wymaganiami, o których mowa w ust. 4;

7) wymagane na podstawie przepisów wydanych przez właściwego dyrektora urzędu morskiego lub uznane za istotne przez podmiot.

2. Do cyklicznej instrukcji t-r dołącza się następujące załączniki:

1) mapa obszaru objętego cykliczną instrukcją t-r ze wskazaniem miejsc składowania materiałów i substancji pożarowo niebezpiecznych, miejsc prowadzenia prac pożarowo niebezpiecznych oraz lokalizacji sił i środków ochrony przeciwpożarowej, którymi dysponuje podmiot, w tym rozmieszczenia sprzętu gaśniczego i ratunkowego oraz dróg ewakuacyjnych;

2) książka prac pożarowo niebezpiecznych zawierająca informacje dotyczące terminów i rodzajów prowadzonych prac pożarowo niebezpiecznych;

3) dane kontaktowe jednostek lub osób właściwych w sprawach bezpieczeństwa wyznaczonych przez podmiot oraz informacja na temat sposobów alarmowania podmiotu wykonującego zadania związane z ochroną przeciwpożarową w porcie oraz właściwych jednostek, o których mowa w art. 118 ustawy o bezpieczeństwie morskim, które uczestniczą w działaniach zwalczania zagrożeń i zanieczyszczeń na obszarze objętym cykliczną instrukcją t-r, wraz ze wskazaniem sposobu bezpośredniego alarmowania danej jednostki lub osoby;

4) karta zmian ze wskazaniem terminu i zakresu zmian wprowadzonych do cyklicznej instrukcji t-r.

3. Jednorazowa instrukcja technologiczno-ruchowa zawiera informacje:

1) na temat podmiotu planującego podjęcie w porcie prac remontowych, naprawczych lub innych prac pożarowo niebezpiecznych, zwanych dalej „pracami”, oraz:

a) planowanego miejsca podjęcia prac (adres, nazwa nabrzeża lub jednostki pływającej),

b) planowanego terminu rozpoczęcia i zakończenia prac,

c) zakresu planowanych prac,

d) urządzeń i substancji planowanych do użycia podczas prac,

e) planowanego zabezpieczenia przeciwpożarowego prac;

2) na temat danych kontaktowych jednostek lub osób właściwych w sprawach bezpieczeństwa wyznaczonych przez podmiot planujący podjęcie prac oraz sposobów alarmowania podmiotu wykonującego zadania związane z ochroną przeciwpożarową w porcie oraz właściwych jednostek, o których mowa w art. 118 ustawy o bezpieczeństwie morskim, które uczestniczą w działaniach zwalczania zagrożeń i zanieczyszczeń na obszarze, na którym będą prowadzone prace, wraz ze wskazaniem sposobu bezpośredniego alarmowania danej osoby lub jednostki;

3) wymagane na podstawie przepisów wydanych przez właściwego dyrektora urzędu morskiego lub uznane za istotne przez podmiot planujący podjęcie prac.

4. Informacje, o których mowa w ust. 1, podmiot przygotowuje na podstawie wymagań określonych w:

1) ustawie z dnia 24 sierpnia 1991 r. o ochronie przeciwpożarowej ;

2) rozporządzeniu Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 7 czerwca 2010 r. w sprawie ochrony przeciwpożarowej budynków, innych obiektów budowlanych i terenów ;

3) rozporządzeniu Ministra Gospodarki z dnia 30 maja 2001 r. w sprawie bezpieczeństwa i higieny pracy przy budowie i przebudowie oraz remoncie jednostek pływających .

