Rozporządzenie Prezesa Rady Ministrów z dnia 7 września 2018 r. w sprawie należności pieniężnych przysługujących funkcjonariuszowi Straży Marszałkowskiej z tytułu podróży służbowej

§ 1.

Rozporządzenie określa wysokość i tryb przyznawania oraz sposób wypłacania należności pieniężnych przysługujących funkcjonariuszowi Straży Marszałkowskiej, zwanemu dalej „funkcjonariuszem”, z tytułu podróży służbowej na obszarze kraju, zwanej dalej „podróżą krajową”, lub podróży służbowej poza granicami kraju, zwanej dalej „podróżą zagraniczną”.

§ 2.

1. Należności pieniężne przysługujące funkcjonariuszowi z tytułu podróży służbowej są rozliczane nie później niż w terminie 14 dni od dnia zakończenia tej podróży.

2. Celem rozliczenia należności funkcjonariusz dołącza dokumenty w postaci rachunków, faktur lub biletów potwierdzających poszczególne wydatki, z wyjątkiem dokumentów dotyczących diet oraz wydatków objętych ryczałtami. Jeżeli przedstawienie dokumentu nie jest możliwe, funkcjonariusz składa pisemne oświadczenie o poniesieniu wydatku i przyczynach braku jego udokumentowania.

3. W uzasadnionych przypadkach funkcjonariusz składa pisemne oświadczenie o okolicznościach mających wpływ na prawo do należności oraz na wysokość tych należności.

§ 3.

1. Funkcjonariuszowi przysługuje zwrot kosztów przejazdu w wysokości udokumentowanej biletami lub fakturami obejmującymi cenę biletu na dany środek transportu, wraz z opłatami dodatkowymi, w tym opłatami za miejscówki, z uwzględnieniem posiadanej przez funkcjonariusza ulgi na dany środek transportu, bez względu na to, z jakiego tytułu ulga przysługuje.

2. W przypadku korzystania przez funkcjonariusza w czasie podróży służbowej z samochodu osobowego, motocykla lub motoroweru niebędącego własnością Kancelarii Sejmu kwotę zwrotu kosztów przejazdu stanowi iloczyn przejechanych kilometrów i stawki za jeden kilometr przebiegu, która jest określona w przepisach wydanych na podstawie art. 34a ust. 2 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym .

§ 4.

1. Kwotę diety, stanowiącej ekwiwalent pieniężny na pokrycie kosztów wyżywienia w czasie podróży służbowej, w podróży krajowej ustala się w wysokości określonej w przepisach o wysokości oraz warunkach ustalania należności przysługujących pracownikowi z tytułu podróży służbowej na obszarze kraju, wydanych na podstawie art. 77⁵§ 2 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy .

2. Należność z tytułu diet, stanowiących ekwiwalent pieniężny na pokrycie kosztów wyżywienia w czasie podróży służbowej, oblicza się za czas od rozpoczęcia podróży krajowej (wyjazdu) do powrotu po wykonaniu zadania służbowego (przyjazdu) w następujący sposób:

1) jeżeli podróż trwa nie dłużej niż dobę i jej czas wynosi:

a) mniej niż 8 godzin - dieta nie przysługuje,

b) od 8 do 12 godzin - przysługuje 50% diety,

c) ponad 12 godzin - przysługuje dieta w pełnej wysokości;

2) jeżeli podróż krajowa trwa dłużej niż dobę, za każdą dobę przysługuje dieta w pełnej wysokości, a za niepełną, ale rozpoczętą dobę:

a) do 8 godzin - przysługuje 50% diety,

b) ponad 8 godzin - przysługuje dieta w pełnej wysokości.

3. Kwotę diety, o której mowa w ust. 1, zmniejsza się o koszt otrzymanego bezpłatnego wyżywienia, przyjmując, że każdy bezpłatny posiłek stanowi odpowiednio:

1) śniadanie - 25% diety;

2) obiad - 50% diety;

3) kolacja - 25% diety.

4. W przypadku korzystania przez funkcjonariusza z usługi hotelarskiej, w ramach której zapewniono wyżywienie, przepisy ust. 3 stosuje się odpowiednio.

§ 5.

1. Za nocleg podczas podróży krajowej w obiekcie świadczącym usługi hotelarskie funkcjonariuszowi przysługuje zwrot kosztów w wysokości potwierdzonej rachunkiem, jednak nie wyższej za jedną dobę hotelową niż dwudziestokrotność stawki diety.

