Rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 5 września 2019 r. w sprawie warunków i trybu udzielania pomocy publicznej i pomocy de minimis za pośrednictwem Agencji Badań Medycznych

§ 1.

1. Rozporządzenie określa warunki i tryb udzielania pomocy publicznej i pomocy de minimis za pośrednictwem Agencji Badań Medycznych, zwanej dalej „Agencją”, w tym przeznaczenie pomocy, rodzaje kosztów kwalifikujących się do objęcia pomocą, zwanych dalej „kosztami kwalifikowalnymi”, sposób kumulowania pomocy oraz maksymalne wielkości pomocy.

2. Do pomocy, o której mowa w ust. 1, mają zastosowanie przepisy rozporządzenia Komisji (UE) nr 651/2014 z dnia 17 czerwca 2014 r. uznającego niektóre rodzaje pomocy za zgodne z rynkiem wewnętrznym w zastosowaniu art. 107 i 108 Traktatu (Dz. Urz. UE L 187 z 26.06.2014, str. 1, z późn. zm. ), zwanego dalej „rozporządzeniem nr 651/2014”, oraz rozporządzenia Komisji (UE) 2023/2831 z dnia 13 grudnia 2023 r. w sprawie stosowania art. 107 i 108 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej do pomocy de minimis (Dz. Urz. UE L 2023/2831 z 15.12.2023), zwanego dalej „rozporządzeniem nr 2023/2831”.

§ 2.

Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o:

1) przedsiębiorcy – należy przez to rozumieć przedsiębiorstwo w rozumieniu art. 1 załącznika I do rozporządzenia nr 651/2014;

2) mikro-, małym lub średnim przedsiębiorcy – należy przez to rozumieć odpowiednio mikro-, małe lub średnie przedsiębiorstwo spełniające kryteria określone w art. 2 załącznika I do rozporządzenia nr 651/2014;

3) dużym przedsiębiorcy – należy przez to rozumieć przedsiębiorstwo niespełniające kryteriów uznania za mikro-, małe lub średnie przedsiębiorstwo.

§ 3.

1. Pomoc publiczna jest udzielana za pośrednictwem Agencji na:

1) badania podstawowe, badania przemysłowe, prace rozwojowe oraz studium wykonalności, o których mowa w art. 25 rozporządzenia nr 651/2014;

2) usługi doradcze, o których mowa w art. 18 rozporządzenia nr 651/2014;

3) pomoc szkoleniową, o której mowa w art. 31 rozporządzenia nr 651/2014;

4) wspieranie innowacyjności, o którym mowa w art. 28 rozporządzenia nr 651/2014;

5) wspieranie przedsiębiorców rozpoczynających działalność badawczo-rozwojową, o której mowa w art. 22 rozporządzenia nr 651/2014.

Na dzień ogłoszenia obwieszczenia w Dzienniku Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej działem administracji rządowej – zdrowie kieruje Minister Zdrowia, na podstawie § 1 ust. 2 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 18 grudnia 2023 r. w sprawie szczegółowego zakresu działania Ministra Zdrowia (Dz. U. poz. 2704).

W brzmieniu ustalonym przez § 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 25 czerwca 2024 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie warunków i trybu udzielania pomocy publicznej i pomocy de minimis za pośrednictwem Agencji Badań Medycznych (Dz. U. poz. 990), które weszło w życie z dniem 6 lipca 2024 r.

Zmiany wymienionego rozporządzenia zostały ogłoszone w Dz. Urz. UE L 329 z 15.12.2015, str. 28, Dz. Urz. UE L 149 z 07.06.2016, str. 10, Dz. Urz. UE L 156 z 20.06.2017, str. 1, Dz. Urz. UE L 236 z 14.09.2017, str. 28, Dz. Urz. UE L 26 z 31.01.2018, str. 53, Dz. Urz. UE L 215 z 07.07.2020, str. 3, Dz. Urz. UE L 89 z 16.03.2021, str. 1, Dz. Urz. UE L 270 z 29.07.2021, str. 39, Dz. Urz. UE L 119 z 05.05.2023, str. 159, Dz. Urz. UE L 167 z 30.06.2023, str. 1 oraz Dz. Urz. UE L 2025/90138 z 13.02.2025.

