Art. 20

1. Opłatę za usunięcie, strzeżenie i przechowywanie środka transportu lub towarów w wyznaczonym miejscu uiszcza się na rzecz dyrektora izby administracji skarbowej, o którym mowa w art. 17 ust. 3.

2. Wysokość stawki kwotowej opłat, o których mowa w art. 17 ust. 1, odpowiada średniej cenie rynkowej usług w zakresie usuwania, strzeżenia i przechowywania środków transportu lub towarów na obszarze właściwości danej izby administracji skarbowej.

3. Ustala się maksymalną wysokość stawek kwotowych opłat, o których mowa w art. 17 ust. 1, za:

1) środek transportu:

a) o dopuszczalnej masie całkowitej do 3,5 t - za usunięcie - 476 zł; za każdą dobę przechowywania i strzeżenia - 39 zł,

b) o dopuszczalnej masie całkowitej powyżej 3,5 t do 7,5 t - za usunięcie - 594 zł; za każdą dobę przechowywania i strzeżenia - 51 zł,

c) o dopuszczalnej masie całkowitej powyżej 7,5 t do 16 t - za usunięcie - 841 zł; za każdą dobę przechowywania i strzeżenia - 73 zł,

d) o dopuszczalnej masie całkowitej powyżej 16 t - za usunięcie - 1239 zł; za każdą dobę przechowywania i strzeżenia - 133 zł,

e) przewożący materiały niebezpieczne - za usunięcie - 1508 zł; za każdą dobę przechowywania i strzeżenia - 196 zł;

2) towar:

a) za usunięcie - 1508 zł,

b) za każdą dobę przechowywania i strzeżenia - 4 zł za 1 m³albo 0,80 zł za 1 m² powierzchni magazynowej.

4. Maksymalne stawki opłat, o których mowa w ust. 3, obowiązujące w danym roku kalendarzowym, ulegają corocznie zmianie na następny rok kalendarzowy w stopniu odpowiadającym wskaźnikowi cen towarów i usług konsumpcyjnych w okresie pierwszego półrocza roku, w którym stawki ulegają zmianie, w stosunku do analogicznego okresu roku poprzedniego.

5. Minister właściwy do spraw finansów publicznych, w terminie do dnia 1 grudnia danego roku ogłasza, w drodze obwieszczenia, w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski” maksymalne stawki opłat, o których mowa w ust. 3, z uwzględnieniem zasady określonej w ust. 4, obowiązujące w następnym roku kalendarzowym, zaokrąglając opłaty, o których mowa w ust. 3 pkt 1 i pkt 2 lit. a, w górę do pełnych złotych, a opłaty, o których mowa w ust. 3 pkt 2 lit. b, w górę do pełnych dziesiątek groszy.