§ 35

Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia.

I. Ośrodek doskonalenia techniki jazdy stopnia wyższego

1. Obiekt szkoleniowy powinien składać się z:

1) miejsca przeznaczonego do przeprowadzania zajęć teoretycznych, w tym:

a) co najmniej jednej sali wykładowej:

b) zaplecza socjalnego dla instruktorów i osób szkolonych zlokalizowanego w bezpośrednim sąsiedztwie sali, o której mowa w lit. a, składającego się z węzła sanitarnego oraz pomieszczenia, w którym można czekać na zajęcia w zakresie doskonalenia techniki jazdy;

2) miejsca przeznaczonego do przeprowadzania zajęć praktycznych, w tym:

a) placu manewrowego,

b) co najmniej jednej płyty poślizgowej prostokątnej,

c) mechanicznego urządzenia destabilizującego tor jazdy umieszczonego bezpośrednio przed płytą, o której mowa w lit. b, lub pojazdu właściwego dla prawa jazdy kategorii B wyposażonego w niebędące trolejami urządzenie pozwalające na zmianę przyczepności do podłoża przednich lub tylnych kół pojazdu,

d) co najmniej jednej płyty poślizgowej stanowiącej wycinek pierścienia o kącie rozwarcia nie mniejszym niż 120 stopni,

e) toru szkoleniowego,

f) toru ziemnego, jeżeli podmiot prowadzący szkolenie prowadzi szkolenie w zakresie doskonalenia techniki jazdy kierowców posiadających prawo jazdy kategorii A1, A2 i A,

g) przeszkód stałych, w szczególności: pachołków, tyczek, makiet przeszkód, umożliwiających zaaranżowanie sytuacji drogowych niezbędnych do realizacji zadań programowych.

2. Jeżeli w sali wykładowej jest organizowane szkolenie dla grupy większej niż 20 osób, minimalną wymaganą powierzchnię sali wynoszącą 20 m² należy zwiększyć o 1 m²dla każdej osoby powyżej 20 osób.

3. Plac manewrowy, o którym mowa w ust. 1 pkt 2 lit. a, jest przeznaczony do prowadzenia zajęć polegających na nauce prawidłowego operowania kołem kierownicy i jeździe slalomem. Plac manewrowy powinien zapewniać bezpieczne wykonywanie zadań, a ponadto powinien spełniać następujące wymagania:

1) wymiary placu nie powinny być mniejsze niż 100 m długości i 20 m szerokości;

2) nawierzchnia placu powinna być równa, wykonana z asfaltu, betonu lub kostki brukowej.

4. Płyta poślizgowa, o której mowa w ust. 1 pkt 2 lit. b, oraz przestrzeń dookoła płyty powinny spełniać minimalne wymagania przedstawione na rys. 1.

5. Płyta poślizgowa, o której mowa w ust. 1 pkt 2 lit. d, oraz przestrzeń dookoła płyty powinny spełniać minimalne wymagania przedstawione na rys. 2.

6. Nawierzchnia płyt poślizgowych, o których mowa w ust. 1 pkt 2 lit. b i d, powinna być:

1) równa, wykonana z asfaltu, kostki brukowej lub betonu;

2) pokryta farbami lub przygotowana w inny sposób oraz nawadniana za pomocą instalacji i urządzeń do nawadniania tak, aby nawierzchnia była bardziej śliska niż mokra, przy czym tafla lodowa nie jest właściwą nawierzchnią.

7. Tor szkoleniowy, o którym mowa w ust. 1 pkt 2 lit. e, oraz przestrzeń dookoła toru powinny spełniać następujące wymagania:

1) stanowić odcinek drogi o długości co najmniej 800 m wytyczony w sposób naturalny lub sztuczny;

2) posiadać równą nawierzchnię wykonaną z asfaltu, betonu lub kostki brukowej;

3) posiadać co najmniej trzy zakręty w prawo i trzy zakręty w lewo o różnej charakterystyce, w tym co najmniej jeden zakręt o kącie rozwarcia nie większym niż 90 stopni oraz jeden zakręt w lewo i jeden zakręt w prawo następujące tuż po sobie;

4) posiadać co najmniej jedno wzniesienie i spadek drogi o kącie podjazdu i spadku co najmniej 10%, umiejscowione na zakręcie drogi, z tym że zakręt powinien znajdować się na spadku drogi;

5) posiadać co najmniej jeden prosty odcinek drogi o kącie spadku co najmniej 10%, którego nawierzchnia może być pokryta farbami lub przygotowana w inny sposób oraz nawadniana za pomocą instalacji i urządzeń do nawadniania tak, aby nawierzchnia była bardziej śliska niż mokra, przy czym tafla lodowa nie jest właściwą nawierzchnią;

6) posiadać właściwe strefy bezpieczeństwa pozwalające na bezpieczne wykonanie ćwiczeń;

7) strefy jednego zakrętu w prawo i jednego zakrętu w lewo powinny być nawadniane za pomocą instalacji i urządzeń do nawadniania w stopniu powodującym znaczną zmianę przyczepności podłoża;

8) konfiguracja toru powinna umożliwiać wykonanie ćwiczeń z użyciem co najmniej trzech przełożeń skrzyni biegów pojazdu do przodu.