2. Pomoc de minimis jest udzielana za pośrednictwem Agencji na wspieranie działalności przedsiębiorców.

3. Pomoc publiczna i pomoc de minimis są udzielane za pośrednictwem Agencji w trybie konkursowym, o którym mowa w art. 16 ustawy z dnia 21 lutego 2019 r. o Agencji Badań Medycznych.

4. Pomoc publiczna i pomoc de minimis są przekazywane na podstawie umowy, o której mowa w art. 20 ustawy z dnia 21 lutego 2019 r. o Agencji Badań Medycznych.

§ 4.

1. Pomoc publiczna nie może być udzielona w przypadkach, o których mowa w art. 1 ust. 2 lit. c oraz d, ust. 3 lit. a–d, ust. 4 lit. c oraz ust. 5 rozporządzenia nr 651/2014.

2. Pomoc publiczna nie może być udzielona przedsiębiorcom, na których ciąży obowiązek zwrotu pomocy wynikający z wcześniejszej decyzji Komisji Europejskiej uznającej pomoc udzieloną przez Rzeczpospolitą Polską za niezgodną z prawem i rynkiem wewnętrznym.

3. Pomoc de minimis nie może być udzielona w przypadkach, o których mowa w art. 1 ust. 1 rozporządzenia nr 2023/2831. 4. Pomoc de minimis oraz pomoc publiczna mogą być udzielone, jeżeli spełniają kryteria pomocy przejrzystej, o których mowa odpowiednio w art. 4 rozporządzenia nr 2023/2831 oraz art. 5 rozporządzenia nr 651/2014.

§ 5.

1. Pomoc publiczna wywołuje efekt zachęty, o którym mowa w art. 6 rozporządzenia nr 651/2014, i jest udzielana przedsiębiorcy, który złożył pisemny wniosek o udzielenie pomocy przed rozpoczęciem działalności lub prac nad projektem.

1a. Pomoc de minimis jest udzielana przedsiębiorcy, który złożył pisemny wniosek o udzielenie pomocy. Wniosek może zostać złożony przed rozpoczęciem prac nad projektem lub po ich rozpoczęciu.

2. Wniosek o udzielenie pomocy publicznej i pomocy de minimis zawiera:

1) firmę przedsiębiorcy oraz informację o jego wielkości w rozumieniu art. 2 załącznika I do rozporządzenia nr 651/2014;

2) opis projektu, ze wskazaniem daty rozpoczęcia i zakończenia jego realizacji;

3) lokalizację projektu;

4) wykaz kosztów projektu;

5) wskazanie kwoty finansowania publicznego koniecznego do realizacji projektu i preferowanej formy pomocy spośród następujących:

a) dotacja,

b) pożyczka,

c) gwarancja,

d) zaliczka zwrotna,

e) inna forma, o której mowa w art. 22 rozporządzenia nr 651/2014.

3. Wniosek o udzielenie pomocy publicznej lub pomocy de minimis może zawierać elementy inne niż wskazane w ust. 2, określone w regulaminie konkursu.

4. Przepisu ust. 1 w zakresie wywoływania efektu zachęty, o którym mowa w art. 6 rozporządzenia nr 651/2014, nie stosuje się do pomocy publicznej, o której mowa w § 3 ust. 1 pkt 5.

5. Do wniosku o udzielenie pomocy publicznej lub pomocy de minimis wnioskodawca załącza:

1) w przypadku pomocy publicznej – informacje dotyczące wnioskodawcy i prowadzonej przez niego działalności gospodarczej oraz informacje o otrzymanej pomocy publicznej albo oświadczenie o nieotrzymaniu pomocy, określone w przepisach wydanych na podstawie art. 37 ust. 6 ustawy z dnia 30 kwietnia 2004 r. o postępowaniu w sprawach dotyczących pomocy publicznej (Dz. U. z 2025 r. poz. 468), oraz inne informacje lub załączniki określone w regulaminie konkursu;

W brzmieniu ustalonym przez § 1 pkt 2 rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku 2.

W brzmieniu ustalonym przez § 1 pkt 3 rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku 2.

Ze zmianą wprowadzoną przez § 1 pkt 4 rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku 2.

W brzmieniu ustalonym przez § 1 pkt 5 lit. a rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku 2.

Dodany przez § 1 pkt 5 lit. b rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku 2.

