Ustawa z dnia 30 sierpnia 2019 r. o zmianie ustawy - Prawo upadłościowe oraz niektórych innych ustaw
Art. 228a
Obowiązuje1. Syndyk zakłada i prowadzi akta do zgłoszeń wierzytelności.
2. Akta, o których mowa w ust. 1, mogą być także prowadzone i przechowywane w postaci elektronicznej.
3. Syndyk zapewnia uczestnikom postępowania dostęp do akt, o których mowa w ust. 1, w swoim biurze oraz, jeśli akta te są prowadzone w postaci elektronicznej, także z wykorzystaniem środków komunikacji elektronicznej.
4. Po prawomocnym zakończeniu postępowania akta, o których mowa w ust. 1, są przekazywane do sądu upadłościowego, który wydał postanowienie kończące postępowanie, i dołączane do akt sądowych.
5. W przypadku odwołania lub zmiany syndyka oraz wygaśnięcia funkcji syndyka, akta, o których mowa w ust. 1, są przejmowane przez nowo wyznaczonego syndyka.
6. Minister Sprawiedliwości określi, w drodze rozporządzenia, sposób i tryb prowadzenia oraz udostępniania uczestnikom postępowania oraz służbie nadzoru Ministra Sprawiedliwości akt, o których mowa w ust. 1, mając na względzie zapewnienie bezpieczeństwa i ochrony danych w nich zawartych.
25) w art. 230 ust. 1 otrzymuje brzmienie:
1. Do kosztów postępowania zalicza się wydatki bezpośrednio związane z ustaleniem, zabezpieczeniem, zarządem i likwidacją masy upadłości oraz ustaleniem wierzytelności, w szczególności wynagrodzenie syndyka oraz jego zastępcy, wynagrodzenie osób zatrudnionych przez syndyka oraz należności z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne od wynagrodzenia tych osób, wynagrodzenie i wydatki członków rady wierzycieli, wydatki związane ze zgromadzeniem wierzycieli, koszty archiwizacji dokumentów, korespondencji, ogłoszeń, eksploatacji koniecznych pomieszczeń, podatki i inne daniny publiczne związane z likwidacją masy upadłości.
26) art. 235 otrzymuje brzmienie:
To jest tekst pierwotny
Ten akt był zmieniany, a tekstu jednolitego jeszcze nie ogłoszono. Treść poniżej pochodzi z dnia ogłoszenia i nie zawiera późniejszych zmian — sprawdź akty zmieniające.
Lexeva pokazuje treść przepisu, nie udziela porad prawnych. Moc prawną ma wyłącznie tekst ogłoszony w dzienniku urzędowym.