Ustawa z dnia 21 stycznia 2021 r. o służbie zagranicznej
Rozdział 6 — Prawa i obowiązki członków służby zagranicznej
Art. 51a
Obowiązuje1. Dodatek zagraniczny przysługuje za wykonywanie obowiązków w placówce zagranicznej i ulega zmniejszeniu proporcjonalnie do liczby dni nieobecności w pracy w przypadku czasowej niemożności wykonywania obowiązków w placówce zagranicznej.
2. Czasową niemożnością wykonywania obowiązków w placówce zagranicznej nie jest:
1) nieobecność z tytułu:
a) urlopu wypoczynkowego,
W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 21 ustawy, o której mowa w odnośniku 1.
Dodany przez art. 1 pkt 22 ustawy, o której mowa w odnośniku 1.
b) dnia wolnego za święto obniżające wymiar czasu pracy,
c) dnia zwolnienia od pracy, za które pracownik zachowuje prawo do wynagrodzenia,
d) okoliczności, o których mowa w art. 173¹, art. 188 i art. 189 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. – Kodeks pracy;
2) nieobecność z tytułu niezdolności do pracy wskutek choroby lub odosobnienia w związku z chorobą zakaźną trwająca nieprzerwanie w okresie każdego roku kalendarzowego niedłużej niż 33 dni.
3. Dodatek zagraniczny nie jest składnikiem wynagrodzenia i nie stanowi podstawy obliczania ekwiwalentu pieniężnego za urlop wypoczynkowy.
Treść według tekstu jednolitego
Ustawa była zmieniana. Obecne brzmienie ogłoszono jako tekst jednolity: Dz.U. 2026 poz. 788, 16 czerwca 2026.
Lexeva pokazuje treść przepisu, nie udziela porad prawnych. Moc prawną ma wyłącznie tekst ogłoszony w dzienniku urzędowym.