Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 1 marca 2019 r. w sprawie delegowania prokuratorów do Prokuratury Krajowej lub Ministerstwa Sprawiedliwości oraz Krajowej Szkoły Sądownictwa i Prokuratury, a także świadczeń przysługujących prokuratorom delegowanym poza stałe miejsce pełnienia służby

§ 1.

Rozporządzenie określa:

1) tryb delegowania prokuratorów do Ministerstwa Sprawiedliwości, Prokuratury Krajowej oraz Krajowej Szkoły Sądownictwa i Prokuratury, zwanej dalej „Krajową Szkołą”;

2) tryb i sposób realizacji prawa do nieodpłatnego zakwaterowania i zwrotu kosztów zamieszkania w miejscu delegowania, w tym maksymalną wysokość zwrotu kosztów faktycznie poniesionych oraz wysokość miesięcznego ryczałtu;

3) tryb i sposób realizacji świadczeń, o których mowa w art. 109 § 1 pkt 2–6 ustawy z dnia 28 stycznia 2016 r. – Prawo o prokuraturze, zwanej dalej „ustawą”, w tym przypadki, w których diety, o których mowa w art. 109 § 1 pkt 4 ustawy, nie przysługują.

§ 2.

1. Prokurator Generalny lub Prokurator Krajowy deleguje prokuratora do Prokuratury Krajowej na wniosek dyrektora właściwego departamentu lub biura Prokuratury Krajowej.

2. Prokurator Generalny deleguje prokuratora do Ministerstwa Sprawiedliwości oraz do Krajowej Szkoły odpowiednio na wniosek dyrektora właściwego departamentu lub biura Ministerstwa Sprawiedliwości albo Dyrektora Krajowej Szkoły. 3. Prokurator Generalny może zwrócić się do Prokuratora Krajowego o stanowisko w przedmiocie zasadności delegowania prokuratora, mając na względzie konieczność właściwego doboru kadr, a także zapewnienie prawidłowego funkcjonowania powszechnych jednostek organizacyjnych prokuratury. Prokurator Krajowy przekazuje własne stanowisko wraz ze stanowiskiem kierownika jednostki organizacyjnej, w której wykonuje obowiązki prokurator, o którym mowa w ust. 1 lub 2.

§ 3.

Prokurator Generalny lub Prokurator Krajowy, delegując prokuratora do Ministerstwa Sprawiedliwości, Prokuratury Krajowej albo Krajowej Szkoły, może określić zakres wykonywanych przez prokuratora delegowanego czynności określonych w art. 3 § 1 pkt 1 ustawy.

§ 4.

1. Prokurator delegowany do innej miejscowości niż miejscowość będąca siedzibą jednostki organizacyjnej prokuratury, w której prokurator pełni służbę, niebędącej miejscem jego stałego zamieszkania, składa do kierownika jednostki będącej miejscem delegowania, zwanego dalej „kierownikiem jednostki”, pisemny wniosek o nieodpłatne zakwaterowanie albo o zwrot kosztów zamieszkania w miejscu delegowania, w jednej z form określonych w art. 109 § 1 pkt 1 ustawy. 2. Jeżeli nie istnieje możliwość nieodpłatnego zakwaterowania w zasobach mieszkaniowych pozostających w dyspozycji jednostki będącej miejscem delegowania, kierownik jednostki zawiadamia o tym niezwłocznie prokuratora, który dokonuje wyboru formy zwrotu kosztów zamieszkania w miejscu delegowania.

§ 5.

1. Nieodpłatne zakwaterowanie następuje na podstawie:

1) skierowania wydanego przez kierownika jednostki – w przypadku zakwaterowania na okres nieprzekraczający trzech miesięcy;

2) umowy zawartej między prokuratorem a kierownikiem jednostki – w przypadku zakwaterowania na okres powyżej trzech miesięcy.

W brzmieniu ustalonym przez § 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 stycznia 2026 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie delegowania prokuratorów do Prokuratury Krajowej lub Ministerstwa Sprawiedliwości oraz Krajowej Szkoły Sądownictwa i Prokuratury, a także świadczeń przysługujących prokuratorom delegowanym poza stałe miejsce pełnienia służby (Dz. U. poz. 84), które weszło w życie z dniem 1 lutego 2026 r.

W brzmieniu ustalonym przez § 1 pkt 2 rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku 1.

2. Prokurator delegowany na czas nieokreślony lub czas określony powyżej sześciu miesięcy może złożyć wniosek o zakwaterowanie w zasobach mieszkaniowych, pozostających w dyspozycji jednostki będącej miejscem delegowania prokuratora, wraz z członkami rodziny. Kierownik jednostki uwzględnia wniosek w przypadkach uzasadnionych, jeżeli istnieje możliwość takiego zakwaterowania, określając warunki tego zakwaterowania w umowie, o której mowa w ust. 1 pkt 2.

§ 6.

1. Zwrot kosztów zamieszkania faktycznie poniesionych w wysokości określonej w fakturze potwierdzającej najem nie może przekraczać:

1) 4480 zł – gdy miejscem delegowania jest miasto stołeczne Warszawa;

2) 3360 zł – gdy miejscem delegowania jest miasto będące siedzibą wojewody;

3) 2380 zł – gdy miejscem delegowania jest inna miejscowość niż wymieniona w pkt 1 i 2.

