Ustawa z dnia 18 listopada 2020 r. o doręczeniach elektronicznych
Rozdział 2 — Adres do doręczeń elektronicznych i skrzynka doręczeń
Art. 12
Obowiązuje1. Minister właściwy do spraw informatyzacji tworzy adres do doręczeń elektronicznych powiązany z publiczną usługą rejestrowanego doręczenia elektronicznego na wniosek podmiotu publicznego skierowany do tego ministra, a w przypadku podmiotów publicznych wpisanych do Krajowego Rejestru Sądowego – także w trybie, o którym mowa w art. 11 pkt 2 lit. a.
1a. Minister właściwy do spraw informatyzacji tworzy, z uwzględnieniem ust. 1c, jeden adres do doręczeń elektronicznych powiązany z publiczną usługą rejestrowanego doręczenia elektronicznego dla:
1) urzędu gminy;
2) starostwa powiatowego;
3) urzędu marszałkowskiego;
4) podmiotu obsługującego związki międzygminne, związki powiatów, związki powiatowo-gminne albo związki metropolitalne.
1b. Adres, o którym mowa w ust. 1a, jest adresem wspólnym dla:
1) jednostki samorządu terytorialnego oraz jej organów – w przypadku, o którym mowa w ust. 1a pkt 1–3;
2) związku międzygminnego, związku powiatów, związku powiatowo-gminnego albo związku metropolitalnego oraz ich organów – w przypadku, o którym mowa w ust. 1a pkt 4.
1c. Dla każdej jednostki organizacyjnej jednostki samorządu terytorialnego, posiadającej numer identyfikacyjny REGON, tworzy się odrębny adres do doręczeń elektronicznych powiązany z publiczną usługą rejestrowanego doręczenia elektronicznego.
2. Wniosek o utworzenie adresu do doręczeń elektronicznych powiązanego z publiczną usługą rejestrowanego doręczenia elektronicznego dla podmiotu publicznego zawiera następujące dane:
1) nazwę lub firmę, pod którą podmiot działa, a w przypadku komornika sądowego jego imię i nazwisko oraz tytuł;
2) numer identyfikacyjny REGON;
3) numer identyfikacji podatkowej (NIP), jeżeli został nadany, lub informację o jego unieważnieniu lub uchyleniu;
4) numer KRS, jeżeli został nadany;
5) siedzibę i adres;
6) adres do korespondencji;
7) imię i nazwisko administratora skrzynki doręczeń, jego adres poczty elektronicznej oraz numer PESEL, a jeżeli nie został nadany – niepowtarzalny identyfikator nadany przez państwo członkowskie Unii Europejskiej dla celów transgranicznej identyfikacji, o którym mowa w rozporządzeniu wykonawczym Komisji (UE) 2015/1501 z dnia 8 września 2015 r. w sprawie ram interoperacyjności na podstawie art. 12 ust. 8 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 910/2014 w sprawie identyfikacji elektronicznej i usług zaufania w odniesieniu do transakcji elektronicznych na rynku wewnętrznym (Dz. Urz. UE L 235 z 09.09.2015, str. 1, z późn. zm. ), zwanym dalej „rozporządzeniem wykonawczym Komisji 2015/1501”.
3. Wniosek o utworzenie adresu do doręczeń elektronicznych powiązanego z publiczną usługą rejestrowanego doręczenia elektronicznego dla podmiotu publicznego opatruje się kwalifikowaną pieczęcią elektroniczną podmiotu publicznego lub kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym osoby fizycznej uprawnionej do złożenia wniosku.
W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 2 ustawy, o której mowa w odnośniku 2; wszedł w życie z dniem 1 czerwca 2025 r.
Ze zmianą wprowadzoną przez art. 1 pkt 3 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku 2.
Dodany przez art. 1 pkt 3 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 2.
Zmiana wymienionego rozporządzenia została ogłoszona w Dz. Urz. UE L 28 z 04.02.2016, str. 18.
Treść według tekstu jednolitego
Ustawa była zmieniana. Obecne brzmienie ogłoszono jako tekst jednolity: Dz.U. 2026 poz. 3, 5 stycznia 2026.
Po ogłoszeniu tego tekstu ustawę zmieniono jeszcze 1 raz. Tych zmian poniższa treść nie zawiera — sprawdź akty zmieniające na stronie ustawy.
Lexeva pokazuje treść przepisu, nie udziela porad prawnych. Moc prawną ma wyłącznie tekst ogłoszony w dzienniku urzędowym.