§ 19

Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 2 października 2020 r.

1. Do kosztów operacyjnych zalicza się:

1) koszty osobowe, które obejmują wynagrodzenia, składki na ubezpieczenia społeczne oraz inne świadczenia na rzecz pracowników;

2) koszty amortyzacji, które są ustalane zgodnie z oczekiwanym okresem ekonomicznej użyteczności środka trwałego, przy zastosowaniu metody liniowej, w oparciu o metodę kosztu historycznego;

3) pozostałe koszty operacyjne, inne niż koszty wymienione w pkt 1 i 2, które obejmują stratę ze zbycia niefinansowych aktywów trwałych, aktualizację wartości aktywów niefinansowych oraz inne koszty operacyjne, w tym koszty zakupu usług obcych oraz zużycia materiałów i energii, podatki i opłaty.

2. Koszt kapitału w danym roku oblicza się w odniesieniu do średniej księgowej wartości netto składników majątkowych, z początku i końca tego roku, wykorzystywanych przez instytucje, za które są pobierane opłaty, przy zastosowaniu średniego ważonego kosztu kapitału własnego oraz kapitału obcego.

3. Koszty wyjątkowe obejmują jednorazowe koszty związane z zapewnieniem służb żeglug powietrznej.

1. Terminalowa jednostka usługowa jest równa czynnikowi masy dla danego statku powietrznego.

2. Czynnik masy, wyrażony z dokładnością do dwóch miejsc po przecinku, oblicza się jako iloraz uzyskany przez podzielenie przez pięćdziesiąt liczby ton metrycznych, wyrażonej z dokładnością do jednego miejsca po przecinku, stanowiącej maksymalną masę startową danego statku powietrznego podniesiony do potęgi 0,7.

3. Przez maksymalną masę startową danego statku powietrznego należy rozumieć maksymalną masę startową wskazaną w instrukcji użytkowania w locie statku powietrznego (AFM) przedstawionej przez podmiot eksploatujący dany statek powietrzny. Jeżeli wartość ta nie jest znana, stosuje się masę najcięższych znanych statków powietrznych tego samego typu. Jeżeli dany statek powietrzny ma w certyfikacie podanych kilka maksymalnych mas startowych, stosuje się największą z nich.

4. Aktualizacji obliczeń czynnika masy dla poszczególnych statków powietrznych podmiotów eksploatujących dokonuje się co najmniej raz do roku.