§ 2

Przez użyte w rozporządzeniu określenia:

1) dokumentacja - rozumie się ewidencje i inne dokumenty, o których mowa w przepisach wydanych na podstawie art. 138s ustawy, oraz pozostałą dokumentację związaną z działalnością objętą kontrolą, o której mowa w przepisach o podatku akcyzowym;

2) komórka kontroli stałej - rozumie się komórkę organizacyjną stałych kontroli wyrobów akcyzowych utworzoną przez naczelnika urzędu celno-skarbowego na terenie podmiotu podlegającego kontroli;

3) mała gorzelnia - rozumie się podmiot produkujący wyroby akcyzowe zgodnie z art. 47 ust. 1 pkt 4 ustawy;

4) podmiot - rozumie się podmiot podlegający kontroli, o którym mowa w art. 57 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej;

5) przesyłka - rozumie się określoną ilość wyrobów akcyzowych wysłanych, w tym rurociągiem, na podstawie jednego dokumentu, na podstawie którego przemieszcza się:

a) wyroby akcyzowe z zastosowaniem procedury zawieszenia poboru akcyzy,

b) na terytorium kraju poza procedurą zawieszenia poboru akcyzy wyroby akcyzowe objęte zwolnieniem od akcyzy ze względu na ich przeznaczenie lub wyroby akcyzowe wymienione w załączniku nr 2 do ustawy, opodatkowane zerową stawką akcyzy ze względu na ich przeznaczenie;

6) rok - rozumie się rok kalendarzowy lub inny okres trwający 12 kolejnych miesięcy kalendarzowych;

7) skażanie - rozumie się dodanie do alkoholu etylowego:

a) środków skażających w ilości i na warunkach określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 38 ust. 1 ustawy, spośród środków dopuszczonych do skażania alkoholu etylowego zgodnie z przepisami wydanymi na podstawie ustawy z dnia 2 marca 2001 r. o wyrobie alkoholu etylowego oraz wytwarzaniu wyrobów tytoniowych ,

b) substancji skażających w ilości i na warunkach określonych w załączniku do rozporządzenia Komisji (WE) nr 3199/93 z dnia 22 listopada 1993 r. w sprawie wzajemnego uznawania procedur całkowitego skażenia alkoholu etylowego do celów zwolnienia z podatku akcyzowego (Dz. Urz. WE L 288 z 23.11.1993, str. 12, z późn. zm. - Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 9, t. 1, str. 249, z późn. zm.);

8) właściwy naczelnik urzędu celno-skarbowego - rozumie się naczelnika urzędu celno-skarbowego:

a) którego terytorialny zasięg działania obejmuje miejsce wykonywania podlegających kontroli czynności lub wystąpienia podlegającego kontroli stanu faktycznego,

b) który objął podmiot kontrolą stałą.