Art. 64

1. Stawkę opłaty kogeneracyjnej na rok „i” kalkuluje się według wzoru:

S = G /Q , gdzie poszczególne symbole oznaczają:

„i” – rok kalendarzowy, w którym będzie obowiązywać stawka opłaty kogeneracyjnej,

S – stawkę opłaty kogeneracyjnej na rok „i”, wyrażoną w złotych za 1 MWh,

G – wysokość kwoty planowanej do pobrania w roku „i”,

Q – ilość energii elektrycznej pobranej z sieci i zużytej przez odbiorców końcowych w krajowym systemie elektroenergetycznym, która stanowiła podstawę do obliczenia opłaty kogeneracyjnej w okresie 12 miesięcy kalendarzowych poprzedzających dzień 1 lipca roku, w którym jest kalkulowana stawka opłaty kogeneracyjnej na rok „i”.

2. Maksymalna wysokość stawki opłaty kogeneracyjnej na rok „i” nie może przekroczyć równowartości 10 % średniej ceny sprzedaży energii elektrycznej na rynku konkurencyjnym, o której mowa w art. 23 ust. 2 pkt 18 lit. b ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. – Prawo energetyczne, ogłoszonej w roku „i-1”.

3. Stawkę opłaty kogeneracyjnej ustala się w złotych za 1 MWh, z dokładnością do jednego grosza.

4. Minister właściwy do spraw energii, po zasięgnięciu opinii Prezesa URE, określi, w drodze rozporządzenia, w terminie do dnia 30 listopada roku „i-1”, wysokość stawki opłaty kogeneracyjnej na rok „i”, biorąc pod uwagę planowany koszt systemu wsparcia dla jednostek kogeneracji, będący wynikiem planowanej maksymalnej ilości wytworzonej energii elektrycznej z wysokosprawnej kogeneracji w tych jednostkach objętej systemem wsparcia w stosunku do ilości energii elektrycznej pobranej z sieci i zużytej przez odbiorców końcowych w danym roku kalendarzowym.