2. Funkcjonariuszowi, któremu nie zapewniono bezpłatnego noclegu i który nie przedłożył rachunku, o którym mowa w ust. 1, za każdy nocleg przysługuje ryczałt w wysokości 150% diety.

3. Ryczałt za nocleg przysługuje, jeżeli nocleg trwa co najmniej 6 godzin między godzinami 21.00 i 7.00.

§ 6.

Na wniosek funkcjonariusza wypłaca mu się zaliczkę na niezbędne koszty podróży krajowej w wysokości wynikającej ze wstępnej kalkulacji tych kosztów.

§ 7.

1. Dieta, stanowiąca ekwiwalent pieniężny na pokrycie kosztów wyżywienia w czasie podróży służbowej, w podróży zagranicznej przysługuje w wysokości obowiązującej dla docelowego państwa podróży.

2. Należność z tytułu diet, stanowiących ekwiwalent pieniężny na pokrycie kosztów wyżywienia w czasie podróży służbowej, w podróży zagranicznej oblicza się w następujący sposób:

1) za każdą dobę podróży zagranicznej przysługuje dieta w pełnej wysokości;

2) za niepełną dobę podróży zagranicznej:

a) do 8 godzin - przysługuje 1/3 diety,

b) od 8 do 12 godzin - przysługuje 50% diety,

c) ponad 12 godzin - przysługuje dieta w pełnej wysokości.

§ 8.

1. Funkcjonariuszowi, któremu zapewniono w czasie podróży zagranicznej bezpłatne, całodzienne wyżywienie, przysługuje 25% diety stanowiącej ekwiwalent pieniężny na pokrycie kosztów wyżywienia w czasie podróży służbowej.

2. Kwotę diety, o której mowa w ust. 1, zmniejsza się o koszt zapewnionego bezpłatnego wyżywienia, przyjmując, że każdy posiłek stanowi odpowiednio:

1) śniadanie - 15% diety;

2) obiad - 30% diety;

3) kolacja - 30% diety.

3. W przypadku korzystania przez funkcjonariusza z usługi hotelarskiej, w ramach której zapewniono wyżywienie, przepis ust. 2 stosuje się odpowiednio.

§ 9.

1. Za nocleg podczas podróży zagranicznej funkcjonariuszowi przysługuje zwrot kosztów w wysokości potwierdzonej rachunkiem, w granicach określonego limitu.

2. W razie nieprzedłożenia rachunku za nocleg funkcjonariuszowi przysługuje ryczałt w wysokości 25% limitu, o którym mowa w ust. 1. Ryczałt ten nie przysługuje za czas przejazdu.

3. Przepisów ust. 1 i 2 nie stosuje się, jeżeli Komendant Straży Marszałkowskiej lub strona zagraniczna zapewniają funkcjonariuszowi bezpłatny nocleg.

§ 10.

Wysokość diet, o których mowa w § 7, oraz limitów na pokrycie kosztów noclegu, o których mowa w § 9, ustala się w wysokości określonej w przepisach dotyczących wysokości oraz warunków ustalania należności przysługujących pracownikowi z tytułu podróży służbowej poza granicami kraju, wydanych na podstawie art. 77⁵§ 2 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy.

§ 11.

1. Funkcjonariusz otrzymuje zaliczkę w walucie obcej na niezbędne koszty podróży zagranicznej, w wysokości wynikającej ze wstępnej kalkulacji tych kosztów.

2. Za zgodą funkcjonariusza zaliczka może być wypłacona w walucie polskiej, w wysokości stanowiącej równowartość przysługującej funkcjonariuszowi zaliczki w walucie obcej, według średniego kursu złotego w stosunku do walut obcych określonego przez Narodowy Bank Polski z dnia wypłaty zaliczki.

3. Rozliczenie kosztów podróży zagranicznej jest dokonywane w walucie otrzymanej zaliczki, w walucie wymienialnej albo w walucie polskiej, według średniego kursu z dnia jej wypłacenia.

§ 12.

W przypadku odbywania podróży zagranicznej w połączeniu z przejazdem na obszarze kraju przepisy § 4-6 stosuje się odpowiednio.

§ 13.

Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem następującym po dniu ogłoszenia.