Rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 19 czerwca 2017 r. w sprawie zakresu znajomości języka polskiego niezbędnej do wykonywania zawodu fizjoterapeuty oraz egzaminu ze znajomości języka polskiego

§ 1.

Rozporządzenie określa:

1) zakres znajomości języka polskiego w mowie i piśmie, niezbędnej do wykonywania zawodu fizjoterapeuty;

2) sposób i tryb przeprowadzania egzaminu, o którym mowa w art. 13 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 25 września 2015 r. o zawodzie fizjoterapeuty, zwanej dalej „ustawą”;

3) wysokość opłaty za egzamin, o którym mowa w art. 13 ust. 2 pkt 2 ustawy, oraz wzór zaświadczenia potwierdzającego pozytywne złożenie tego egzaminu.

§ 2.

Osoba, o której mowa w art. 13 ust. 1 pkt 5 lit. c ustawy, jest obowiązana znać język polski w mowie i piśmie w stopniu umożliwiającym:

1) stosowanie w mowie i piśmie prawidłowej terminologii medycznej obejmującej słownictwo anatomiczne, fizjologiczne, patofizjologiczne, dotyczące stanów metabolicznych, rozpoznań, stanów chorobowych, procedur i zabiegów fizjoterapeutycznych;

2) rozumienie tekstu pisanego, w szczególności korzystanie z fachowej literatury i piśmiennictwa medycznego oraz przepisów regulujących wykonywanie zawodu fizjoterapeuty w Rzeczypospolitej Polskiej oraz praw pacjenta;

3) porozumiewanie się z pacjentami, fizjoterapeutami, lekarzami, lekarzami dentystami i przedstawicielami innych zawodów medycznych, w szczególności poprawne przeprowadzanie wywiadów z pacjentem, udzielanie przystępnych i zrozumiałych dla pacjenta porad i informacji, przekazywanie danych o pacjencie, a także czynne uczestniczenie w konsyliach i konsultacjach oraz naradach i szkoleniach zawodowych;

4) redagowanie tekstów zgodnie z zasadami gramatyki i ortografii oraz czytelne odręczne prowadzenie dokumentacji medycznej.

§ 3.

1. Krajowa Rada Fizjoterapeutów, zwana dalej „KRF”, organizuje egzamin, o którym mowa w art. 13 ust. 2 pkt 2 ustawy, zwany dalej „egzaminem”, osobie, o której mowa w art. 13 ust. 1 pkt 5 lit. c ustawy, na jej wniosek, w terminie dwóch miesięcy od dnia otrzymania prawidłowo złożonego wniosku.

2. Do wniosku, o którym mowa w ust. 1, osoba, o której mowa w art. 13 ust. 1 pkt 5 lit. c ustawy, dołącza:

1) kopię dyplomu, świadectwa lub innego dokumentu potwierdzającego kwalifikacje do wykonywania zawodu fizjoterapeuty, uznanego za równoważny z dyplomem uzyskanym w Rzeczypospolitej Polskiej, przetłumaczone na język polski;

2) potwierdzenie uiszczenia opłaty, o której mowa w art. 13 ust. 5 ustawy.

3. W przypadku gdy osoba, o której mowa w art. 13 ust. 1 pkt 5 lit. c ustawy, zamierza przystąpić tylko do wybranych sprawdzianów, o których mowa w § 6, wskazuje je we wniosku, z uwzględnieniem § 8 ust. 4.

4. Jeżeli wniosek, o którym mowa w ust. 1, jest niekompletny, KRF wzywa osobę, o której mowa w art. 13 ust. 1 pkt 5 lit. c ustawy, do usunięcia braków formalnych w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania. Nieusunięcie braków spowoduje pozostawienie wniosku bez rozpoznania.

5. KRF zawiadamia osobę zdającą o terminie i miejscu składania egzaminu, nie później niż na 14 dni przed terminem egzaminu.

§ 4.

KRF przed egzaminem powołuje komisję, o której mowa w art. 13 ust. 4 ustawy, zwaną dalej „komisją”.

§ 5.

1. Bezpośrednio przed rozpoczęciem egzaminu członkowie komisji sprawdzają tożsamość osoby zdającej.

2. Osoby zdające nieposiadające dokumentu potwierdzającego tożsamość nie mogą przystąpić do egzaminu.

3. Osoby zdające są obowiązane zdeponować w szczególności notatki, zeszyty, torby, teczki w miejscu wskazanym przez przewodniczącego komisji oraz wyłączyć telefony komórkowe i inne urządzenia służące do kopiowania, przekazywania i odbioru informacji w sposób uniemożliwiający posługiwanie się nimi.

§ 6.

