§ 2

1. Świadectwo pokrycia klaczy, z wyjątkiem klaczy rasy arabskiej czystej krwi, klaczy rasy pełnej krwi angielskiej i klaczy kuc szetlandzki, jest wystawiane bezpośrednio po jej pokryciu.

2. Dodatkową kopię świadectwa, o którym mowa w ust. 1, podmiot prowadzący, zgodnie z przepisami o ochronie zdrowia zwierząt oraz zwalczaniu chorób zakaźnych zwierząt, punkt kopulacyjny, zwany dalej „podmiotem prowadzącym punkt kopulacyjny”, przekazuje związkowi hodowców, o którym mowa w art. 2 pkt 5 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/1012 z dnia 8 czerwca 2016 r. w sprawie zootechnicznych i genealogicznych warunków dotyczących hodowli zwierząt hodowlanych czystorasowych i mieszańców świni, handlu nimi i wprowadzania ich na terytorium Unii oraz handlu ich materiałem biologicznym wykorzystywanym do rozrodu i jego wprowadzania na terytorium Unii oraz zmieniającego rozporządzenie (UE) nr 652/2014, dyrektywy Rady 89/608/EWG i 90/425/EWG i uchylającego niektóre akty w dziedzinie hodowli zwierząt („rozporządzenie w sprawie hodowli zwierząt”) , zwanemu dalej „uznanym związkiem hodowców”, realizującemu zatwierdzony program hodowlany, w którym uczestniczy ogier użyty do krycia.

3. W przypadku gdy pokrycie ogierem nie było skuteczne, daty kolejnych pokryć tym samym ogierem wykonywanych w danym okresie międzyciążowym są wpisywane w świadectwie, o którym mowa w ust. 1, przez podmiot prowadzący punkt kopulacyjny.

4. W przypadku utraty oryginału świadectwa, o którym mowa w ust. 1, duplikat tego świadectwa wydaje podmiot, który prowadził punkt kopulacyjny, w którym klacz została pokryta, na podstawie kopii świadectwa znajdującej się w dokumentacji prowadzonej przez ten podmiot.

5. Duplikat, o którym mowa w ust. 4, po uzgodnieniu z podmiotem prowadzącym punkt kopulacyjny, może również wydać uznany związek hodowców na podstawie dodatkowej kopii świadectwa przekazanej przez podmiot prowadzący punkt kopulacyjny.