Ustawa z dnia 8 czerwca 2017 r. o zmianie ustawy o działaczach opozycji antykomunistycznej oraz osobach represjonowanych z powodów politycznych oraz niektórych innych ustaw

Art. 1.

W ustawie z dnia 20 marca 2015 r. o działaczach opozycji antykomunistycznej oraz osobach represjonowanych z powodów politycznych wprowadza się następujące zmiany:

1) w art. 1 w pkt 5 wyrazy „wojewódzkich rad konsultacyjnych do spraw działaczy opozycji i osób represjonowanych” zastępuje się wyrazami „wojewódzkich rad konsultacyjnych do spraw działaczy opozycji antykomunistycznej oraz osób represjonowanych z powodów politycznych”;

2) w art. 3:

a) we wprowadzeniu do wyliczenia wyrazy „4 czerwca 1989 r.” zastępuje się wyrazami „31 lipca 1990 r.”,

b) w pkt 3 w lit. a po wyrazach „na skutek działania” dodaje się wyrazy „, w tym niejawnego,”;

3) w art. 4 w pkt 1 wyrazy „4 czerwca 1989 r.” zastępuje się wyrazami „31 lipca 1990 r.”;

4) w art. 5:

a) po ust. 3 dodaje się ust. 3a w brzmieniu:

3a. Do wniosku, o którym mowa w ust. 2, złożonego przez działacza opozycji antykomunistycznej lub osobę represjonowaną z powodów politycznych, dołącza się również aktualną fotografię wnioskodawcy.

b) w ust. 6 wyrazy „wojewódzkiej rady konsultacyjnej do spraw działaczy opozycji i osób represjonowanych” zastępuje się wyrazami „wojewódzkiej rady konsultacyjnej do spraw działaczy opozycji antykomunistycznej oraz osób represjonowanych z powodów politycznych”;

5) w art. 6:

a) ust. 2 i 3 otrzymują brzmienie:

2. Odznakę honorową działaczowi opozycji antykomunistycznej lub osobie represjonowanej z powodów politycznych nadaje Szef Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych wraz z wydaniem decyzji, o której mowa w art. 5 ust. 1.

3. Szef Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych wraz z wydaniem decyzji, o której mowa w art. 5 ust. 1, wydanej na wniosek działacza opozycji antykomunistycznej lub osoby represjonowanej z powodów politycznych, wydaje także legitymację działacza opozycji antykomunistycznej lub osoby represjonowanej z powodów politycznych, zwaną dalej „legitymacją”.

b) w ust. 4:

4) sposób noszenia odznaki honorowej

6) w art. 9:

a) ust. 1 otrzymuje brzmienie:

1. Świadczenie pieniężne przyznaje się w wysokości 402,72 zł miesięcznie.

b) uchyla się ust. 4-7;

7) w art. 10:

a) ust. 2 otrzymuje brzmienie:

2. Pomoc pieniężna może być przyznana w szczególności na pokrycie kosztów:

1) zakupu wózka inwalidzkiego;

2) zakupu sprzętu rehabilitacyjnego;

3) zakupu przedmiotów ortopedycznych;

4) zakupu ułatwiających pracę i życie środków pomocniczych, innych niż określone w pkt 1-3;

5) dostosowania pomieszczeń mieszkalnych do rodzaju inwalidztwa;

6) opłacania pomocy pielęgnacyjnej.

b) w ust. 3 w pkt 1 po wyrazach „najniższej emerytury” dodaje się wyrazy „, ogłaszanej przez Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych na podstawie art. 94 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz. U. z 2017 r. poz. 1383), zwanej dalej „najniższą emeryturą””,

c) ust. 5 i 6 otrzymują brzmienie:

5. Pomoc pieniężna jest przyznawana w formie:

1) pomocy jednorazowej:

a) w przypadku trudnej sytuacji materialnej lub zaistnienia zdarzeń losowych - do wysokości 150% najniższej emerytury,

b) na częściowe pokrycie kosztów, o których mowa w ust. 2 - do wysokości 300% najniższej emerytury;

2) pomocy okresowej - do wysokości 100% najniższej emerytury miesięcznie, w szczególności na:

a) zaspokojenie potrzeb bytowych i ochronę zdrowia w przypadku długotrwałej choroby powodującej wzrost kosztów utrzymania, zakupu leków, środków opatrunkowych oraz dojazdów do zakładów leczniczych na zabiegi medyczne i rehabilitacyjne,

b) usługi pielęgnacyjne niezbędne ze względu na wiek i stan zdrowia.

