Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 9 sierpnia 2018 r. w sprawie delegowania sędziów oraz świadczeń przysługujących sędziom delegowanym poza stałe miejsce pełnienia służby

§ 1.

Rozporządzenie określa:

1) tryb i szczegółowe warunki delegowania sędziów do pełnienia obowiązków w Ministerstwie Sprawiedliwości, Kancelarii Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej oraz urzędzie obsługującym ministra właściwego do spraw zagranicznych, a także pełnienia czynności administracyjnych lub prowadzenia zajęć szkoleniowych w Krajowej Szkole Sądownictwa i Prokuratury, zwanej dalej „Krajową Szkołą”;

2) tryb i szczegółowe warunki realizacji prawa do nieodpłatnego zakwaterowania i zwrotu kosztów zamieszkania w miejscu delegowania, w tym maksymalną wysokość zwrotu kosztów faktycznie poniesionych oraz wysokość miesięcznego ryczałtu;

3) tryb, szczegółowe warunki i zakres innych świadczeń przysługujących sędziom delegowanym poza stałe miejsce pełnienia służby.

§ 2.

1. Minister Sprawiedliwości deleguje sędziego do pełnienia czynności administracyjnych w:

1) Kancelarii Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej – na wniosek Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej;

2) Ministerstwie Sprawiedliwości – z własnej inicjatywy lub na wniosek dyrektora właściwego departamentu lub biura Ministerstwa Sprawiedliwości;

3) urzędzie obsługującym ministra właściwego do spraw zagranicznych – na wniosek ministra właściwego do spraw zagranicznych.

2. Minister Sprawiedliwości deleguje sędziego do pełnienia czynności administracyjnych lub prowadzenia zajęć szkoleniowych w Krajowej Szkole na wniosek Dyrektora Krajowej Szkoły.

§ 3.

1. Sędziemu delegowanemu do pełnienia czynności administracyjnych w Ministerstwie Sprawiedliwości, Kancelarii Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej albo urzędzie obsługującym ministra właściwego do spraw zagranicznych nie powierza się czynności w odniesieniu do spraw, w których orzekał lub w których jego udział z innych względów mógłby powodować uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności.

2. Pełnienie funkcji wizytatora można powierzyć sędziemu delegowanemu do pełnienia czynności administracyjnych w Ministerstwie Sprawiedliwości w departamencie lub biurze sprawującym nadzór nad działalnością administracyjną sądów powszechnych, nadzór nad wykonywaniem orzeczeń lub nadzór nad działalnością notariuszy i organów samorządu notarialnego.

§ 4.

1. Sędzia delegowany do innej miejscowości niż miejscowość, w której znajduje się miejsce służbowe sędziego, niebędącej miejscem jego stałego zamieszkania, składa do kierownika jednostki będącej miejscem delegowania, zwanego dalej „kierownikiem jednostki”, pisemny wniosek o nieodpłatne zakwaterowanie albo o zwrot kosztów zamieszkania w miejscu delegowania w jednej z form określonych w art. 77 § 6 pkt 1 ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. – Prawo o ustroju sądów powszechnych, zwanej dalej „ustawą”.

2. Jeżeli nie istnieje możliwość nieodpłatnego zakwaterowania w zasobach mieszkaniowych pozostających w dyspozycji jednostki będącej miejscem delegowania, kierownik tej jednostki zawiadamia o tym niezwłocznie sędziego, który dokonuje wyboru formy zwrotu kosztów zamieszkania w miejscu delegowania.

Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2024 r. poz. 1907, z 2025 r. poz. 526, 820, 1172, 1178 i 1609 oraz z 2026 r. poz. 26 i 370.

§ 5.

1. Nieodpłatne zakwaterowanie następuje na podstawie:

1) skierowania wydanego przez kierownika jednostki – w przypadku zakwaterowania na okres nieprzekraczający trzech miesięcy;

2) umowy zawartej pomiędzy sędzią a kierownikiem jednostki – w przypadku zakwaterowania na okres powyżej trzech miesięcy.

2. Sędzia delegowany na czas nieokreślony lub czas określony powyżej sześciu miesięcy może złożyć wniosek o zakwaterowanie w zasobach mieszkaniowych, pozostających w dyspozycji jednostki będącej miejscem delegowania sędziego, wraz z członkami rodziny. Kierownik jednostki uwzględnia wniosek w przypadkach uzasadnionych, jeżeli istnieje możliwość takiego zakwaterowania, określając warunki tego zakwaterowania w umowie, o której mowa w ust. 1 pkt 2.

§ 6.

1. Zwrot kosztów zamieszkania faktycznie poniesionych w wysokości określonej w fakturze potwierdzającej najem nie może przekraczać:

1) 4480 zł – gdy miejscem delegowania jest miasto stołeczne Warszawa;

2) 3360 zł – gdy miejscem delegowania jest miasto będące siedzibą wojewody;

3) 2380 zł – gdy miejscem delegowania jest inna miejscowość niż wymieniona w pkt 1 i 2.