W brzmieniu ustalonym przez § 1 pkt 5 lit. c rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku 2.

W brzmieniu ustalonym przez § 1 pkt 5 lit. d rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku 2.

2) w przypadku pomocy de minimis:

a) wszystkie zaświadczenia o udzieleniu pomocy de minimis i pomocy de minimis w rolnictwie lub rybołówstwie, jakie otrzymał w ciągu trzech minionych lat, albo oświadczenia o wielkości tej pomocy otrzymanej w tym okresie, albo oświadczenie o nieotrzymaniu takiej pomocy w tym okresie,

b) informacje dotyczące w szczególności wnioskodawcy i prowadzonej przez niego działalności gospodarczej oraz wielkości i przeznaczenia pomocy publicznej otrzymanej w odniesieniu do tych samych kosztów kwalifikowalnych, na pokrycie których ma być przeznaczona pomoc de minimis, określone w przepisach wydanych na podstawie art. 37 ust. 2a ustawy z dnia 30 kwietnia 2004 r. o postępowaniu w sprawach dotyczących pomocy publicznej,

c) inne informacje lub załączniki określone w regulaminie konkursu.

§ 6.

Pomoc publiczna udzielana za pośrednictwem Agencji podlega indywidualnej notyfikacji Komisji Europejskiej, jeżeli jej wielkość przekracza równowartość:

1) 55 000 000 euro dla przedsiębiorcy na jeden projekt – jeżeli ponad połowa całkowitych kosztów kwalifikowalnych projektu zostanie poniesiona na badania podstawowe;

2) 35 000 000 euro dla przedsiębiorcy na jeden projekt – jeżeli ponad połowa całkowitych kosztów kwalifikowalnych projektu zostanie poniesiona na badania przemysłowe albo łącznie badania przemysłowe i badania podstawowe;

3) 25 000 000 euro dla przedsiębiorcy na jeden projekt – jeżeli ponad połowa całkowitych kosztów kwalifikowalnych projektu zostanie poniesiona na prace rozwojowe;

4) 8 250 000 euro na jedno studium wykonalności – na wykonanie studiów wykonalności poprzedzających badania podstawowe, badania przemysłowe lub prace rozwojowe;

5) 10 000 000 euro na przedsiębiorcę i na projekt – w przypadku pomocy na wspieranie innowacyjności;

6) 2 200 000 euro na przedsiębiorcę i na projekt – w przypadku pomocy na usługi doradcze;

7) 3 000 000 euro na projekt szkoleniowy – w przypadku pomocy na pomoc szkoleniową;

8) kwot określonych na przedsiębiorstwo na podstawie § 22 i § 23 – w przypadku pomocy na wspieranie przedsiębiorców rozpoczynających działalność badawczo-rozwojową.

§ 7.

1. Do obliczania wielkości pomocy publicznej w przypadku, o którym mowa w § 6, oraz progów maksymalnej intensywności pomocy publicznej udzielanej za pośrednictwem Agencji uwzględnia się całkowitą kwotę pomocy publicznej dla przedsiębiorcy, projektu lub działań objętych pomocą, z zachowaniem zasad określonych w art. 8 rozporządzenia nr 651/2014 oraz w art. 5 rozporządzenia nr 2023/2831.

2. Pomoc publiczną, o której mowa w § 3 ust. 1 pkt 1–4, udzielaną za pośrednictwem Agencji, można łączyć z inną pomocą publiczną:

1) pod warunkiem, że każda z nich dotyczy innych, możliwych do wyodrębnienia kosztów kwalifikowalnych;

2) w odniesieniu do tych samych – pokrywających się częściowo albo w całości – kosztów kwalifikowalnych, tylko wówczas gdy taka kumulacja nie spowoduje przekroczenia najwyższego progu intensywności pomocy publicznej lub wartości pomocy publicznej mających zastosowanie do tej pomocy zgodnie z rozporządzeniem 651/2014.

3. Pomoc publiczną, o której mowa w § 3 ust. 1 pkt 5, udzielaną za pośrednictwem Agencji, można łączyć z:

1) pomocą publiczną, w przypadku której można wyodrębnić koszty kwalifikowalne;

2) inną pomocą publiczną, w przypadku której nie można wyodrębnić kosztów kwalifikowalnych, do wysokości najwyższego progu finansowania określonego w rozporządzeniu 651/2014 lub decyzji Komisji Europejskiej.