6. Pomoc pieniężną w formie pomocy jednorazowej przyznaje się nie częściej niż raz na 12 miesięcy.

d) po ust. 6 dodaje się ust. 6a w brzmieniu:

6a. Pomoc pieniężną w formie pomocy okresowej przyznaje się na okres do 6 miesięcy.

e) w ust. 7 wyrazy „ust. 3-6” zastępuje się wyrazami „ust. 3-6a”;

8) po art. 14 dodaje się art. 14a w brzmieniu:

Art. 14a.

1. Przy Szefie Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych działa Rada do Spraw Działaczy Opozycji Antykomunistycznej oraz Osób Represjonowanych z Powodów Politycznych jako organ opiniodawczo-doradczy w sprawach dotyczących działaczy opozycji antykomunistycznej oraz osób represjonowanych z powodów politycznych.

2. W skład Rady wchodzi od 15 do 20 członków.

3. Członkowie Rady są powoływani i odwoływani przez Szefa Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych spośród osób uprawnionych.

4. Członkowie Rady pełnią swoją funkcję społecznie.

5. Szef Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych określi, w drodze zarządzenia, organizację i tryb pracy Rady.

9) w art. 15:

a) ust. 1 otrzymuje brzmienie:

1. Wojewódzkie rady konsultacyjne do spraw działaczy opozycji antykomunistycznej oraz osób represjonowanych z powodów politycznych działają przy wojewodach, którzy zapewniają im obsługę techniczno-administracyjną.

b) uchyla się ust. 2,

c) ust. 3 otrzymuje brzmienie:

3. Członków rady, w liczbie od 5 do 9, powołuje wojewoda w porozumieniu z Szefem Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych spośród osób uprawnionych mających miejsce zamieszkania na terenie danego województwa.

d) po ust. 3 dodaje się ust. 3a w brzmieniu:

3a. Członków rady odwołuje wojewoda na wniosek Szefa Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych.

e) w ust. 6 wyrazy „art. 77⁵” zastępuje się wyrazami „art. 77⁵ § 2”;

10) w art. 16 wyrazy „wojewódzkich rad konsultacyjnych do spraw działaczy opozycji i osób represjonowanych” zastępuje się wyrazami „wojewódzkich rad konsultacyjnych do spraw działaczy opozycji antykomunistycznej oraz osób represjonowanych z powodów politycznych”.

Art. 2.

W ustawie z dnia 24 stycznia 1991 r. o kombatantach oraz niektórych osobach będących ofiarami represji wojennych i okresu powojennego wprowadza się następujące zmiany:

1) w art. 1 w ust. 2 w pkt 5 wyrazy „do końca 1956 r.” zastępuje się wyrazami „do dnia 21 października 1963 r.”;

2) w art. 7:

a) ust. 4 otrzymuje brzmienie:

4. Szef Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych jest powoływany i odwoływany przez Prezesa Rady Ministrów na wniosek ministra właściwego do spraw zabezpieczenia społecznego.

b) w ust. 5 uchyla się pkt 5-7,

c) uchyla się ust. 6-14;

3) w art. 7³:

a) ust. 2 otrzymuje brzmienie:

2. Do zadań wojewody należy wykonywanie działań zmierzających do integracji środowisk kombatanckich i koordynacji ich działań.

b) w ust. 3 wyrazy „samorząd województwa” zastępuje się wyrazem „wojewoda”,

c) w ust. 4 wyrazy „zarząd województwa” zastępuje się wyrazem „wojewoda”;

4) po art. 7³ dodaje się art. 7⁴ w brzmieniu:

Art. 7⁴.

1. Organem opiniodawczo-doradczym wojewody w sprawach związanych z integracją środowisk kombatanckich i koordynacją ich działań jest wojewódzka rada kombatancka.

2. Wojewoda zapewnia obsługę techniczno-administracyjną wojewódzkiej rady kombatanckiej.

3. Członków wojewódzkiej rady kombatanckiej, w liczbie od 5 do 9, powołuje wojewoda w porozumieniu z Szefem Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych spośród mających miejsce zamieszkania na terenie danego województwa osób, które uzyskały decyzję potwierdzającą działalność wymienioną w art. 1 ust. 2 lub w art. 2 albo okoliczności, o których mowa w art. 4.

4. Członków wojewódzkiej rady kombatanckiej odwołuje wojewoda na wniosek Szefa Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych.

5. Członkom wojewódzkiej rady kombatanckiej przysługuje zwrot kosztów przejazdów na posiedzenia rady na zasadach określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 77⁵ § 2 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy .

6. Minister właściwy do spraw zabezpieczenia społecznego określi, w drodze rozporządzenia, organizację i tryb pracy wojewódzkiej rady kombatanckiej, uwzględniając efektywność działania rady.

7. Zwrot kosztów przejazdów dla członków wojewódzkich rad kombatanckich następuje z części budżetu państwa, której dysponentem jest Szef Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych.

