Rozporządzenie Ministra Cyfryzacji z dnia 26 maja 2023 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać telekomunikacyjne obiekty budowlane i ich usytuowanie

§ 1.

Przepisy rozporządzenia stosuje się przy projektowaniu, budowie i przebudowie telekomunikacyjnych obiektów budowlanych.

§ 2.

Użyte w rozporządzeniu określenia oznaczają:

1) antenowa konstrukcja wsporcza - konstrukcję wsporczą anten, urządzeń radiowych i instalacji radiokomunikacyjnych, a także związanego z nimi osprzętu i urządzeń zasilających, wolno stojącą albo posadowioną na istniejącym obiekcie budowlanym;

2) drogowe obiekty inżynierskie - drogowy obiekt inżynierski w rozumieniu art. 4 pkt 12 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych , którego część lub całość jest przedmiotem współwykorzystania, zbliżeń telekomunikacyjnych obiektów budowlanych lub skrzyżowań telekomunikacyjnych obiektów budowlanych;

3) głębokość podstawowa - najmniejszą głębokość usytuowania w gruncie telekomunikacyjnego obiektu budowlanego, dla którego nie wymaga się stosowania zabezpieczenia specjalnego bądź zabezpieczenia szczególnego;

4) inny obiekt budowlany - obiekt budowlany, którego część lub całość jest przedmiotem współwykorzystania, zbliżeń telekomunikacyjnych obiektów budowlanych lub skrzyżowań telekomunikacyjnych obiektów budowlanych;

5) kanalizacja kablowa:

a) ciąg rur osłonowych lub

b) mikrokanalizację światłowodową

6) kanał technologiczny - kanał technologiczny w rozumieniu art. 4 pkt 15a ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych;

7) mikrokanalizacja światłowodowa - zespół podziemnych mikrorur służący do prowadzenia kabli lub mikrokabli światłowodowych;

8) odległość podstawowa - najmniejszą odległość telekomunikacyjnego obiektu budowlanego od skrajni lub wskazanego w załączniku nr 1 do rozporządzenia punktu odniesienia innego obiektu budowlanego, przy której nie wymaga się stosowania zabezpieczenia specjalnego bądź zabezpieczenia szczególnego, na odcinkach zbliżeń telekomunikacyjnego obiektu budowlanego i skrzyżowań telekomunikacyjnego obiektu budowlanego;

9) podbudowa słupowa dla telekomunikacyjnych linii kablowych - konstrukcję wsporczą w postaci słupa oraz osprzętu do zawieszania telekomunikacyjnych linii kablowych nadziemnych;

10) skrzyżowanie telekomunikacyjnego obiektu budowlanego - odcinek kanalizacji kablowej lub telekomunikacyjnej linii kablowej przebiegający w poprzek obszaru innego obiektu budowlanego lub śródlądowej wody powierzchniowej, wód morza terytorialnego i morskich wód wewnętrznych;

11) studnia kablowa - pomieszczenie podziemne z otworem włazowym zamykanym pokrywą umożliwiające dostęp do rur osłonowych lub mikrokanalizacji światłowodowej w celu umieszczenia i eksploatacji urządzeń infrastruktury oraz montaż i konserwację urządzeń i kabli telekomunikacyjnych;

12) taśma ostrzegawcza (TO) - taśmę wykonaną z polietylenu, w kolorze pomarańczowym, z trwałym napisem, układaną w połowie głębokości wykopu w celu ostrzeżenia o telekomunikacyjnej linii kablowej podziemnej;

13) taśma ostrzegawczo-lokalizacyjna (TOL) - taśmę wykonaną z polietylenu, w kolorze pomarańczowym, z trwałym napisem, zawierającą czynnik lokalizacyjny, układaną bezpośrednio nad telekomunikacyjną linią kablową podziemną;

14) telekomunikacyjna linia kablowa - ciąg połączonych kabli telekomunikacyjnych;

15) telekomunikacyjna linia kablowa nadziemna - telekomunikacyjną linię kablową umieszczoną nad gruntem, np. na podbudowie słupowej, na konstrukcjach wsporczych lub między budynkami;

16) telekomunikacyjna linia kablowa podziemna - telekomunikacyjną linię kablową umieszczoną w kanalizacji kablowej, kanale technologicznym, innym obiekcie budowlanym na zasadach współwykorzystania, bezpośrednio w gruncie, na lub w dnie wód morza terytorialnego, morskich wód wewnętrznych, na lub w dnie śródlądowych wód powierzchniowych;

