Ustawa z dnia 22 listopada 2018 r. o dokumentach publicznych
Rozdział 1 — Przepisy ogólne
Art. 2
Obowiązuje1. Użyte w niniejszej ustawie określenia oznaczają:
1) blankiet dokumentu publicznego – niespersonalizowany lub niezindywidualizowany dokument publiczny;
2) dokument publiczny – dokument, który służy do identyfikacji osób, rzeczy lub potwierdza stan prawny lub prawa osób posługujących się takim dokumentem, zabezpieczony przed fałszerstwem i:
a) wytwarzany według wzoru określonego w przepisach prawa powszechnie obowiązującego albo
b) którego wzór graficzny i forma zostały zatwierdzone przez podmiot realizujący zadania publiczne uprawniony na podstawie odrębnych przepisów i który jest zgodny z wymogami dla blankietu tego dokumentu określonymi w przepisach prawa powszechnie obowiązującego;
3) emitent dokumentu publicznego – organ administracji publicznej:
a) upoważniony na podstawie przepisów prawa powszechnie obowiązującego do określenia wzoru dokumentu publicznego lub właściwy do wprowadzenia do obrotu prawnego dokumentu publicznego, którego wzór został określony w przepisach prawa Unii Europejskiej lub prawa międzynarodowego,
b) który określa w przepisach prawa powszechnie obowiązującego wymogi dla blankietu dokumentu publicznego, o którym mowa w pkt 2 lit. b, z tym że obowiązki określone w art. 14 i art. 34–39 wykonuje upoważniony na podstawie przepisów prawa powszechnie obowiązującego podmiot realizujący zadania publiczne, który zatwierdza wzór graficzny i formę tego dokumentu;
4) indywidualizacja dokumentu publicznego – nadanie blankietowi dokumentu publicznego przez jego wytwórcę cech jednoznacznie wyróżniających go spośród blankietów dokumentów publicznych tego samego rodzaju;
5) personalizacja dokumentu publicznego – naniesienie przez uprawniony podmiot na blankiet dokumentu publicznego w warstwie graficznej lub elektronicznej danych osoby, rzeczy lub innych danych wymaganych dla danego dokumentu publicznego;
6) replika dokumentu publicznego – odwzorowanie lub kopię wielkości od 75 % do 120 % oryginału o cechach autentyczności dokumentu publicznego lub blankietu dokumentu publicznego, z wyłączeniem kserokopii lub wydruku komputerowego dokumentu publicznego wykonanych do celów urzędowych, służbowych lub zawodowych określonych na podstawie odrębnych przepisów lub na użytek osoby, dla której dokument publiczny został wydany;
7) (uchylony)
W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 4 grudnia 2025 r. o zmianie ustawy o dokumentach publicznych oraz ustawy o podatku akcyzowym (Dz. U. poz. 1881), która weszła w życie z dniem 31 grudnia 2025 r.
Przez art. 1 pkt 1 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 1.
8) wzorzec dokumentu publicznego – wykonany na zlecenie emitenta dokumentu publicznego, spersonalizowany lub zindywidualizowany fikcyjnymi danymi, blankiet dokumentu publicznego z naniesionym w sposób trwały oznaczeniem „WZORZEC” oraz „SPECIMEN”;
9) wzór dokumentu publicznego – wzór blankietu dokumentu publicznego odzwierciedlający rzeczywisty wygląd tego dokumentu, w tym elementy graficzne i jawne zabezpieczenia przed fałszerstwem, określony w przepisach prawa powszechnie obowiązującego.
2. Dokumentem publicznym jest jego odpis, wypis, duplikat i wtórnik.
3. (uchylony)
Treść według tekstu jednolitego
Ustawa była zmieniana. Obecne brzmienie ogłoszono jako tekst jednolity: Dz.U. 2026 poz. 1208, 14 września 2026.
Lexeva pokazuje treść przepisu, nie udziela porad prawnych. Moc prawną ma wyłącznie tekst ogłoszony w dzienniku urzędowym.