4. Pomoc publiczna udzielana za pośrednictwem Agencji nie może być łączona z pomocą de minimis w odniesieniu do tych samych kosztów kwalifikowalnych, jeżeli doprowadziłoby to do przekroczenia maksymalnych progów intensywności pomocy publicznej określonych w rozporządzeniu nr 651/2014.

5. Pomocy de minimis udzielonej za pośrednictwem Agencji nie można łączyć z pomocą publiczną w odniesieniu do tych samych kosztów kwalifikowalnych lub z pomocą publiczną dla tego samego środka finansowania ryzyka, w przypadku gdyby prowadziło to do przekroczenia maksymalnego poziomu intensywności pomocy publicznej lub wartości pomocy publicznej ustalonej w rozporządzeniu nr 651/2014 lub w decyzji Komisji Europejskiej.

6. Pomoc de minimis może być udzielona przedsiębiorcy, jeżeli wartość tej pomocy łącznie z wartością innej pomocy de minimis oraz pomocy de minimis w rolnictwie i pomocy de minimis w rybołówstwie przyznanych w okresie trzech minionych lat nie przekroczy kwoty stanowiącej równowartość 300 000 euro.

W brzmieniu ustalonym przez § 1 pkt 6 rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku 2.

W brzmieniu ustalonym przez § 1 pkt 7 rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku 2.

§ 8.

Do kosztów kwalifikowalnych w przypadku pomocy de minimis zalicza się koszty:

1) wynagrodzeń wraz z pozapłacowymi kosztami pracy, w tym składkami na ubezpieczenia społeczne i zdrowotne, osób zatrudnionych przy realizacji projektu;

2) aparatury i sprzętu w zakresie, w jakim są one wykorzystywane przy realizacji projektu, i w okresie tego wykorzystywania; jeżeli aparatura i sprzęt nie są wykorzystywane przy realizacji projektu przez cały okres ich użytkowania, za koszty kwalifikowalne uznaje się tylko koszty amortyzacji odpowiadające okresowi realizacji projektu obliczone na podstawie przepisów o rachunkowości;

3) budynków i gruntów w zakresie, w jakim są one wykorzystywane przy realizacji projektu, i w okresie tego wykorzystywania; w przypadku budynków za koszty kwalifikowalne uznaje się tylko koszty amortyzacji odpowiadające okresowi realizacji projektu, obliczone na podstawie przepisów o rachunkowości, a w przypadku gruntów – koszty związane z przeniesieniem własności lub innych praw rzeczowych, koszty odpłatnego korzystania z gruntu lub faktycznie poniesione koszty kapitałowe;

4) badań wykonywanych na podstawie umowy, wiedzy i patentów zakupionych lub użytkowanych na podstawie licencji udzielonej przez podmioty zewnętrzne na warunkach pełnej konkurencji;

5) doradztwa i równorzędnych usług, w tym pomocy prawnej, wykorzystywanych wyłącznie na potrzeby projektu;

6) opłat urzędowych ponoszonych w związku z wykonywaniem czynności objętych projektem;

7) opracowania studium wykonalności;

8) dodatkowe koszty ogólne i inne koszty operacyjne, w tym koszty materiałów, dostaw i podobnych produktów, ponoszone bezpośrednio przy realizacji projektu; koszty te można obliczać na podstawie uproszczonej metody kosztów w formie stawki ryczałtowej wynoszącej do 40 %, stosowanej do całkowitych kwalifikowalnych kosztów objętych pomocą de minimis.

§ 9.

Pomoc de minimis nie może przekraczać 100 % kosztów kwalifikowalnych, o których mowa w § 8.

§ 10.

(uchylony).

§ 11.