17) telekomunikacyjny obiekt budowlany - telekomunikacyjną linię kablową, kanalizację kablową, antenowe konstrukcje wsporcze, kontenery telekomunikacyjne, podbudowę słupową dla telekomunikacyjnych linii kablowych, szafy i słupki telekomunikacyjne;

18) wolno stojąca wieża antenowa - antenową konstrukcję wsporczą, bez odciągów, posadowioną na gruncie;

19) wolno stojący maszt antenowy - antenową konstrukcję wsporczą, z odciągami, posadowioną na gruncie;

20) współwykorzystanie - usytuowanie telekomunikacyjnych obiektów budowlanych na obszarze innych obiektów budowlanych bądź z wykorzystaniem całości lub części tych obiektów;

21) zabezpieczenie specjalne - elementy ostrzegawcze i wzmocnienia mechaniczne stosowane w przypadkach współwykorzystania, zbliżeń telekomunikacyjnych obiektów budowlanych lub skrzyżowań telekomunikacyjnych obiektów budowlanych z innymi obiektami budowlanymi, gdy odległość telekomunikacyjnych obiektów budowlanych od innego obiektu budowlanego jest mniejsza niż odległość podstawowa lub głębokość podstawowa o nie więcej niż 50%;

22) zabezpieczenie szczególne - elementy ostrzegawcze i wzmocnienia mechaniczne stosowane w przypadkach współwykorzystania, zbliżeń telekomunikacyjnych obiektów budowlanych lub skrzyżowań telekomunikacyjnych obiektów budowlanych z innymi obiektami budowlanymi, gdy odległość telekomunikacyjnego obiektu budowlanego od innego obiektu budowlanego jest mniejsza niż 50%, lecz większa niż 25% odległości podstawowej lub głębokości podstawowej;

23) zasobnik kablowy - pomieszczenie stanowiące osłonę dla złącza kabla telekomunikacyjnego lub mikrokabla światłowodowego i ich zapasów;

24) zbliżenie telekomunikacyjnego obiektu budowlanego - odcinek telekomunikacyjnej linii kablowej lub kanalizacji kablowej przebiegający wzdłuż innego obiektu budowlanego w odległości mniejszej niż odległość podstawowa.

§ 3.

1. Telekomunikacyjne linie kablowe podziemne umieszcza się w kanalizacji kablowej lub w innym obiekcie budowlanym na zasadach współwykorzystania, na lub w dnie wód morza terytorialnego i morskich wód wewnętrznych lub śródlądowej wody powierzchniowej albo bezpośrednio w gruncie, przy czym głębokość podstawowa ułożenia kabla w gruncie jest nie mniejsza niż 0,7 m. W połowie głębokości ułożenia kabla umieszcza się taśmę ostrzegawczą (TO), a w przypadku kabla światłowodowego bezpośrednio nad nim umieszcza się taśmę ostrzegawczo-lokalizacyjną (TOL).

2. W pasie drogowym drogi publicznej telekomunikacyjne linie kablowe podziemne umieszcza się w kanale technologicznym, a w razie jego braku albo gdy kanał ten jest całkowicie zajęty - w kanalizacji kablowej lub w innym obiekcie budowlanym na zasadach współwykorzystania albo bezpośrednio w gruncie, przy czym głębokość podstawowa ułożenia kabla w gruncie jest nie mniejsza niż 0,7 m, a w połowie głębokości ułożenia kabla umieszcza się taśmę ostrzegawczą (TO), a w przypadku kabla światłowodowego bezpośrednio nad nim umieszcza się taśmę ostrzegawczo-lokalizacyjną (TOL), z uwzględnieniem przepisów techniczno-budowlanych dotyczących dróg publicznych.

3. Telekomunikacyjne linie kablowe nadziemne umieszcza się na podbudowie słupowej dla telekomunikacyjnych linii kablowych, elektroenergetycznej, trakcyjnej lub konstrukcjach wsporczych, lub instaluje się między budynkami.

§ 4.

Usytuowanie i warunki techniczne telekomunikacyjnych obiektów budowlanych w przypadku współwykorzystania oraz zbliżeń telekomunikacyjnego obiektu budowlanego i skrzyżowań telekomunikacyjnego obiektu budowlanego z innymi obiektami budowlanymi, określa załącznik nr 1 do rozporządzenia.

