Rozporządzenie Ministra Rozwoju i Finansów z dnia 25 stycznia 2017 r. w sprawie nadania statutu Bankowemu Funduszowi Gwarancyjnemu
§ 25
Obowiązuje1. Fundusz przymusowej restrukturyzacji banków jest tworzony:
1) ze środków likwidowanego funduszu stabilizacyjnego i funduszu zapasowego, zgodnie z art. 372 ustawy;
2) z kwot należnych od banków, firm inwestycyjnych i oddziałów banków zagranicznych z tytułu składek, o których mowa w art. 295 ust. 1 ustawy;
3) z kwot należnych od banków, firm inwestycyjnych i oddziałów banków zagranicznych z tytułu składek nadzwyczajnych, o których mowa w art. 299 ustawy;
4) z zysku netto lub zysku z lat ubiegłych, w części przeznaczonej decyzją Rady Funduszu, o której mowa w art. 285 ust. 1 lub 2 ustawy, na zwiększenie tego funduszu;
5) z kwot pochodzących z rozwiązania odpisów aktualizujących aktywa sfinansowane z tego funduszu;
6) z należności ujętych z tytułu udzielonych gwarancji pokrycia strat, o których mowa w art. 112 ust. 3 pkt 1 i ust. 3a ustawy, w związku z przymusową restrukturyzacją banków lub firm inwestycyjnych;
7) z kwot stanowiących potrącone koszty przymusowej restrukturyzacji banków, firm inwestycyjnych lub oddziałów banków zagranicznych;
8) z kwot uzyskanych z masy upadłości firm inwestycyjnych;
9) ze środków przekazanych z innych funduszy własnych Funduszu na podstawie decyzji, o której mowa w art. 8 ust. 1 pkt 7 lub ust. 2 ustawy.
2. Fundusz przymusowej restrukturyzacji banków jest wykorzystywany na:
1) finansowanie zadań Funduszu w zakresie postępowania przymusowej restrukturyzacji banków, firm inwestycyjnych oraz oddziałów banków zagranicznych, w szczególności zadań wskazanych w art. 273 ust. 3 ustawy, o ile finansowanie to jest dokonywane w ciężar funduszy własnych Funduszu;
1a) pokrycie kosztów przymusowej restrukturyzacji w zakresie, w jakim koszty te są poniesione po wszczęciu przymusowej restrukturyzacji banku, firmy inwestycyjnej albo oddziału banku zagranicznego;
2) pokrycie straty netto lub straty z lat ubiegłych w części określonej decyzją Rady Funduszu, o której mowa w art. 285 ust. 5 ustawy;
3) utworzenie odpisów aktualizujących aktywa sfinansowane z tego funduszu;
4) przekazanie środków na inne fundusze własne Funduszu na podstawie decyzji, o której mowa w art. 8 ust. 1 pkt 7 lub ust. 2 ustawy.
3. Dla celów ewidencyjnych fundusz przymusowej restrukturyzacji banków dzieli się na fundusz przymusowej restrukturyzacji banków do wykorzystania i fundusz przymusowej restrukturyzacji banków wykorzystany. Zwiększenia funduszu przymusowej restrukturyzacji banków, o których mowa w ust. 1 pkt 1-4 i 6-9, oraz zmniejszenia funduszu przymusowej restrukturyzacji banków, o których mowa w ust. 2 pkt 1, 2 i 4, wpływają na stan funduszu przymusowej restrukturyzacji banków do wykorzystania.
4. W celu umożliwienia finansowania zadań Funduszu w zakresie przymusowej restrukturyzacji kas w przypadku, o którym mowa w art. 273 ust. 5 ustawy, przyjmuje się, że na realizację innych zadań Funduszu w pierwszej kolejności są wykorzystywane środki funduszu przymusowej restrukturyzacji banków pochodzące z tytułów innych niż składki, o których mowa w art. 295 ust. 1 ustawy. Środki funduszu przymusowej restrukturyzacji banków pochodzące ze zlikwidowanego funduszu stabilizacyjnego i funduszu zapasowego przekazane zgodnie z art. 372 pkt 3 ustawy na ten fundusz oraz środki pochodzące z opłat ostrożnościowych uznaje się za pochodzące z tytułu składek.
5. Ze środków funduszu przymusowej restrukturyzacji banków może zostać sfinansowane udzielanie pożyczek podmiotom zarządzającym funduszami przymusowej restrukturyzacji w państwach członkowskich, na warunkach określonych w art. 311 ustawy.
Treść według tekstu jednolitego
Ustawa była zmieniana. Obecne brzmienie ogłoszono jako tekst jednolity: Dz.U. 2023 poz. 1865, 13 września 2023.
Po ogłoszeniu tego tekstu ustawę zmieniono jeszcze 1 raz. Tych zmian poniższa treść nie zawiera — sprawdź akty zmieniające na stronie ustawy.
Lexeva pokazuje treść przepisu, nie udziela porad prawnych. Moc prawną ma wyłącznie tekst ogłoszony w dzienniku urzędowym.