Ustawa z dnia 22 marca 2018 r. o komornikach sądowych
Rozdział 1 — Przepisy ogólne
Art. 7
ObowiązujeBrzmienie według tekstu jednolitego Dz.U. 2026 poz. 881 z 1 lipca 2026. Późniejszych zmian tego aktu nie znamy.
1. Komornik, w ramach pełnionej służby, organizuje indywidualną kancelarię komorniczą, zwaną dalej „kancelarią”. 2. Kancelaria to zespół osób i środków materialnych służących do obsługi komornika w zakresie powierzonych mu zadań i czynności.
3. Siedziba kancelarii znajduje się w rewirze komorniczym, zwanym dalej „rewirem”, w którym komornik został powołany.
4. Komornik może prowadzić tylko jedną kancelarię. Komornik nie może tworzyć filii kancelarii, oddziałów ani innych jednostek organizacyjnych służących jej obsłudze.
5. Minister Sprawiedliwości określi, w drodze rozporządzenia, sposób i tryb nadawania numerów porządkowych kancelariom oraz sposób gromadzenia i przetwarzania informacji w tym zakresie przez właściwe organy nadzoru, mając na względzie zapewnienie przejrzystości numeracji oraz zagwarantowanie właściwego przepływu informacji między organami nadzoru.
Jak powołać ten przepis
art. 7 u.k.s.
art. 7 ustawy z dnia 22 marca 2018 r. o komornikach sądowych (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 881)
Na podstawie tego przepisu wydano (1)
Obowiązujące akty, które w podstawie prawnej powołują Art. 7 — według danych Sejmu (ELI), od najnowszego.
- Dz.U. 2019 poz. 27 (art. 7 ust. 5) — Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 4 stycznia 2019 r. w sprawie nadawania numerów porządkowych kancelariom komorniczym
Treść według tekstu jednolitego
Ustawa była zmieniana. Obecne brzmienie ogłoszono jako tekst jednolity: Dz.U. 2026 poz. 881, 1 lipca 2026.
Lexeva pokazuje treść przepisu, nie udziela porad prawnych. Moc prawną ma wyłącznie tekst ogłoszony w dzienniku urzędowym.