§ 5.

1. Kanalizację kablową oraz instalacje z nią związane projektuje się, buduje oraz przebudowuje z wykorzystaniem wyrobów zapewniających trwałość i funkcjonalność dzięki zastosowaniu rozwiązań o standardzie nie niższym niż określony w Polskich Normach, w zakresie:

1) rur i mikrorur: PN-EN 61386-21:2005 Systemy rur instalacyjnych do prowadzenia przewodów - Część 21: Wymagania szczegółowe - Systemy rur instalacyjnych sztywnych oraz PN-EN 61386-1:2011 Systemy rur instalacyjnych do prowadzenia przewodów - Część 1: Wymagania ogólne;

2) studni kablowych i zasobników kablowych: PN-EN 124-1:2015-07 Zwieńczenia wpustów ściekowych i studzienek włazowych do nawierzchni dla ruchu pieszego i kołowego - Część 1: Definicje, klasyfikacja, ogólne zasady projektowania, właściwości użytkowe i metody badań, PN-EN 124-4:2015-07 Zwieńczenia wpustów ściekowych i studzienek włazowych do nawierzchni dla ruchu pieszego i kołowego - Część 4: Zwieńczenia wpustów ściekowych i studzienek włazowych wykonane z betonu zbrojonego stalą, PN-EN 124-5:2015-07 Zwieńczenia wpustów ściekowych i studzienek włazowych do nawierzchni dla ruchu pieszego i kołowego - Część 5: Zwieńczenia wpustów ściekowych i studzienek włazowych wykonane z materiałów kompozytowych oraz PN-EN 206+A2:2021-08 Beton - Wymagania, właściwości użytkowe, produkcja i zgodność.

2. Zwieńczenia studni kablowych oraz zasobników kablowych przykrytych warstwą ziemi o grubości 0,7 m odznaczają się odpornością na nacisk z góry o wartości minimalnej wyrażonej w kiloniutonach:

1) 15 kN - dla powierzchni przeznaczonych wyłącznie do ruchu pieszych, osób poruszających się przy użyciu urządzenia wspomagającego ruch, rowerów, hulajnóg elektrycznych lub urządzeń transportu osobistego,

2) 125 kN - dla powierzchni przeznaczonych do postoju samochodów osobowych,

3) 250 kN - dla zwieńczeń studni, wpustów i studzienek włazowych usytuowanych przy krawężnikach w obszarze, który mierzony od ściany krawężnika może sięgać w tor ruchu maksimum 0,5 m i w drogę dla pieszych, rowerów lub pieszych i rowerów 0,2 m,

4) 400 kN - dla powierzchni przeznaczonych do ruchu i postoju pojazdów silnikowych

3. Zwieńczenia studni, o których mowa w ust. 2, posiadają otwór do kontroli ewentualnej obecności w studni gazu palnego.

4. Podbudowa słupowa dla telekomunikacyjnych linii kablowych jest projektowana w taki sposób, aby spełniała co najmniej Polskie Normy PN-EN 12843:2008 Prefabrykaty z betonu - Maszty i słupy, PN-B-19501:1997 Prefabrykaty z betonu - Prefabrykaty żelbetowe dla telekomunikacji oraz PN-EN 12767:2019-12 Bierne bezpieczeństwo konstrukcji wsporczych dla urządzeń drogowych - Wymagania i metody badań.

5. Antenowe konstrukcje wsporcze są projektowane w taki sposób, aby spełniały co najmniej Polskie Normy PN-EN 1993-3-1:2008 Eurokod 3 - Projektowanie konstrukcji stalowych - Część 3-1: Wieże, maszty i kominy - Wieże i maszty.

§ 6.

Odległość telekomunikacyjnej linii kablowej nadziemnej od powierzchni terenu nie może być mniejsza niż:

1) 3 m - dla telekomunikacyjnych linii kablowych nadziemnych biegnących poza miastami i miejscowościami o zwartej zabudowie oraz w miejscach niedostępnych dla pojazdów i ciężkiego sprzętu rolniczego;

2) 3,5 m - dla telekomunikacyjnych linii kablowych nadziemnych biegnących wzdłuż dróg publicznych, w miejscach niedostępnych dla pojazdów i ciężkiego sprzętu rolniczego;

3) 4 m - dla telekomunikacyjnych linii kablowych nadziemnych biegnących przez pola, przy zjazdach na pola uprawne oraz nad wjazdami do zabudowań gospodarczych;

4) 4,7 m - dla telekomunikacyjnych linii kablowych nadziemnych usytuowanych w drogach wewnętrznych oraz w innych miejscach dostępnych dla pojazdów i ciężkiego sprzętu rolniczego a także przy zjazdach z dróg publicznych;

5) określona w przepisach techniczno-budowlanych dotyczących dróg publicznych - dla telekomunikacyjnych linii kablowych nadziemnych usytuowanych w pasach drogowych dróg publicznych.

