§ 3

1. Przy określaniu wysokości dodatku bierze się pod uwagę:

1) stopień trudności i złożoności rozstrzyganych spraw podatkowych;

2) rzetelność i terminowość wykonywanych czynności orzeczniczych;

3) skuteczność prowadzonych postępowań wyrażającą się w wydanych przez osobę zatrudnioną w jednostce organizacyjnej Krajowej Administracji Skarbowej na stanowisku radcy skarbowego albo funkcjonariusza Służby Celno-Skarbowej pełniącego służbę na stanowisku radcy skarbowego, zwanych dalej „radcami skarbowymi”, ostatecznych lub prawomocnych decyzjach i postanowieniach;

4) doświadczenie w zakresie prowadzenia postępowań podatkowych i administracyjnych, rozumiane jako staż pracy lub służby przy wykonywaniu tych czynności.

2. W przypadku przyznawania dodatku po raz pierwszy uwzględnia się kryterium, o którym mowa w ust. 1 pkt 4.