Ustawa z dnia 27 października 2022 r. o zakupie preferencyjnym paliwa stałego dla gospodarstw domowych
Art. 3
Obowiązuje1. W terminie do dnia 30 kwietnia 2023 r. podmiot wprowadzający do obrotu może sprzedawać gminom paliwo stałe, z przeznaczeniem do sprzedaży w ramach zakupu preferencyjnego.
2. Podmiot wprowadzający do obrotu jest obowiązany do wystawienia faktury za sprzedaż paliwa stałego po cenie określonej w umowie, o której mowa w ust. 3, zgodnie z art. 106e ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług . Za datę sprzedaży uznaje się datę sprzedaży paliwa stałego zapisaną na fakturze.
3. Gmina, która zamierza dokonać zakupu paliwa stałego zgodnie z ust. 1, zawiera umowę z podmiotem wprowadzającym do obrotu, po dokonaniu wstępnego ustalenia liczby gospodarstw domowych znajdujących się na terenie tej gminy zainteresowanych zakupem paliwa stałego w ramach zakupu preferencyjnego.
4. Umowa, o której mowa w ust. 3, zawiera co najmniej określenie:
1) stron tej umowy;
2) sortymentu paliwa stałego i jego ilości wyrażonej w tonach;
3) ceny paliwa stałego za tonę;
4) terminu dokonania przez gminę płatności z tytułu zakupu paliwa stałego;
5) sposobu, warunków i terminu odbioru od podmiotu wprowadzającego do obrotu paliwa stałego przez gminę.
5. Do umowy, o której mowa w ust. 3, dołącza się kopię najbardziej aktualnego certyfikatu jakości potwierdzającego parametry jakościowe paliwa stałego.
6. Gmina odbiera paliwo stałe będące przedmiotem umowy, o której mowa w ust. 3, z położonego na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej miejsca jego składowania przez podmiot wprowadzający do obrotu.
7. Cena paliwa stałego, o której mowa w ust. 4 pkt 3, nie może być wyższa niż 1500 złotych brutto za tonę paliwa stałego. Do ceny tej nie wlicza się kosztów transportu paliwa stałego z położonego na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej miejsca składowania przez podmiot wprowadzający do obrotu tego paliwa stałego do miejsca jego składowania przez gminę.
8. Termin dokonania przez gminę płatności z tytułu realizacji umowy, o której mowa w ust. 3, wynosi 60 dni liczonych od dnia wydania paliwa stałego na rzecz gminy, o której mowa w ust. 3.
9. Do umowy, o której mowa w ust. 3, nie stosuje się przepisów art. 8 ust. 2 i 4 ustawy z dnia 8 marca 2013 r. o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych .
10. Gminy mogą dokonywać wspólnego zakupu paliwa stałego w ramach umowy zawartej między gminami.
11. W umowie, o której mowa w ust. 10, gminy określają w szczególności:
1) która gmina jest właściwa do zakupu paliwa stałego;
2) na terenie której gminy paliwo stałe będzie składowane lub wydawane gospodarstwom domowym znajdującym się na terenie tych gmin;
3) podział zadań między organami gmin będących stroną tej umowy;
4) zasady rozliczania kosztów poniesionych przez każdą z gmin.
12. Minister właściwy do spraw aktywów państwowych określi, w drodze rozporządzenia, wykaz podmiotów wprowadzających do obrotu uprawnionych do prowadzenia sprzedaży, o której mowa w ust. 1, biorąc pod uwagę zdolność podmiotu wprowadzającego do obrotu do zapewnienia dostaw paliwa stałego oraz zaspokojenie podstawowych potrzeb gospodarstw domowych w odniesieniu do dostępności paliwa stałego.
Treść według tekstu jednolitego
Ustawa była zmieniana. Obecne brzmienie ogłoszono jako tekst jednolity: Dz.U. 2024 poz. 114, 30 stycznia 2024.
Lexeva pokazuje treść przepisu, nie udziela porad prawnych. Moc prawną ma wyłącznie tekst ogłoszony w dzienniku urzędowym.