1. W przypadku projektu obejmującego badania podstawowe, badania przemysłowe lub prace rozwojowe kosztami kwalifikowalnymi są koszty:

1) wynagrodzeń wraz z pozapłacowymi kosztami pracy, w tym składkami na ubezpieczenia społeczne i zdrowotne, osób zatrudnionych przy realizacji projektu, w części, w jakiej wynagrodzenia te są bezpośrednio związane z jego realizacją;

2) aparatury i sprzętu w zakresie i przez okres, w jakim są one wykorzystywane przy realizacji projektu, jeżeli aparatura i sprzęt nie są wykorzystywane przy realizacji projektu przez cały okres ich użytkowania, za koszty kwalifikowalne uznaje się tylko koszty amortyzacji odpowiadające okresowi realizacji projektu obliczone na podstawie przepisów o rachunkowości;

3) budynków i gruntów w zakresie i przez okres, w jakim są one wykorzystywane przy realizacji projektu; w przypadku budynków za koszty kwalifikowalne uznaje się tylko koszty amortyzacji odpowiadające okresowi realizacji projektu, obliczone na podstawie przepisów o rachunkowości, a w przypadku gruntów – koszty związane z przeniesieniem własności lub innych praw rzeczowych, koszty odpłatnego korzystania z gruntu lub faktycznie poniesione koszty kapitałowe;

4) badań wykonywanych na podstawie umowy, wiedzy i patentów zakupionych lub użytkowanych na podstawie licencji udzielonej przez podmioty zewnętrzne na warunkach pełnej konkurencji oraz koszty doradztwa i równorzędnych usług wykorzystywanych wyłącznie na potrzeby projektu;

5) dodatkowe koszty ogólne i inne koszty operacyjne, w tym koszty materiałów, dostaw i podobnych produktów, ponoszone bezpośrednio przy realizacji projektu; koszty te można obliczać na podstawie uproszczonej metody kosztów w formie stawki ryczałtowej wynoszącej do 20 %, stosowanej do całkowitych kwalifikowalnych kosztów projektu badawczo-rozwojowego, o których mowa w pkt 1–4; w takim przypadku koszty projektu badawczo-rozwojowego wykorzystywane do obliczania kosztów pośrednich są ustalane na podstawie zwykłych praktyk księgowych i obejmują wyłącznie kwalifikowalne koszty projektu badawczo-rozwojowego, o których mowa w pkt 1–4.

2. W przypadku projektu obejmującego studium wykonalności kosztami kwalifikowalnymi są koszty jego opracowania. W brzmieniu ustalonym przez § 1 pkt 8 rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku 2.

Przez § 1 pkt 9 rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku 2.

W brzmieniu ustalonym przez § 1 pkt 10 rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku 2.

§ 12.

1. Intensywność pomocy publicznej, liczona jako stosunek ekwiwalentu dotacji brutto do kosztów kwalifikowalnych, nie może przekroczyć:

1) 100 % kosztów kwalifikowalnych – w przypadku badań podstawowych;

2) 50 % kosztów kwalifikowalnych – w przypadku badań przemysłowych;

3) 25 % kosztów kwalifikowalnych – w przypadku prac rozwojowych;

4) 50 % kosztów kwalifikowalnych – w przypadku studiów wykonalności.

2. Intensywność pomocy publicznej w przypadku badań przemysłowych i prac rozwojowych można zwiększyć do maksymalnie 80 % kosztów kwalifikowalnych zgodnie z zasadami określonymi w art. 25 ust. 6 rozporządzenia 651/2014. 3. Intensywność pomocy publicznej na studium wykonalności można zwiększyć zgodnie z zasadą określoną w art. 25 ust. 7 rozporządzenia 651/2014.

§ 13.

(uchylony).

§ 14.

Pomoc publiczna na pokrycie kosztów usług doradczych jest udzielana mikro-, małemu lub średniemu przedsiębiorcy, który:

1) realizuje fazę badań lub rozwoju produktu powstałego w wyniku badań naukowych lub prac rozwojowych albo

2) wprowadza na rynek po raz pierwszy produkt powstały w wyniku badań naukowych lub prac rozwojowych.

§ 15.

W przypadku pomocy publicznej na pokrycie kosztów usług doradczych kosztami kwalifikowalnymi są koszty tych usług:

1) świadczonych przez konsultantów zewnętrznych;

2) niemających charakteru ciągłego ani okresowego;

3) niezwiązanych ze zwykłymi kosztami operacyjnymi przedsiębiorcy, takimi jak stałe usługi doradztwa podatkowego, regularne usługi prawnicze lub reklama.

§ 16.

Intensywność pomocy publicznej na pokrycie kosztów usług doradczych nie przekracza 50 % kosztów kwalifikowalnych.

§ 17.

1. Pomocy szkoleniowej nie przyznaje się na szkolenia, o których mowa w art. 31 ust. 2 rozporządzenia nr 651/2014. 2. Za koszty kwalifikowalne w ramach pomocy szkoleniowej uznaje się koszty:

1) zatrudnienia wykładowców poniesione za godziny, podczas których wykładowcy uczestniczą w szkoleniu;

2) operacyjne wykładowców i uczestników szkolenia bezpośrednio związane z projektem szkoleniowym, takie jak koszty podróży, koszty zakwaterowania, materiały bezpośrednio związane z projektem, amortyzacja narzędzi i wyposażenia w zakresie, w jakim są wykorzystywane wyłącznie na potrzeby projektu szkoleniowego;

3) usług doradczych związanych z projektem szkoleniowym;

4) personelu osób szkolonych i ogólne koszty pośrednie, w tym koszty administracyjne, wynajem, koszty ogólne, poniesione za godziny, podczas których osoby szkolone biorą udział w szkoleniu.

3. Intensywność pomocy nie przekracza 50 % kosztów kwalifikowalnych.

4. Intensywność pomocy można zwiększyć maksymalnie do 70 % kosztów kwalifikowalnych w następujący sposób:

1) o 10 punktów procentowych w przypadku szkoleń dla pracowników niepełnosprawnych lub znajdujących się w szczególnie niekorzystnej sytuacji;

2) o 10 punktów procentowych w przypadku pomocy na rzecz średniego przedsiębiorstwa i o 20 punktów procentowych w przypadku pomocy na rzecz małego przedsiębiorstwa.

Przez § 1 pkt 11 rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku 2.

§ 18.

Pomoc publiczna na wspieranie innowacyjności jest udzielana mikro-, małemu lub średniemu przedsiębiorcy.

§ 19.

W przypadku pomocy publicznej na wspieranie innowacyjności kosztami kwalifikowalnymi są koszty:

1) uzyskania i ochrony patentów i innych wartości niematerialnych i prawnych;

2) oddelegowania z jednostki naukowej będącej organizacją prowadzącą badania i upowszechniającą wiedzę albo od dużego przedsiębiorcy wysoko wykwalifikowanego personelu, o którym mowa w art. 2 pkt 93 rozporządzenia 651/2014;

3) usług doradczych w zakresie innowacji w rozumieniu art. 2 pkt 94 rozporządzenia nr 651/2014 i usług wsparcia innowacji w rozumieniu art. 2 pkt 95 rozporządzenia nr 651/2014, w tym usług świadczonych przez organizacje prowadzące badania i upowszechniające wiedzę, infrastruktury badawcze w rozumieniu art. 2 pkt 91 rozporządzenia nr 651/2014, infrastruktury testowo-doświadczalne w rozumieniu art. 2 pkt 98a rozporządzenia nr 651/2014 lub klastry innowacyjne w rozumieniu art. 2 pkt 92 rozporządzenia nr 651/2014.

§ 20.

1. Intensywność pomocy publicznej na wspieranie innowacyjności nie przekracza 50 % kosztów kwalifikowalnych. 2. Intensywność pomocy publicznej na wspieranie innowacyjności przeznaczonej na pokrycie kosztów usług doradczych w zakresie innowacji i usług wsparcia innowacji może zostać zwiększona do 100 % kosztów kwalifikowalnych pod warunkiem, że całkowita wartość tej pomocy nie przekroczy równowartości 220 000 euro dla jednego przedsiębiorcy w okresie trzech lat poprzedzających dzień udzielenia tej pomocy.

§ 21.

Za przedsiębiorców kwalifikujących się do otrzymania pomocy uznaje się przedsiębiorców, o których mowa w art. 22 ust. 2 rozporządzenia nr 651/2014.

§ 22.