§ 7.

Wymagania techniczne dotyczące ochrony telekomunikacyjnych linii kablowych i urządzeń telekomunikacyjnych przed przepięciami i przetężeniami określa załącznik nr 2 do rozporządzenia.

§ 8.

Układy uziemiające w telekomunikacyjnych obiektach budowlanych wymagających zasilania energią elektryczną zapewniają:

1) ochronę personelu i użytkowników przed niebezpiecznymi napięciami polegającą na:

a) sprowadzeniu do wspólnego potencjału ziemi wszystkich metalowych konstrukcji i instalacji niebędących normalnie pod napięciem,

b) zadziałaniu zabezpieczeń prądowych w warunkach zagrożenia;

2) ochronę wszystkich typów kabli i urządzeń przed niebezpiecznymi napięciami wywołanymi przez:

a) wyładowania atmosferyczne,

b) oddziaływanie linii elektroenergetycznych i elektrotrakcyjnych;

3) ograniczenie poziomu szumów i przesłuchów w urządzeniach telekomunikacyjnych oraz poziomu zakłóceń elektromagnetycznych do wartości dopuszczalnych;

4) uziemienie jednego bieguna źródła prądu stałego zasilającego urządzenia telekomunikacyjne (przewód powrotny prądu stałego);

5) utworzenie obwodu współziemnego do celów sygnalizacji i zdalnego zasilania.

§ 9.

Przy określaniu usytuowania antenowych konstrukcji wsporczych, wolno stojących masztów antenowych i wolno stojących wież antenowych należy kierować się względami technologicznymi oraz wymaganiami bezpieczeństwa dotyczącymi w szczególności:

1) ochrony przed polem elektromagnetycznym, z uwzględnieniem dopuszczalnych poziomów pól elektromagnetycznych, jakie mogą występować w środowisku;

2) bezpieczeństwa i higieny pracy w pobliżu urządzeń wytwarzających pole elektromagnetyczne.

§ 10.

Wykaz Polskich Norm powołanych w rozporządzeniu jest określony w załączniku nr 3 do rozporządzenia.

§ 11.

1. Do spraw wszczętych przed dniem wejścia w życie rozporządzenia, a niezakończonych decyzją ostateczną, stosuje się przepisy dotychczasowe.

2. Do zamierzeń inwestycyjnych niewymagających uzyskania decyzji o pozwoleniu na budowę lub niewymagających dokonania zgłoszenia, których realizacja rozpoczęła się przed dniem wejścia w życie rozporządzenia, stosuje się przepisy dotychczasowe.

3. Do postępowań w sprawie istotnego odstąpienia od zatwierdzonego projektu zagospodarowania działki lub terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego lub innych warunków decyzji o pozwoleniu na budowę stosuje się przepisy, na podstawie których wydana została decyzja o pozwoleniu na budowę lub decyzja o zatwierdzeniu projektu budowlanego.

§ 12.

Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 1 czerwca 2023 r.

1. Określenia użyte w załączniku oznaczają:

1) dynamiczne napięcie zadziałania ogranicznika przepięć - maksymalne napięcie na wyjściu ogranicznika przy dołączeniu na jego wejściu układu napięcia narastającego od wartości 0 V, ze stromością 1 kV/μs;

2) linia napowietrzna - linię zbudowaną z dwóch położonych obok siebie i odizolowanych od siebie przewodów metalowych umieszczonych na podbudowie słupowej;

3) ogranicznik przepięć - układ zawierający dwa pojedyncze lub jeden trójelektrodowy element ograniczający napięcie w obu przewodach toru kablowego w stosunku do przewodu połączonego z uziemieniem (układ jednostopniowy) albo układ zawierający więcej elementów ograniczających napięcie niż układ jednostopniowy (układ wielostopniowy);