2. Wypłata podlegającej zwrotowi kwoty faktycznie poniesionych kosztów zamieszkania następuje w terminie 14 dni od dnia przedstawienia faktur kierownikowi jednostki.

§ 7.

1. Wysokość miesięcznego ryczałtu, o którym mowa w art. 77 § 6 pkt 1 lit. b ustawy, wynosi:

1) 3780 zł – gdy miejscem delegowania jest miasto stołeczne Warszawa;

2) 2970 zł – gdy miejscem delegowania jest miasto będące siedzibą wojewody;

3) 1890 zł – gdy miejscem delegowania jest inna miejscowość niż wymieniona w pkt 1 i 2.

2. Wypłata miesięcznego ryczałtu następuje z dołu, do 5. dnia następnego miesiąca.

§ 8.

1. Zwrot kosztów, o których mowa w art. 77 § 6 pkt 2 i 6 ustawy, następuje raz w miesiącu z dołu w terminie 14 dni od dnia złożenia kierownikowi jednostki wykazu odbytych przejazdów lub dojazdów oraz oświadczenia o wysokości poniesionych kosztów, z zastrzeżeniem ust. 2.

2. W wypadku gdy okres delegowania jest dłuższy niż miesiąc, zwrot kosztów, o których mowa w art. 77 § 6 pkt 6 ustawy, nie może przekraczać równowartości biletu miesięcznego na dojazd środkami komunikacji publicznej.

§ 9.

Wypłata ryczałtu, o którym mowa w art. 77 § 6 pkt 3 ustawy, następuje raz w miesiącu z dołu w terminie 14 dni od dnia złożenia kierownikowi jednostki wykazu dni przepracowanych w danym miesiącu.

§ 10.

1. Na wniosek sędziego delegowanego kierownik jednostki przyznaje sędziemu zwrot kosztów przejazdu, o których mowa w art. 77 § 6 pkt 5 ustawy.

2. Zwrot kosztów następuje na podstawie umowy o używanie pojazdu do celów służbowych, zawartej pomiędzy sędzią delegowanym a kierownikiem jednostki, na warunkach określonych w przepisach w sprawie warunków ustalania oraz sposobu dokonywania zwrotu kosztów używania do celów służbowych samochodów osobowych, motocykli i motorowerów, niebędących własnością pracodawcy.

§ 11.

1. Wypłata diet, o których mowa w art. 77 § 6 pkt 4 ustawy, następuje w terminie 14 dni od dnia złożenia kierownikowi jednostki wykazu dni pobytu w miejscu delegowania w danym miesiącu.

2. Diety nie przysługują w wypadku:

1) zapewnienia sędziemu delegowanemu nieodpłatnego całodziennego wyżywienia;

2) nieusprawiedliwionej nieobecności w pracy;

W brzmieniu ustalonym przez § 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 stycznia 2026 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie delegowania sędziów oraz świadczeń przysługujących sędziom delegowanym poza stałe miejsce pełnienia służby (Dz. U. poz. 83), które weszło w życie z dniem 1 lutego 2026 r.

W brzmieniu ustalonym przez § 1 pkt 2 rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku 2.

W brzmieniu ustalonym przez § 1 pkt 3 rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku 2.

W brzmieniu ustalonym przez § 1 pkt 4 rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku 2.

W brzmieniu ustalonym przez § 1 pkt 5 rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku 2.

W brzmieniu ustalonym przez § 1 pkt 6 lit. a rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku 2.

3) zwolnień od pracy bez prawa do wynagrodzenia;

4) urlopu, niezależnie od podstawy powstania prawa do urlopu;

5) podróży służbowej, z tytułu której sędzia otrzymał diety w pełnej wysokości;

6) pobytu w szpitalu;

7) zwolnienia od pracy sędziego, który jest krwiodawcą, w celu oddania przez niego krwi w stacji krwiodawstwa;

8) zwolnienia od pracy sędziego wychowującego przynajmniej jedno dziecko w wieku do 14 lat, na podstawie art. 188 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. – Kodeks pracy (Dz. U. z 2025 r. poz. 277, 807, 1423 i 1661 oraz z 2026 r. poz. 25 i 473).

§ 12.

Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 12 sierpnia 2018 r.

W brzmieniu ustalonym przez § 1 pkt 6 lit. b tiret pierwsze rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku 2.

Dodany przez § 1 pkt 6 lit. b tiret drugie rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku 2.

Niniejsze rozporządzenie było poprzedzone rozporządzeniem Ministra Sprawiedliwości z dnia 18 czerwca 2009 r. w sprawie delegowania sędziów do Ministerstwa Sprawiedliwości i Krajowej Szkoły Sądownictwa i Prokuratury oraz świadczeń przysługujących sędziom delegowanym poza stałe miejsce pełnienia służby (Dz. U. z 2018 r. poz. 1292), które utraciło moc z dniem wejścia w życie niniejszego rozporządzenia na podstawie art. 22 ustawy z dnia 12 lipca 2017 r. o zmianie ustawy – Prawo o ustroju sądów powszechnych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 1452).