§ 2

Osoba, o której mowa w art. 13 ust. 1 pkt 5 lit. c ustawy, jest obowiązana znać język polski w mowie i piśmie w stopniu umożliwiającym:

1) stosowanie w mowie i piśmie prawidłowej terminologii medycznej obejmującej słownictwo anatomiczne, fizjologiczne, patofizjologiczne, dotyczące stanów metabolicznych, rozpoznań, stanów chorobowych, procedur i zabiegów fizjoterapeutycznych;

2) rozumienie tekstu pisanego, w szczególności korzystanie z fachowej literatury i piśmiennictwa medycznego oraz przepisów regulujących wykonywanie zawodu fizjoterapeuty w Rzeczypospolitej Polskiej oraz praw pacjenta;

3) porozumiewanie się z pacjentami, fizjoterapeutami, lekarzami, lekarzami dentystami i przedstawicielami innych zawodów medycznych, w szczególności poprawne przeprowadzanie wywiadów z pacjentem, udzielanie przystępnych i zrozumiałych dla pacjenta porad i informacji, przekazywanie danych o pacjencie, a także czynne uczestniczenie w konsyliach i konsultacjach oraz naradach i szkoleniach zawodowych;

4) redagowanie tekstów zgodnie z zasadami gramatyki i ortografii oraz czytelne odręczne prowadzenie dokumentacji medycznej.