8. Tor ziemny, o którym mowa w ust. 1 pkt 2 lit. f, powinien składać się z przeszkód terenowych w postaci podjazdów, zjazdów, terenu grząskiego, ciasnych zakrętów.

9. Przestrzenie płyt poślizgowych, o których mowa w ust. 1 pkt 2 lit. b i d, drogi dojazdowej, toru szkoleniowego oraz stref bezpieczeństwa muszą być równe i wolne od przeszkód drogowych mogących doprowadzić do wywrócenia się pojazdu.

10. Droga dojazdowa do płyt poślizgowych powinna być wykonana z asfaltu, betonu lub kostki brukowej, powinna mieć długość co najmniej 100 m i może występować w formie łuku, pod warunkiem że jej ostatnie 50 m będzie w linii prostej. Szerokość drogi dojazdowej powinna wynosić co najmniej 3,5 m.

11. Teren obiektu szkoleniowego, o którym mowa w ust. 1, powinien być zabezpieczony przed dostępem osób postronnych, w szczególności ogrodzony.

12. Na terenie obiektu szkoleniowego, o którym mowa w ust. 1, powinien znajdować się punkt ratownictwa wyposażony co najmniej w:

1) apteczkę pierwszej pomocy;

2) gaśnice przenośne i koce gaśnicze;

3) tablicę informacyjną z adresami i numerami telefonów służb ratowniczych;

4) środki łączności pozwalające na zawiadomienie służb ratowniczych.

II. Ośrodek doskonalenia techniki jazdy stopnia podstawowego

1. Ośrodek doskonalenia techniki jazdy stopnia podstawowego powinien spełniać co najmniej wymagania określone w części I w ust. 1 pkt 1, 2 lit. b-g, ust. 2, 5, 6 i 8-12.

2. Płyta poślizgowa prostokątna oraz przestrzeń dookoła płyty powinny spełniać minimalne wymagania przedstawione na rys. 3.

3. Tor szkoleniowy oraz przestrzeń dookoła toru powinny spełniać następujące wymagania:

1) stanowić odcinek drogi o długości co najmniej 400 m wytyczony w sposób naturalny lub sztuczny;

2) posiadać równą nawierzchnię wykonaną z asfaltu, betonu lub kostki brukowej;

3) posiadać co najmniej dwa zakręty w prawo i dwa zakręty w lewo o różnej charakterystyce, w tym co najmniej jeden zakręt o kącie rozwarcia nie większym niż 90 stopni oraz jeden zakręt w lewo i jeden zakręt w prawo następujące tuż po sobie;

4) posiadać właściwe strefy bezpieczeństwa pozwalające na bezpieczne wykonanie ćwiczeń;

5) strefy jednego zakrętu w prawo i jednego zakrętu w lewo powinny być nawadniane za pomocą instalacji i urządzeń do nawadniania w stopniu powodującym znaczną zmianę przyczepności podłoża;

6) konfiguracja toru powinna umożliwiać wykonanie ćwiczeń z użyciem co najmniej trzech przełożeń skrzyni biegów pojazdu do przodu.

1) tablicę do pisania lub inne urządzenie do wizualizacji prezentowanych zagadnień;

2) filmy prezentujące zagadnienia poruszane na szkoleniu;

3) środki audiowizualne do prezentowania filmów, o których mowa w pkt 2;

4) środki łączności zapewniające porozumiewanie się osoby szkolonej z instruktorem pozostającym na zewnątrz pojazdu.

1. Numer, o którym mowa w art. 115 ust. 5 ustawy, nadaje się według następującego wzoru:

1) trzy cyfry określaj ą numer kolejny w rej estrze; w przypadku nadania numeru innego niż 3-cyfrowy puste pozycje uzupełnia się cyfrą „0”;

2) litera „X” stanowi wyróżnik województwa zgodnie z przepisami o rejestracji i oznaczaniu pojazdów.

2. Numer, o którym mowa w art. 116 ust. 4 ustawy, nadaje się według następującego wzoru:

1) trzy cyfry określaj ą numer kolejny w rej estrze; w przypadku nadania numeru innego niż 3-cyfrowy puste pozycje uzupełnia się cyfrą „0”;

2) litera „X” stanowi wyróżnik województwa zgodnie z przepisami o rejestracji i oznaczaniu pojazdów;

3) litery „ZZ” stanowią oznaczenie:

a) „JW” - ośrodek prowadzony przez jednostkę wojskową,

b) „SW” - ośrodek powadzony przez jednostkę organizacyjną służb podległych ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych lub przez niego nadzorowanych.