Egzamin składa się z czterech następujących po sobie sprawdzianów, które obejmują:

1) część A - sprawdzian pisemny - dyktando z nośnika elektronicznego;

2) część B - sprawdzian testowy - rozumienie tekstu mówionego z nośnika elektronicznego;

3) część C - sprawdzian ustny - umiejętność czytania i rozumienia tekstu czytanego przez osobę zdającą;

4) część D - sprawdzian praktyczny - umiejętność mówienia w ramach symulowanego zbierania wywiadów z pacjentami oraz w zakresie udzielania porad pacjentom.

§ 7.

1. Podczas egzaminu osoba zdająca nie może korzystać z pomocy naukowych i dydaktycznych, a także z urządzeń służących do kopiowania oraz przekazywania i odbioru informacji. W celu weryfikacji, czy osoba zdająca posiada urządzenia służące do kopiowania oraz przekazywania i odbioru informacji, jest możliwe użycie wykrywaczy takich urządzeń.

2. W trakcie egzaminu osoba zdająca nie może zachowywać się w sposób rozpraszający uwagę innych osób zdających oraz kontaktować się z nimi.

3. Osoba zdająca, która narusza zakazy obowiązujące podczas egzaminu lub zakłóca jego prawidłowy przebieg, zostaje zdyskwalifikowana. O dyskwalifikacji decyduje przewodniczący komisji.

4. Dyskwalifikację, o której mowa w ust. 3, przewodniczący komisji odnotowuje w protokole, o którym mowa w art. 13 ust. 4 ustawy, wskazując przyczyny i godzinę przerwania egzaminu.

5. Dyskwalifikacja, o której mowa w ust. 3, oznacza uzyskanie negatywnego wyniku egzaminu.

6. O dyskwalifikacji, o której mowa w ust. 3, KRF zawiadamia na piśmie osobę zdyskwalifikowaną.

7. Osoba zdyskwalifikowana może wnieść do Prezesa KRF uzasadnione zastrzeżenia w terminie 7 dni od dnia otrzymania zawiadomienia, o którym mowa w ust. 6.

8. Prezes KRF rozpatruje zastrzeżenia, o których mowa w ust. 7, i przekazuje informację o rozstrzygnięciu osobie zdyskwalifikowanej w terminie 7 dni od dnia ich otrzymania. Rozstrzygnięcie Prezesa KRF jest ostateczne i nie służy na nie skarga do sądu administracyjnego.

§ 8.

1. Komisja zalicza poszczególne sprawdziany, o których mowa w § 6, na podstawie uzyskanej liczby punktów.

2. Każdy sprawdzian jest oceniany oddzielnie w skali od 0 do 10 punktów.

3. Do złożenia z wynikiem pozytywnym egzaminu jest niezbędne uzyskanie w każdym ze sprawdzianów, o których mowa w § 6, co najmniej 60% liczby punktów możliwych do uzyskania.

4. W przypadku nieuzyskania przez osobę zdającą wymaganej liczby punktów za dany sprawdzian nie może ona przystąpić do kolejnego sprawdzianu.

5. Wyniki sprawdzianów, o których mowa w § 6, oraz egzaminu umieszcza się w protokole, o którym mowa w art. 13 ust. 4 ustawy.

6. Protokół, o którym mowa w art. 13 ust. 4 ustawy, zawiera:

1) datę i miejsce przeprowadzenia egzaminu;

2) imiona i nazwiska członków komisji i jej przewodniczącego;

3) imię i nazwisko osoby zdającej;

4) cechy dokumentu potwierdzającego tożsamość osoby zdającej: nazwę i numer dokumentu oraz kraj wydania;

5) wyniki sprawdzianów, o których mowa w § 6;

6) wynik egzaminu;

7) podpisy przewodniczącego komisji i jej członków.

§ 9.

1. Osoba zdająca, która nie uzyskała pozytywnego wyniku egzaminu, może do niego przystąpić w kolejnym terminie.

2. Przy kolejnych przystąpieniach do egzaminu za zaliczone uznaje się sprawdziany, o których mowa w § 6, które osoba zdająca zaliczyła we wcześniejszych przystąpieniach do egzaminu.

§ 10.

1. Ustala się opłatę za egzamin w wysokości 400 zł, po 100 zł za każdy sprawdzian, o którym mowa w § 6.

2. Za każdy ponownie zaliczany sprawdzian osoba zdająca ponosi opłatę w wysokości 100 zł.

§ 11.

1. KRF wydaje osobie, która złożyła z wynikiem pozytywnym egzamin, zaświadczenie, którego wzór stanowi załącznik do rozporządzenia.

2. KRF prowadzi rejestr wydanych zaświadczeń, zawierający dane:

1) datę wystawienia i numer zaświadczenia;

2) imię i nazwisko osoby, która zdała egzamin.

§ 12.

Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem następującym po dniu ogłoszenia.