Lexeva to wyłącznie wyszukiwarka aktów prawnych. Nie udzielamy porad prawnych i nie oceniamy spraw. Czym Lexeva nie jest

Obowiązuje Rozporządzenie · Dz.U. 2019 poz. 1459

Rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 31 lipca 2019 r. w sprawie minimalnej sumy gwarancyjnej ubezpieczenia, sumy gwarancji bankowej, sumy gwarancji ubezpieczeniowej lub wartości innego zabezpieczenia roszczeń użytkownika, o których mowa w art. 61b ust. 1 ustawy o usługach płatniczych

Treść aktu w brzmieniu ogłoszonym

Nie znamy aktów, które by go zmieniały.

Treść aktu

§ 1.

Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o ustawie, należy przez to rozumieć ustawę z dnia 19 sierpnia 2011 r. o usługach płatniczych.

§ 2.

Minimalną sumę gwarancyjną ubezpieczenia, sumę gwarancji bankowej, sumę gwarancji ubezpieczeniowej lub wartość innego zabezpieczenia roszczeń użytkownika, o których mowa w art. 61b ust. 1 ustawy, zwaną dalej „minimalną sumą”, oblicza się w skali roku jako sumę następujących wskaźników:

1) wartości wniosków o zwrot dotyczących roszczeń, o których mowa w art. 46 ust. 1b i 1c oraz art. 144 ust. 2c ustawy, zwanych dalej „wnioskami o zwrot”;

2) liczby inicjowanych transakcji płatniczych;

3) rodzaju prowadzonej działalności;

4) wartości inicjowanych transakcji płatniczych.

§ 3.

Wartość wskaźnika, o którym mowa w § 2 pkt 1, oblicza się jako:

1) wyrażoną w euro łączną wartość roszczeń wynikającą ze wszystkich wniosków o zwrot złożonych dostawcy świadczącemu usługę inicjowania transakcji płatniczej, zwanemu dalej „dostawcą”, przez użytkowników lub dostawców usług płatniczych prowadzących rachunek płatniczy dla płatnika, w okresie ostatnich 12 miesięcy; w przypadku gdy w tym okresie nie został złożony dostawcy żaden wniosek o zwrot, wskaźnika wartości wniosków o zwrot nie uwzględnia się przy obliczaniu minimalnej sumy;

2) wyrażoną w euro łączną wartość roszczeń wynikającą z wniosków o zwrot przewidywanych przez wnioskodawcę zamierzającego świadczyć usługę inicjowania transakcji płatniczej, zwanego dalej „wnioskodawcą”, lub przez dostawcę na potrzeby złożenia wniosku o udzielenie zezwolenia, o którym mowa w art. 60 ustawy - w przypadku gdy nie świadczyli usługi inicjowania transakcji płatniczej w okresie ostatnich 12 miesięcy; w przypadku nieokreślenia przewidywanej wartości roszczeń wynikającej z wniosków o zwrot lub jeżeli przewidywana ich wartość jest niższa niż 50 000 euro, przyjmuje się, że wartość wskaźnika wartości wniosków o zwrot wynosi 50 000 euro.

§ 4.

1. Wartość wskaźnika, o którym mowa w § 2 pkt 2, oblicza się jako wyrażoną w euro sumę następujących elementów:

1) 40% części L do 10 000 transakcji włącznie,

2) 25% części L powyżej 10 000 do 100 000 transakcji włącznie,

3) 10% części L powyżej 100 000 do 1 000 000 transakcji włącznie,

4) 5% części L powyżej 1 000 000 do 10 000 000 transakcji włącznie,

5) 0,025% części L powyżej 10 000 000 transakcji

2. W przypadku wnioskodawcy lub dostawcy, którzy nie świadczyli usługi inicjowania transakcji płatniczej w okresie ostatnich 12 miesięcy, sumę, o której mowa w ust. 1, oblicza się w oparciu o liczbę inicjowanych transakcji płatniczych przewidywaną przez wnioskodawcę lub przez dostawcę na potrzeby złożenia wniosku o udzielenie zezwolenia, o którym mowa w art. 60 ustawy; w przypadku nieokreślenia przewidywanej liczby inicjowanych transakcji płatniczych lub gdy wartość wskaźnika liczby inicjowanych transakcji płatniczych, obliczona w oparciu o przewidywaną liczbę inicjowanych transakcji płatniczych, jest niższa niż 50 000 euro, przyjmuje się, że wartość wskaźnika liczby inicjowanych transakcji płatniczych wynosi 50 000 euro.

