§ 4

1. Umorzenie całości lub części należności, odroczenie terminu zapłaty należności lub rozłożenie jej na raty może nastąpić przez zawarcie umowy w formie pisemnej.

2. Umorzenie należności, za którą dłużnicy są odpowiedzialni solidarnie, może nastąpić, jeżeli okoliczności uzasadniające umorzenie zachodzą co do wszystkich dłużników.

3. Umorzenie należności w wysokości powyżej 100 tys. złotych wymaga uzyskania wcześniejszej zgody ministra właściwego do spraw rozwoju wsi. Informacja o takim umorzeniu każdorazowo podlega ogłoszeniu w Biuletynie Informacji Publicznej Krajowego Ośrodka.

4. W informacji, o której mowa w ust. 3, podaje się podstawę prawną umorzenia oraz wysokość umorzonej należności.

5. W przypadku ujawnienia, że dowody, na podstawie których dokonano umorzenia całości lub części należności, odroczono termin zapłaty należności lub rozłożono ją na raty, są nieprawdziwe albo decyzja została wydana w wyniku popełnienia przestępstwa, albo dłużnik wprowadził Krajowy Ośrodek w błąd, umowę, o której mowa w ust. 1, uważa się za niezawartą.

6. W przypadkach, o których mowa w § 2 ust. 1 i 2, umorzenie należności następuje w drodze oświadczenia złożonego przez Krajowy Ośrodek, bez wniosku dłużnika.