2. Wypłata podlegającej zwrotowi kwoty faktycznie poniesionych kosztów zamieszkania następuje w terminie 14 dni od dnia przedstawienia faktury kierownikowi jednostki.

§ 7.

1. Wysokość miesięcznego ryczałtu, o którym mowa w art. 109 § 1 pkt 1 lit. b ustawy, wynosi:

1) 3780 zł – gdy miejscem delegowania jest miasto stołeczne Warszawa;

2) 2970 zł – gdy miejscem delegowania jest miasto będące siedzibą wojewody;

3) 1890 zł – gdy miejscem delegowania jest inna miejscowość niż wymieniona w pkt 1 i 2.

2. Wypłata miesięcznego ryczałtu następuje z dołu, do 5. dnia następnego miesiąca.

§ 8.

1. Zwrot kosztów przejazdów i dojazdów, o których mowa w art. 109 § 1 pkt 2 i 6 ustawy, następuje raz w miesiącu z dołu, w terminie 14 dni od dnia złożenia kierownikowi jednostki wykazu odbytych przejazdów i dojazdów oraz oświadczenia o wysokości poniesionych kosztów.

2. W przypadku gdy okres delegowania jest dłuższy niż miesiąc, zwrot kosztów, o których mowa w art. 109 § 1 pkt 6 ustawy, nie może przekraczać równowartości biletu miesięcznego na dojazdy środkami komunikacji publicznej.

§ 9.

Wypłata ryczałtu, o którym mowa w art. 109 § 1 pkt 3 ustawy, następuje raz w miesiącu z dołu w terminie 14 dni od dnia złożenia kierownikowi jednostki wykazu dni przepracowanych w danym miesiącu.

§ 10.

1. Wypłata diet, o których mowa w art. 109 § 1 pkt 4 ustawy, następuje raz w miesiącu z dołu w terminie 14 dni od dnia złożenia kierownikowi jednostki wykazu dni pobytu w miejscu delegowania w danym miesiącu.

2. Diety nie przysługują w przypadku:

1) zapewnienia prokuratorowi delegowanemu nieodpłatnego całodziennego wyżywienia;

2) nieusprawiedliwionej nieobecności w pracy;

3) zwolnień od pracy bez prawa do wynagrodzenia;

4) urlopu, niezależnie od podstawy powstania prawa do urlopu;

5) podróży służbowej, z tytułu której prokurator otrzymał diety w pełnej wysokości;

6) pobytu w szpitalu;

7) zwolnienia od pracy prokuratora, który jest krwiodawcą, w celu oddania przez niego krwi w stacji krwiodawstwa;

8) zwolnienia od pracy prokuratora wychowującego przynajmniej jedno dziecko w wieku do 14 lat, na podstawie art. 188 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. – Kodeks pracy (Dz. U. z 2025 r. poz. 277, z późn. zm. ).

W brzmieniu ustalonym przez § 1 pkt 3 rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku 1.

W brzmieniu ustalonym przez § 1 pkt 4 rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku 1.

W brzmieniu ustalonym przez § 1 pkt 5 rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku 1.

W brzmieniu ustalonym przez § 1 pkt 6 rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku 1.

W brzmieniu ustalonym przez § 1 pkt 7 lit. a rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku 1.

W brzmieniu ustalonym przez § 1 pkt 7 lit. b tiret pierwsze rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku 1.

Dodany przez § 1 pkt 7 lit. b tiret drugie rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku 1.

Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2025 r. poz. 807, 1423 i 1661 oraz z 2026 r. poz. 25, 473 i 1046.

§ 11.

1. Na wniosek prokuratora delegowanego kierownik jednostki przyznaje prokuratorowi zwrot kosztów, o których mowa w art. 109 § 1 pkt 5 ustawy.

2. Zwrot kosztów następuje na podstawie umowy o używanie pojazdu do celów służbowych, zawartej między prokuratorem delegowanym a kierownikiem jednostki, na warunkach określonych w przepisach w sprawie warunków ustalania oraz sposobu dokonywania zwrotu kosztów używania do celów służbowych samochodów osobowych, motocykli i motorowerów niebędących własnością pracodawcy.

§ 12.

Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia .

Rozporządzenie zostało ogłoszone w dniu 18 marca 2019 r.

Niniejsze rozporządzenie było poprzedzone rozporządzeniem Ministra Sprawiedliwości z dnia 6 grudnia 2016 r. w sprawie delegowania prokuratorów do Prokuratury Krajowej lub Ministerstwa Sprawiedliwości oraz Krajowej Szkoły Sądownictwa i Prokuratury, a także świadczeń przysługujących prokuratorom delegowanym poza stałe miejsce pełnienia służby (Dz. U. poz. 1995), które na podstawie art. 14 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. o zmianie ustawy – Prawo o ustroju sądów powszechnych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 1443) utraciło moc z dniem wejścia w życie niniejszego rozporządzenia.