§ 5.

Wskaźnik, o którym mowa w § 2 pkt 3:

1) przyjmuje wartość 50 000 euro, w przypadku gdy wnioskodawca lub dostawca prowadzi działalność w zakresie świadczenia usług innych niż usługi płatnicze i nie zachodzą okoliczności wskazane w pkt 2;

2) przyjmuje wartość 0, w przypadku gdy wnioskodawca lub dostawca prowadzi działalność w zakresie świadczenia usług innych niż usługi płatnicze oraz posiada odpowiednie ubezpieczenie, gwarancję bankową, gwarancję ubezpieczeniową lub inny rodzaj zabezpieczenia odpowiadający zobowiązaniom wynikającym z prowadzenia takiej działalności lub działalność w zakresie usług płatniczych została wyodrębniona zgodnie z art. 68 ustawy;

3) przyjmuje wartość 0, w przypadku gdy wnioskodawca lub dostawca prowadzi działalność wyłącznie w zakresie świadczenia usług płatniczych.

§ 6.

1. Wartość wskaźnika, o którym mowa w § 2 pkt 4, oblicza się jako wyrażoną w euro sumę następujących elementów:

1) 40% części W do 500 000 euro włącznie,

2) 25% części W powyżej 500 000 euro do 1 000 000 euro włącznie,

3) 10% części W powyżej 1 000 000 euro do 5 000 000 euro włącznie,

4) 5% części W powyżej 5 000 000 euro do 10 000 000 euro włącznie,

5) 0,025% części W powyżej 10 000 000 euro

2. W przypadku wnioskodawcy lub dostawcy, którzy nie świadczyli usługi inicjowania transakcji płatniczej w okresie ostatnich 12 miesięcy, sumę, o której mowa w ust. 1, oblicza się w oparciu o wartość inicjowanych transakcji płatniczych przewidywaną przez wnioskodawcę lub przez dostawcę na potrzeby złożenia wniosku o udzielenie zezwolenia, o którym mowa w art. 60 ustawy; w przypadku nieokreślenia przewidywanej wartości inicjowanych transakcji płatniczych lub gdy wartość wskaźnika wartości inicjowanych transakcji płatniczych, obliczona w oparciu o przewidywaną wartość inicjowanych transakcji płatniczych, jest niższa niż 50 000 euro, przyjmuje się, że wartość wskaźnika wartości inicjowanych transakcji płatniczych wynosi 50 000 euro.

§ 7.

1. Na potrzeby obliczenia wartości wskaźników, o których mowa w § 2 pkt 1 i 4, wartość inicjowanych transakcji płatniczych w walucie innej niż euro oraz wartość dotyczących ich wniosków o zwrot oblicza się z zastosowaniem średniego kursu ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski po raz pierwszy w roku, w którym zawierana jest umowa w zakresie ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej, gwarancji bankowej, gwarancji ubezpieczeniowej lub innego zabezpieczenia, o których mowa w art. 61b ust. 1 ustawy.

2. Minimalną sumę przelicza się na złote z zastosowaniem średniego kursu euro ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski po raz pierwszy w roku, w którym zawierana jest umowa w zakresie ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej, gwarancji bankowej, gwarancji ubezpieczeniowej lub innego zabezpieczenia, o których mowa w art. 61b ust. 1 ustawy.

§ 8.

Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem następującym po dniu ogłoszenia.

Treść odtworzona z dokumentu Dz.U. 2019 poz. 1459 (wersja HTML). Moc prawną ma wyłącznie tekst ogłoszony w dzienniku urzędowym. To nie jest porada prawna.