Pomoc publiczna dla przedsiębiorców rozpoczynających działalność badawczo-rozwojową może być udzielona w formie:

1) pożyczek o stopach procentowych na warunkach korzystniejszych od rynkowych, udzielanych na okres:

a) 10 lat, o maksymalnej kwocie nominalnej:

– 1 650 000 euro dla przedsiębiorców mających siedzibę albo miejsce zamieszkania na obszarach objętych pomocą publiczną, które spełniają warunki określone w art. 107 ust. 3 lit. c Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, zwanego dalej „Traktatem”,

– 2 200 000 euro dla przedsiębiorców mających siedzibę albo miejsce zamieszkania na obszarach objętych pomocą publiczną, które spełniają warunki określone w art. 107 ust. 3 lit. a Traktatu,

– 1 100 000 euro dla pozostałych przedsiębiorców,

b) od 5 do 10 lat, o maksymalnej kwocie nominalnej określonej jako iloczyn kwot wskazanych w lit. a przez iloraz 10 lat i rzeczywistego okresu, na jaki pożyczka została udzielona,

c) poniżej 5 lat, o maksymalnej kwocie nominalnej określonej jak dla pożyczek udzielanych na okres 5 lat;

2) gwarancji o prowizjach korzystniejszych od wynikających z warunków rynkowych o wartości nieprzekraczającej 80 % kwoty kredytu lub pożyczki, na zabezpieczenie których zostają udzielone na okres:

a) 10 lat, w których maksymalna gwarantowana kwota wynosi:

– 2 480 000 euro dla przedsiębiorców mających siedzibę albo miejsce zamieszkania na obszarach objętych pomocą publiczną, które spełniają warunki określone w art. 107 ust. 3 lit. c Traktatu,

– 3 300 000 euro dla przedsiębiorców mających siedzibę albo miejsce zamieszkania na obszarach objętych pomocą publiczną, które spełniają warunki określone w art. 107 ust. 3 lit. a Traktatu,

– 1 650 000 euro dla pozostałych przedsiębiorców,

W brzmieniu ustalonym przez § 1 pkt 12 rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku 2.

Ze zmianą wprowadzoną przez § 1 pkt 13 rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku 2.

W brzmieniu ustalonym przez § 1 pkt 14 lit. a rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku 2.

W brzmieniu ustalonym przez § 1 pkt 14 lit. b rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku 2.

b) od 5 do 10 lat, w których maksymalną gwarantowaną kwotę określa się jako iloczyn kwot wskazanych w lit. a przez iloraz 10 lat i rzeczywistego okresu, na jaki gwarancja została udzielona,

c) poniżej 5 lat, w których maksymalną gwarantowaną kwotę określa się jak dla gwarancji udzielanych na okres 5 lat;

3) dotacji, w tym inwestycji kapitałowych lub quasi-kapitałowych w rozumieniu art. 2 pkt 66 rozporządzenia nr 651/2014, zmniejszenia stóp procentowych lub prowizji gwarancyjnych, o wartości ekwiwalentu dotacji brutto do:

a) 750 000 euro dla przedsiębiorców mających siedzibę albo miejsce zamieszkania na obszarach objętych pomocą publiczną, które spełniają warunki określone w art. 107 ust. 3 lit. c Traktatu,

b) 1 000 000 euro dla przedsiębiorców mających siedzibę albo miejsce zamieszkania na obszarach objętych pomocą publiczną, które spełniają warunki określone w art. 107 ust. 3 lit. a Traktatu,

c) 500 000 euro dla pozostałych przedsiębiorców;

4) kombinacji form, o których mowa w pkt 1–3, pod warunkiem że odsetek kwoty przyznanej w jednej formie, obliczony na podstawie maksymalnej wielkości pomocy publicznej dopuszczalnej dla tej formy, jest uwzględniony przy ustalaniu pozostałego odsetka maksymalnej wielkości pomocy publicznej udzielanej w innych formach wchodzących w skład kombinacji.

§ 23.

Dla małych przedsiębiorców spełniających kryteria innowacyjnego przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 2 pkt 80 rozporządzenia nr 651/2014 maksymalne wartości pomocy publicznej, o których mowa w § 22, mogą ulec podwojeniu.

§ 24.

Pomoc publiczna może być udzielana do końca okresu dostosowawczego, o którym mowa w art. 58 ust. 4 w związku z art. 59 zdanie drugie rozporządzenia nr 651/2014.

§ 25.

Pomoc de minimis może być udzielana do końca okresu, o którym mowa w art. 7 ust. 3 w związku z art. 8 zdanie drugie rozporządzenia nr 2023/2831.

§ 26.

Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia .

W brzmieniu ustalonym przez § 1 pkt 14 lit. c rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku 2.

W brzmieniu ustalonym przez § 1 pkt 15 rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku 2.

Rozporządzenie zostało ogłoszone w dniu 19 września 2019 r.