Art. 4

1. Poszkodowany zgłasza roszczenie o wypłatę renty do Funduszu za pośrednictwem zakładu ubezpieczeń, który był zobowiązany do zaspokajania roszczeń na podstawie umowy ubezpieczenia, o której mowa w art. 1 ust. 1.

2. W przypadku, o którym mowa w art. 1 ust. 2, gdy do zaspokajania roszczeń zobowiązany był Fundusz, a także w przypadku gdy zakład ubezpieczeń zobowiązany do zaspokajania roszczeń na podstawie umowy ubezpieczenia, o której mowa w art. 1 ust. 1, już nie istnieje, poszkodowany zgłasza roszczenie o wypłatę renty bezpośrednio do Funduszu.

3. Zakład ubezpieczeń, o którym mowa w ust. 1, niezwłocznie, nie później jednak niż w terminie 30 dni od dnia otrzymania zgłoszenia roszczenia o wypłatę renty, przekazuje to zgłoszenie do Funduszu wraz z informacją o kwocie wszystkich wypłaconych świadczeń z tytułu umowy ubezpieczenia, o której mowa w art. 1 ust. 1, wraz z aktami szkody.

4. Fundusz wypłaca rentę na podstawie uznania roszczenia poszkodowanego, zawartej z poszkodowanym ugody lub orzeczenia sądu. Przepisy art. 109 ustawy z dnia 22 maja 2003 r. o ubezpieczeniach obowiązkowych, Ubezpieczeniowym Funduszu Gwarancyjnym i Polskim Biurze Ubezpieczycieli Komunikacyjnych stosuje się odpowiednio.

5. Roszczenie o wypłatę renty ulega przedawnieniu w terminie określonym w art. 118 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny dla roszczeń o świadczenia okresowe.

6. Bieg przedawnienia roszczenia o wypłatę renty przerywa się także przez zgłoszenie Funduszowi tego roszczenia. Bieg przedawnienia rozpoczyna się na nowo od dnia, w którym zgłaszający roszczenie o wypłatę renty otrzymał na piśmie oświadczenie Funduszu o przyznaniu albo odmowie wypłaty renty.