§ 2

Dłużnik lub osoby, o których mowa w art. 89 ust. 3 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013 z dnia 9 października 2013 r. ustanawiającego unijny kodeks celny (Dz. Urz. UE L 269 z 10.10.2013, str. 1, z późn. zm.), zwani dalej „zobowiązanym”, mogą złożyć zabezpieczenie co najmniej w jeden z następujących sposobów:

1) wpłacając kwotę zabezpieczenia gotówką:

a) w kasie właściwego urzędu skarbowego lub podmiotu obsługującego ten urząd,

b) na bankowy rachunek sum depozytowych Urzędu Skarbowego w Nowym Targu:

– w banku krajowym,

– w oddziale instytucji kredytowej, o której mowa w art. 4 ust. 1 pkt 18 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Prawo bankowe (Dz. U. z 2026 r. poz. 38, 176, 331, 340 i 644),

– w placówce pocztowej,

– w spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej,

– w biurze usług płatniczych albo w instytucji płatniczej, o których odpowiednio mowa w art. 2 pkt 2a albo pkt 11 ustawy z dnia 19 sierpnia 2011 r. o usługach płatniczych (Dz. U. z 2026 r. poz. 623);

2) udzielając dyspozycji polecenia przelewu kwoty zabezpieczenia na bankowy rachunek sum depozytowych Urzędu Skarbowego w Nowym Targu w prowadzącym rachunek zobowiązanego: banku krajowym, spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej, instytucji kredytowej lub jej oddziale, biurze usług płatniczych lub instytucji płatniczej;

3) składając dokumenty płatnicze na kwotę równą wysokości zabezpieczenia określoną według wartości nominalnej tych dokumentów:

a) we właściwym urzędzie celno-skarbowym, w przypadku złożenia tych dokumentów jako zabezpieczenie pojedyncze albo

b) we właściwej izbie administracji skarbowej, w przypadku złożenia tych dokumentów jako zabezpieczenie generalne.