Art. 2

W ustawie z dnia 21 grudnia 1990 r. o zawodzie lekarza weterynarii i izbach lekarsko-weterynaryjnych w art. 2h:

1) ust. 1 otrzymuje brzmienie:

1. Lekarz weterynarii, będący obywatelem państwa członkowskiego, który posiada prawo wykonywania zawodu lekarza weterynarii w innym niż Rzeczpospolita Polska państwie członkowskim, może czasowo wykonywać ten zawód na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej bez konieczności wpisu do rejestru członków okręgowej izby lekarsko-weterynaryjnej prowadzonego przez okręgową radę lekarsko-weterynaryjną, jeżeli przed podjęciem czynności zawodowych złoży właściwej ze względu na miejsce, w którym zamierza wykonywać ten zawód, okręgowej radzie lekarsko-weterynaryjnej, a w przypadku gdy określenie tego miejsca nie jest możliwe, wybranej przez niego okręgowej radzie lekarsko-weterynaryjnej:

1) pisemne oświadczenie o zamiarze wykonywania tego zawodu, z podaniem, jeżeli jest to możliwe, miejsca i czasu jego wykonywania oraz adresu poczty elektronicznej lub numeru telefonu, jeżeli posiada;

2) dokument potwierdzający obywatelstwo;

3) zaświadczenie, wydane przez właściwe organy państwa członkowskiego, potwierdzające, że:

a) posiada w tym państwie prawo wykonywania tego zawodu, które nie jest zawieszone lub ograniczone,

b) wykonuje ten zawód;

4) dokument potwierdzający kwalifikacje do wykonywania tego zawodu.

2) ust. 5 otrzymuje brzmienie:

5. Okręgowa rada lekarsko-weterynaryjna prowadzi ewidencję lekarzy weterynarii określonych w ust. 1, czasowo wykonujących zawód lekarza weterynarii.

3) w ust. 6 pkt 4 i 5 otrzymują brzmienie:

4) adres czasowego wykonywania zawodu i oznaczenie czasu wykonywania czynności zawodowych podjętych na terenie działania okręgowej izby lekarsko-weterynaryjnej, jeżeli jest to możliwe;

5) adres poczty elektronicznej lub numer telefonu, jeżeli zostały podane.