Ustawa z dnia 23 czerwca 2022 r. o zmianie ustawy o Inspekcji Weterynaryjnej oraz niektórych innych ustaw
Art. 23a
Obowiązuje1. Dopuszcza się przywóz produktów pochodzenia zwierzęcego, w odniesieniu do których w przepisach rozporządzenia 2017/625 nie zostały ustanowione weterynaryjne wymagania przywozowe, pod warunkiem że dla tych produktów zostały ustalone krajowe warunki tego przywozu.
2. Główny Lekarz Weterynarii przedstawia ministrowi właściwemu do spraw rolnictwa propozycję wprowadzenia krajowych warunków przywozu, o których mowa w ust. 1, w zakresie:
1) rodzaju produktu pochodzenia zwierzęcego, w odniesieniu do którego mają zostać ustalone krajowe warunki przywozu,
2) wykazów państw oraz części państw trzecich lub zakładów, z których produkt, o którym mowa w pkt 1, może być przywożony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,
3) wzoru świadectwa zdrowia dla produktu, o którym mowa w pkt 1,
4) wymagań, jakie ma spełnić dany produkt, o którym mowa w pkt 1, lub wymagań, jakie mają być spełnione przy produkcji tego produktu
3. Produkty pochodzenia zwierzęcego, w odniesieniu do których zostaną ustalone krajowe warunki przywozu, o których mowa w ust. 1, mogą być wprowadzane na rynek wyłącznie na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
4. Minister właściwy do spraw rolnictwa może określić, w drodze rozporządzenia, krajowe warunki przywozu, o których mowa w ust. 1, mając na względzie zapobieżenie zagrożeniom dla zdrowia publicznego lub zdrowia zwierząt wynikającym z wprowadzania na rynek określonych produktów pochodzenia zwierzęcego.
24) w art. 24:
a) w ust. 1:
1) powiadamiania, przyjmowania zawiadomień i przekazywania uwag zgodnie z:
a) art. 13 ust. 5 i 6 rozporządzenia nr 852/2004 - w odniesieniu do produktów pochodzenia zwierzęcego i żywności, o której mowa w art. 6 ust. 1 pkt 2 lit. b,
b) art. 10 ust. 5 i 6 rozporządzenia nr 853/2004;
b) w ust. 2:
2) przyjmowania notyfikacji dotyczących wykazów zakładów, o których mowa w art. 5 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) nr 2019/625 z dnia 4 marca 2019 r. uzupełniającego rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/625 w odniesieniu do wymogów dotyczących wprowadzania do Unii przesyłek niektórych zwierząt i towarów przeznaczonych do spożycia przez ludzi , zwanego dalej „rozporządzeniem 2019/625”;
3) powiadamiania oraz składania oświadczeń, o których mowa w art. 11 ust. 2 rozporządzenia 2019/625;
4) uzgadniania z właściwą władzą:
a) państwa trzeciego wymagań weterynaryjnych, jakie powinny być spełnione przy wywozie do tego państwa produktów pochodzenia zwierzęcego, w zakresie nieokreślonym w przepisach Unii Europejskiej,
b) państwa członkowskiego Unii Europejskiej warunków wysyłki produktów, o których mowa w ust. 10.1 załącznika V do rozporządzenia nr 999/2001;
5) opracowania oceny rozwiązań przyjętych w projektach pilotażowych i przekazania wyników tej oceny Komisji Europejskiej zgodnie z art. 18 ust. 9 rozporządzenia 2017/625;
6) informowania Komisji Europejskiej i innych państw członkowskich o postępie naukowym i technologicznym zgodnie z art. 6 rozporządzenia 2019/627;
7) uzgadniania z państwami członkowskimi Unii Europejskiej języka, w jakim będą uzupełniane dokumenty, o których mowa w art. 39 ust. 6 rozporządzenia 2019/627.
25) po art. 24 dodaje się art. 24a w brzmieniu:
Lexeva pokazuje treść przepisu, nie udziela porad prawnych. Moc prawną ma wyłącznie tekst ogłoszony w dzienniku urzędowym.