Art. 21

W ustawie z dnia 24 maja 2013 r. o środkach przymusu bezpośredniego i broni palnej wprowadza się następujące zmiany:

1) w art. 35:

a) w ust. 2:

1b) Szef Inspektoratu Wewnętrznego Służby Więziennej;

10) funkcjonariusz Służby Więziennej - w przypadku usiłowania bezpośredniego, bezprawnego zamachu na życie lub zdrowie uprawnionego lub innej osoby, usiłowania ucieczki przez osobę pozbawioną wolności, a także w pościgu za nią lub osobą, która dokonała bezpośredniego, bezprawnego zamachu na obiekty zakładu karnego, aresztu śledczego lub innej jednostki organizacyjnej, w której Służba Więzienna zapewnia porządek i bezpieczeństwo, oraz w przypadkach, o których mowa w art. 13 ust. 1.

b) w ust. 4 po pkt 7 dodaje się pkt 7a w brzmieniu:

7a) Służby Więziennej - Dyrektor Generalny Służby Więziennej, Szef Inspektoratu Wewnętrznego Służby Więziennej albo osoby przez nich upoważnione;

c) dodaje się ust. 7 w brzmieniu:

7. Decyzję o użyciu środków przymusu bezpośredniego, o których mowa w art. 12 ust. 1 pkt 2 i 4, przez uprawnionego będącego funkcjonariuszem Służby Więziennej w przypadkach określonych w art. 19 ust. 6-10 ustawy z dnia 9 kwietnia 2010 r. o Służbie Więziennej podejmują podmioty wskazane w tych przepisach.

2) w art. 45 w pkt 4 lit. b otrzymuje brzmienie:

b) ujęcia lub udaremnienia ucieczki osoby zatrzymanej, tymczasowo aresztowanej lub odbywającej karę pozbawienia wolności lub osoby, wobec której zarządzono zatrzymanie i doprowadzenie celem odbycia kary pozbawienia wolności, jeżeli: