§ 16

1. Nabycie albo zbycie składników lokat przez fundusz oraz zawarcie transakcji wymiany walut ujmuje się w księgach rachunkowych funduszu albo subfunduszu w dacie zawarcia umowy.

2. Składniki lokat nabyte albo zbyte przez fundusz oraz zawarcie transakcji wymiany walut w dniu wyceny po momencie, o którym mowa w § 24 ust. 3, oraz składniki, dla których we wskazanym momencie brak jest potwierdzenia zawarcia transakcji, uwzględnia się w najbliższej wycenie aktywów funduszu i ustaleniu jego zobowiązań.

3. Transakcje reverse repo / buy-sell back i depozyty bankowe ujmuje się w księgach rachunkowych funduszu albo subfunduszu w dacie zawarcia umowy.

4. Transakcje repo/sell-buy back, zaciągnięte kredyty i pożyczki środków pieniężnych oraz dłużne instrumenty finansowe wyemitowane przez fundusz ujmuje się w księgach rachunkowych funduszu albo subfunduszu w dacie zawarcia umowy.

6) użyty w § 17 w ust. 1, 2 i 4, w § 29 w ust. 2 i 3, w § 32 w ust. 4 oraz w załączniku nr 1 do rozporządzenia w części 7 Noty objaśniające w Nocie 9 w pkt 4 w różnym przypadku wyraz „wyliczony” zastępuje się użytym w odpowiednim przypadku wyrazem „ogłoszony”;

7) w § 21:

a) ust. 2 otrzymuje brzmienie:

2. Przychody odsetkowe od lokat bankowych wycenia się począwszy od dnia zawarcia umowy za pomocą modelu wyceny, a w przypadku terminu zapadalności nie dłuższego niż 92 dni dopuszcza się wycenę metodą skorygowanej ceny nabycia, oszacowanej przy zastosowaniu efektywnej stopy procentowej.

b) dodaje się ust. 4 w brzmieniu:

4. Przychody odsetkowe osiągane z tytułu udzielonych przez fundusz pożyczek pieniężnych oraz koszty związane z ich udzieleniem rozlicza się w czasie przy zastosowaniu efektywnej stopy procentowej.

8) w § 23:

a) ust. 2 otrzymuje brzmienie:

2. Aktywa i zobowiązania funduszu wycenia się według wiarygodnie oszacowanej wartości godziwej.

b) dodaje się ust. 3 i 4 w brzmieniu:

3. W przypadku aktywów i zobowiązań finansowych:

1) o pierwotnym terminie zapadalności nie dłuższym niż 92 dni, który to termin dotychczas nie podlegał wydłużeniu, oraz

2) niepodlegających operacjom objęcia dłużnych papierów wartościowych kolejnej emisji połączonych z umorzeniem posiadanych przez fundusz dłużnych papierów wartościowych wcześniejszej emisji

4. W przypadku, o którym mowa w ust. 3, fundusz informuje o poszczególnych aktywach i zobowiązaniach finansowych wycenionych zgodnie z tym przepisem oraz o ich wartości i udziale w aktywach lub zobowiązaniach funduszu na dzień bilansowy w informacji dodatkowej sprawozdania finansowego.

9) w § 24:

a) ust. 1 otrzymuje brzmienie:

1. Za wiarygodnie oszacowaną wartość godziwą składnika lokat uznaje się:

1) cenę z aktywnego rynku (poziom 1 hierarchii wartości godziwej);

2) w przypadku braku ceny, o której mowa w pkt 1, cenę otrzymaną przy zastosowaniu modelu wyceny, gdzie wszystkie znaczące dane wejściowe są obserwowalne w sposób bezpośredni lub pośredni (poziom 2 hierarchii wartości godziwej);

3) w przypadku braku ceny, o której mowa w pkt 1 i 2, wartość godziwą ustaloną za pomocą modelu wyceny opartego o dane nieobserwowalne (poziom 3 hierarchii wartości godziwej).

b) po ust. 1 dodaje się ust. 1a w brzmieniu:

1a. W przypadkach, o których mowa w ust. 1 pkt 2 i 3, fundusz ujawnia w informacji dodatkowej sprawozdania finansowego opis technik wyceny oraz zakres i źródła danych obserwowalnych i nieobserwowalnych wykorzystanych do ustalenia wartości godziwej.

c) w ust. 3 wyraz „kursy” zastępuje się wyrazem „ceny”,

d) dodaje się ust. 4-8 w brzmieniu:

4. W przypadku składników lokat, których wartość godziwa jest szacowana zgodnie z ust. 1 pkt 2 lub 3, fundusz jest zobowiązany informować uczestników i potencjalnych uczestników funduszu w sprawozdaniach finansowych funduszu o łącznym udziale takich lokat w aktywach netto funduszu oraz o związanym z nimi ryzyku.

5. Modele wyceny, o których mowa w ust. 1 pkt 2 i 3, stosuje się spójnie w odniesieniu do wszystkich aktywów w ramach wszystkich funduszy zarządzanych przez to samo towarzystwo, uwzględniając strategie inwestycyjne i rodzaje aktywów posiadanych przez fundusze oraz, w stosownych przypadkach, istnienie różnych zewnętrznych podmiotów wyceniających.

6. Modele wyceny, o których mowa w ust. 1 pkt 2 i 3, podlegają okresowemu przeglądowi, nie rzadziej niż raz do roku.

7. Ustalając częstotliwość przeglądu, o którym mowa w ust. 6, bierze się w szczególności pod uwagę przypadki, w których:

1) wycena opiera się na cenach:

a) których jedynym źródłem jest pojedynczy kontrahent lub dostawca cen,

b) giełdowych aktywów niepłynnych,

c) dostarczanych przez kontrahenta, który zainicjował instrument, zwłaszcza gdy jednostka inicjująca finansuje również pozycję funduszu w instrumencie;

2) wpływ na wycenę:

a) mają strony związane z towarzystwem lub funduszem,

b) mają inne podmioty, które mogą mieć interes finansowy w wynikach funduszu,

c) ma co najmniej jedna osoba w towarzystwie.

8. Przegląd, o którym mowa w ust. 6, obejmuje co najmniej elementy, o których mowa w art. 71 ust. 3 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) nr 231/2013 z dnia 19 grudnia 2012 r. uzupełniającego dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2011/61/UE w odniesieniu do zwolnień, ogólnych warunków dotyczących prowadzenia działalności, depozytariuszy, dźwigni finansowej, przejrzystości i nadzoru , z uwzględnieniem specyfiki danego instrumentu finansowego.

10) w § 25 uchyla się ust. 1;

11) § 27 i § 28 otrzymują brzmienie: