Art. 1

1. Ustawa reguluje zasady:

1) wyrobu fermentowanych napojów winiarskich;

2) znakowania fermentowanych napojów winiarskich nazwami, pod którymi są wprowadzane do obrotu;

3) wykonywania działalności gospodarczej w zakresie wyrobu i rozlewu wyrobów winiarskich;

4) organizacji rynku wina, z wyłączeniem spraw dotyczących nazw pochodzenia, oznaczeń geograficznych i określeń tradycyjnych w sektorze wina, o których mowa w tytule II rozdział I sekcja 2 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiającego wspólną organizację rynków produktów rolnych oraz uchylającego rozporządzenia Rady (EWG) nr 922/72, (EWG) nr 234/79, (WE) nr 1037/2001 i (WE) nr 1234/2007 (Dz. Urz. UE L 347 z 20.12.2013, str. 671, z późn. zm. ), zwanego dalej „rozporządzeniem nr 1308/2013”, w zakresie nieuregulowanym w przepisach rozporządzenia nr 1308/2013 oraz przepisach wydanych w trybie rozporządzenia nr 1308/2013, w tym:

a) właściwość organów w zakresie wykonywania zadań określonych w rozporządzeniu nr 1308/2013 oraz w przepisach Unii Europejskiej wydanych w trybie rozporządzenia nr 1308/2013,

b) obowiązki producentów wina,

c) zasady ewidencjonowania upraw winorośli położonych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

2. Przepisów ustawy nie stosuje się do wyrobów winiarskich, które zostały wyrobione domowym sposobem na użytek własny i które nie są przeznaczone do wprowadzenia do obrotu.