3. Numer ewidencyjny w ewidencji instruktorów techniki jazdy, o którym mowa w art. 117 ust. 3 pkt 3 ustawy, stanowi numer uprawnień instruktora techniki jazdy. Numer nadaje się według następującego wzoru:

1) litera „X” stanowi wyróżnik województwa zgodnie z przepisami o rejestracji i oznaczaniu pojazdów;

2) 4 cyfry stanowią kolejny w ewidencji numer instruktora techniki jazdy; w przypadku nadania numeru innego niż 4-cyfrowy puste pozycje uzupełnia się cyfrą „0”.

I. Część ogólna

1. Podczas prowadzenia zajęć programowych z tematu:

1) nr 2.1 i 2.2:

a) na trzy osoby ubiegające się o uprawnienia instruktora techniki jazdy przypada jeden instruktor techniki jazdy,

b) zajęcia praktyczne z jazdy osoba szkolona odbywa indywidualnie, kierując pojazdem przez co najmniej taką liczbę godzin, jaka jest określona w programie szkolenia dla zajęć praktycznych,

c) grupa liczy maksymalnie 12 osób na jednym obiekcie szkoleniowym,

d) w trakcie ćwiczeń należy zwracać szczególną uwagę na przestrzeganie zasad bezpieczeństwa;

2) nr 3 - grupa liczy maksymalnie 12 osób.

2. Część teoretyczna jest prowadzona w sali dydaktycznej, natomiast miejsce realizacji tematu nr 3 w formie pokazu jest każdorazowo określane w konspekcie zajęć przez osoby ubiegające się o uprawnienia instruktora techniki jazdy.

II. Szkolenie podstawowe

III. Szkolenie uzupełniające

1. Osoba posiadająca uprawnienia instruktora techniki jazdy w zakresie prawa jazdy kategorii A, która rozszerza ich zakres o kategorie prawa jazdy B, B+E, C, C+E, D lub D+E, uczestniczy w szkoleniu uzupełniającym obejmującym szkolenie w zakresie tematu nr 2.2 oddzielnie dla każdej kategorii prawa jazdy. Zajęcia praktyczne z jazdy osoba szkolona odbywa indywidualnie, kierując pojazdem przez taką liczbę godzin, jaka jest określona w programie szkolenia dla zajęć praktycznych.

2. Osoba posiadająca uprawnienia instruktora techniki jazdy w zakresie prawa jazdy kategorii B, B+E, C, C+E, D lub D+E, która rozszerza ich zakres o kategorię prawa jazdy A, uczestniczy w szkoleniu uzupełniającym obejmującym szkolenie w zakresie tematu nr 2.1. Zajęcia praktyczne z jazdy osoba szkolona odbywa indywidualnie, kierując pojazdem przez taką liczbę godzin, jaka jest określona w programie szkolenia dla zajęć praktycznych.

3. Osoba posiadająca uprawnienia instruktora techniki jazdy w zakresie prawa jazdy kategorii B, B+E, C, C+E, D lub D+E, która rozszerza ich zakres o kategorie prawa jazdy B, B+E, C, C+E, D lub D+E, uczestniczy w szkoleniu uzupełniającym obejmującym szkolenie w zakresie tematu nr 2.2 oddzielnie dla każdej kategorii prawa jazdy. Zajęcia praktyczne z jazdy osoba szkolona odbywa indywidualnie, kierując pojazdem przez taką liczbę godzin, jaka jest określona w programie szkolenia dla zajęć praktycznych.

4. Zadania są realizowane z wykorzystaniem zespołu pojazdów lub pojazdu członowego w zakresie danej kategorii z wyjątkiem lp. 2 i 3 w temacie nr 2.2.

Tabela 1.

Wysokość stawek wynagrodzenia dla osób wchodzących w skład komisji

Tabela 2.

Wysokość opłat za egzamin

1. Test przeprowadzany podczas części teoretycznej egzaminu składa się z:

1) 20 pytań z katalogu co najmniej 50 pytań za 3 punkty w zakresie szkolenia teoretycznego i praktycznego osób doskonalących technikę jazdy w zakresie prawa jazdy kategorii:

a) A,

b) B, B+E,

c) C, C+E,

d) D, D+E;

2) 5 pytań z katalogu co najmniej 50 pytań za 1 punkt z zakresu psychologii w zakresie kształcenia dorosłych;

3) 5 pytań z katalogu co najmniej 50 pytań za 1 punkt z zakresu metodyki nauczania;

4) 10 pytań z katalogu co najmniej 50 pytań za 2 punkty z zakresu zagadnień z techniki kierowania pojazdami z uwzględnieniem zagadnień z bezpieczeństwa ruchu drogowego.

2. Pytania przygotowuje się odrębnie dla każdej kategorii prawa jazdy, z uwzględnieniem programu szkolenia.