1. Instrukcja bezpiecznej obsługi statku zawiera informacje:

1) na temat podmiotu przedkładającego instrukcję bezpiecznej obsługi statku do zatwierdzenia, zwanego dalej „podmiotem”, w tym:

a) jego nazwy,

b) siedziby i danych teleadresowych jego zarządu;

2) na temat obszaru objętego instrukcją bezpiecznej obsługi statku, w tym:

a) jego granic,

b) prowadzonej w jego obrębie działalności;

3) na temat typu statku, którego obsługi dotyczy, w tym:

a) rodzaju przewożonego ładunku, według klasyfikacji IMO,

b) zasad bezpiecznego przewozu określonego rodzaju ładunku;

4) na temat procedur związanych z wejściem statku do portu, w tym konieczności:

a) uzyskania świadectwa odgazowania statku,

b) zapewnienia asysty statku pożarniczego;

5) na temat miejsca docelowego - terminalu przeładunku przewożonego ładunku, w tym:

a) poszczególnych etapów przeładunku,

b) istniejącego zabezpieczenia przeciwpożarowego na terenie terminalu,

c) wymagań w zakresie bezpieczeństwa na poszczególnych etapach przeładunku;

6) na temat potencjalnych zagrożeń związanych z postojem i eksploatacją statku w porcie;

7) na temat sposobów reagowania w sytuacji wystąpienia najpoważniejszych zagrożeń na statku lub w jego otoczeniu;

8) na temat procedur związanych z opuszczeniem portu przez statek;

9) na temat zgodności opisanych w niej procesów i procedur z właściwymi wymaganiami, o których mowa w ust. 3;

10) wymagane na podstawie przepisów wydanych przez właściwego dyrektora urzędu morskiego lub uznane za istotne przez podmiot.

2. Do instrukcji bezpiecznej obsługi statku dołącza się następujące załączniki:

1) plan terminalu ze wskazaniem jego granic, stałych elementów infrastruktury nabrzeża, lokalizacji urządzeń przeładunkowych, lokalizacji środków ochrony przeciwpożarowej i dróg ewakuacyjnych;

2) dane kontaktowe jednostek lub osób właściwych w sprawach bezpieczeństwa wyznaczonych przez podmiot oraz informacja na temat sposobów alarmowania podmiotu wykonującego zadania związane z ochroną przeciwpożarową w porcie oraz właściwych jednostek, o których mowa w art. 118 ustawy o bezpieczeństwie morskim, które uczestniczą w działaniach zwalczania zagrożeń i zanieczyszczeń na obszarze objętym instrukcją bezpiecznej obsługi statku, wraz ze wskazaniem sposobu bezpośredniego alarmowania danej jednostki lub osoby;

3) lista kontrolna w zakresie czynności kapitana statku;

4) lista kontrolna w zakresie czynności związanych z obsługą statku przez terminal;

5) karta zmian ze wskazaniem terminu i zakresu zmian wprowadzonych do instrukcji bezpiecznej obsługi statku.

3. Informacje, o których mowa w ust. 1, podmiot przygotowuje na podstawie wymagań określonych w:

1) kodeksach, o których mowa w rozdziale VII Międzynarodowej konwencji o bezpieczeństwie życia na morzu, 1974, sporządzonej w Londynie dnia 1 listopada 1974 r. ;

2) Umowie dotyczącej międzynarodowego przewozu drogowego towarów niebezpiecznych (ADR), sporządzonej w Genewie dnia 30 września 1957 r. (Dz. U. z 2023 r. poz. 891);

3) Umowie europejskiej dotyczącej międzynarodowego przewozu śródlądowymi drogami wodnymi towarów niebezpiecznych (ADN), zawartej w Genewie dnia 26 maja 2000 r. (Dz. U. z 2010 r. poz. 1537);

4) Regulaminie międzynarodowego przewozu kolejami towarów niebezpiecznych (RID), stanowiącym załącznik C do Konwencji o międzynarodowym przewozie kolejami (COTIF), sporządzonej w Bernie dnia 9 maja 1980 r. (Dz. U. z 2013 r. poz. 840);

5) ustawie z dnia 19 sierpnia 2011 r. o przewozie towarów niebezpiecznych ;

6) rozporządzeniu Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 7 czerwca 2010 r. w sprawie ochrony przeciwpożarowej budynków, innych obiektów budowlanych i terenów .

Treść według tekstu jednolitego

Ustawa była zmieniana. Obecne brzmienie ogłoszono jako tekst jednolity: Dz.U. 2024 poz. 1202, 7 sierpnia 2024.

Lexeva pokazuje treść przepisu, nie udziela porad prawnych. Moc prawną ma wyłącznie tekst ogłoszony w dzienniku urzędowym.