§ 2

1. Wojewódzki inspektor ochrony roślin i nasiennictwa, zwany dalej „wojewódzkim inspektorem”, przeprowadza coroczne kontrole roślin, produktów roślinnych lub przedmiotów w celu ustalenia występowania organizmu szkodliwego.

2. W przypadku stwierdzenia występowania organizmu szkodliwego, w tym na podstawie informacji otrzymanej z innego państwa członkowskiego lub państwa trzeciego, potwierdzonej w wyniku urzędowych kontroli przeprowadzonych przez służbę ochrony roślin tego państwa, wojewódzki inspektor wyznacza:

1) strefę porażenia obejmującą zasięgiem obszar, na którym stwierdzono występowanie:

a) organizmu szkodliwego,

b) roślin wykazujących objawy porażenia przez organizm szkodliwy;

2) strefę bezpieczeństwa wokół strefy porażenia, zwaną dalej „strefą bezpieczeństwa”, której granica przebiega w odległości co najmniej 2 km od granicy strefy porażenia, przy czym odległość ta może być ograniczona nie mniej niż do 1 km od granicy strefy porażenia, jeżeli wojewódzki inspektor, mając na uwadze okoliczności powstania ogniska porażenia, wyniki przeprowadzonej kontroli lub działania zwalczające organizm szkodliwy zastosowane bezpośrednio po stwierdzeniu jego wystąpienia, stwierdzi, że nie występuje ryzyko rozprzestrzeniania się organizmu szkodliwego poza obszar tej strefy, z tym że w przypadku gdy zwalczenie organizmu szkodliwego nie jest możliwe, odległość ta może być ograniczona nie mniej niż do 2 km od granicy strefy porażenia.

3. Wyznaczając strefę porażenia i strefę bezpieczeństwa, wojewódzki inspektor uwzględnia biologię i możliwości rozprzestrzeniania się organizmu szkodliwego, a także obecność, rozmieszczenie na danym obszarze oraz stopień porażenia roślin żywicielskich organizmu szkodliwego, wymienionych w załączniku nr 3 do rozporządzenia.