5) w art. 19a w ust. 3 w pkt 2 w lit. a wyrazy „zakładów opieki zdrowotnej” zastępuje się wyrazami „zakładów leczniczych”.

Art. 3.

W ustawie z dnia 18 lutego 1994 r. o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej, Biura Ochrony Rządu, Państwowej Straży Pożarnej i Służby Więziennej oraz ich rodzin w art. 14 w ust. 1 w pkt 2 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt 3-6 w brzmieniu:

3) osadzenia w więzieniach lub innych miejscach odosobnienia na terytorium Polski na mocy skazania albo bez wyroku po dniu 31 grudnia 1955 r. za działalność polityczną;

4) świadczenia pracy po 1956 r. na rzecz organizacji politycznych i związków zawodowych, nielegalnych w rozumieniu przepisów obowiązujących do kwietnia 1989 r.;

5) niewykonywania pracy przed dniem 31 lipca 1990 r. na skutek represji politycznych;

6) internowania na podstawie art. 42 dekretu z dnia 12 grudnia 1981 r. o stanie wojennym .

Art. 4.

W ustawie z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych wprowadza się następujące zmiany:

1) w art. 5 w ust. 3 w pkt 2 na końcu dodaje się przecinek oraz dodaje się pkt 3 i 4 w brzmieniu:

3) osadzenia w więzieniach lub innych miejscach odosobnienia, o których mowa w art. 6 ust. 1 pkt 8,

4) internowania, o którym mowa w art. 6 ust. 2 pkt 8

2) w art. 6:

a) w ust. 1 w pkt 8 wyrazy „1956 r.” zastępuje się wyrazami „1955 r.”,

b) w ust. 2 w pkt 6a wyrazy „4 czerwca 1989 r.” zastępuje się wyrazami „31 lipca 1990 r.”.

Art. 5.

W ustawie z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych wprowadza się następujące zmiany:

1) w art. 5:

a) po pkt 3 dodaje się pkt 3a w brzmieniu:

3a) działacz opozycji antykomunistycznej - osobę, o której mowa w art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 20 marca 2015 r. o działaczach opozycji antykomunistycznej oraz osobach represjonowanych z powodów politycznych , o potwierdzonym statusie działacza opozycji antykomunistycznej;

b) po pkt 22 dodaje się pkt 22a w brzmieniu:

22a) osoba represjonowana z powodów politycznych - osobę, o której mowa w art. 3 ustawy z dnia 20 marca 2015 r. o działaczach opozycji antykomunistycznej oraz osobach represjonowanych z powodów politycznych, o potwierdzonym statusie osoby represjonowanej z powodów politycznych;

2) w art. 47c ust. 1 otrzymuje brzmienie:

1. Kobiety w ciąży, świadczeniobiorcy do 18 roku życia, posiadający zaświadczenie, o którym mowa w art. 47 ust. 1a, osoby, o których mowa w art. 43 ust. 1, inwalidzi wojenni i wojskowi, kombatanci oraz działacze opozycji antykomunistycznej i osoby represjonowane z powodów politycznych mają prawo do korzystania poza kolejnością ze świadczeń opieki zdrowotnej oraz z usług farmaceutycznych udzielanych w aptekach.

3) w art. 57 w ust. 2 pkt 10 otrzymuje brzmienie:

10) dla inwalidów wojennych i wojskowych, osób represjonowanych, kombatantów, działaczy opozycji antykomunistycznej oraz osób represjonowanych z powodów politycznych;

Art. 6.

Tworzy się Radę do Spraw Działaczy Opozycji Antykomunistycznej oraz Osób Represjonowanych z Powodów Politycznych.

Art. 7.

Tworzy się wojewódzkie rady kombatanckie.

Art. 8.

1. Wojewódzkie rady konsultacyjne do spraw działaczy opozycji i osób represjonowanych powołane na podstawie przepisów dotychczasowych ulegają rozwiązaniu z dniem wejścia w życie ustawy.

2. Wojewódzkie rady konsultacyjne do spraw działaczy opozycji antykomunistycznej oraz osób represjonowanych z powodów politycznych zostaną powołane w terminie 3 miesięcy od dnia wejścia w życie ustawy.

Art. 9.

1. W stosunku do osób uprawnionych, które w dniu wejścia w życie ustawy pobierają świadczenie pieniężne, Szef Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych dokonuje z urzędu, w terminie 60 dni od dnia wejścia w życie ustawy, zmiany decyzji w sprawie przyznania świadczenia pieniężnego, wydanych na podstawie ustawy, o której mowa w art. 1, w brzmieniu dotychczasowym, w zakresie okresu, na jaki zostało przyznane świadczenie.

2. Do zmiany decyzji, o której mowa w ust. 1, nie jest wymagana zgoda osoby uprawnionej.

Art. 10.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 31 sierpnia 2017 r.