4) ogranicznik przepięć typu POP - ogranicznik iskiernikowy, którego elektrody wyładowcze mogą być utworzone przez dwa końce przewodów zbliżonych do siebie na określoną odległość;

5) przepięcie - napięcie przekraczające co najmniej o 20 % maksymalne napięcie, jakie może wystąpić w czasie normalnej pracy telekomunikacyjnych linii kablowych lub urządzenia telekomunikacyjnego;

6) przetężenie - prąd przekraczający co najmniej o 20 % wartość maksymalnego prądu, jaki może wystąpić w czasie normalnej pracy telekomunikacyjnych linii kablowych lub urządzenia telekomunikacyjnego;

7) termistor PTC (Positive Temperature Coefficient) - rezystor o dodatnim współczynniku temperaturowym;

8) tor kablowy - parę żył miedzianych w kablach połączonych wzdłużnie zawartą między łączówką przełącznicy głównej a gniazdkiem abonenckim lub między łączówkami przełącznicy głównej dwóch central lub centrali i koncentratora lub centrali abonenckiej.

2. Ochrona telekomunikacyjnych linii kablowych nadziemnych:

1) w telekomunikacyjnych liniach kablowych nadziemnych element nośny kabla jest uziemiony na początku i na końcu tych linii oraz na co piątym słupie oraz na każdym słupie posiadającym uziom; rezystancja uziemienia uziomu jest nie mniejsza niż 25 Ω;

2) na obydwu końcach kabla uziemia się zaporę przeciwwilgociową kabla;

3) połączenie uziemienia z elementem nośnym oraz z zaporą przeciwwilgociową wykonuje się przewodem o przekroju co najmniej 16 mm² Cu; sposób dołączenia zapewnia wartość rezystancji stykowej poniżej 0,01 Ω;

4) miejsca dołączenia uziemienia do elementu nośnego oraz do zapory przeciwwilgociowej zabezpiecza się przed wpływami atmosferycznymi;

5) w miejscu przejścia telekomunikacyjnej linii kablowej nadziemnej w telekomunikacyjną linię kablową podziemną lub w linię kablową ułożoną w kanalizacji kablowej na wszystkich torach kablowych instaluje się ograniczniki przepięć o znamionowym prądzie wyładowczym nie mniejszym niż 10 kA (8/20 μs) oraz o dynamicznym napięciu zadziałania poniżej 800 V (1 kV/μs); rezystancja uziemienia uziomu nie może być większa niż 10 Ω;

6) ograniczniki przepięć zabezpiecza się przed wpływami atmosferycznymi oraz zabezpiecza się przed dostępem do nich osób nieuprawnionych;

7) tory kablowe bezpośrednio dołącza się do opraw (łączówek) ograniczników przepięć; dołączenie uziemienia wykonuje się przewodem o przekroju co najmniej 16 mm².

3. Ochrona linii napowietrznych:

1) w miejscu przejścia linii napowietrznych w telekomunikacyjną linię kablową nadziemną lub podziemną, lub telekomunikacyjną linię kablową ułożoną w kanalizacji kablowej instaluje się zespoły zabezpieczające składające się z bezpiecznika zwłocznego (o wartości prądu znamionowego zależnej od przeznaczenia) oraz ogranicznika przepięć o znamionowym prądzie wyładowczym nie mniejszym niż 15 kA (8/20 μs) oraz o dynamicznym napięciu zadziałania poniżej 800 V (1 kV/μs);

2) stosuje się bezpieczniki odporne (nieulegające przepaleniu) na wielokrotne udary o napięciu 5 kV i prądzie maksymalnym 50 A (10/700 μs);

3) zespoły zabezpieczające zabezpiecza się przed wpływami atmosferycznymi oraz przed dostępem osób nieuprawnionych;

4) wartość rezystancji uziemienia jest nie większa niż 10 Ω, a dołączenie uziemienia wykonuje się przewodem o przekroju co najmniej 16 mm² Cu;

5) tory kablowe bezpośrednio dołącza się do opraw (łączówek) zespołów zabezpieczających; dołączenie linii napowietrznych do zespołów zabezpieczających wykonuje się przewodem o maksymalnym przekroju;

6) w odległości około 150 m (3 przęsła) przed słupem kablowym instaluje się ograniczniki przepięć typu POP z przerwą iskrową około 5 mm;

7) rezystancja uziemienia uziomu odgromnika typu POP jest nie większa niż 20 Ω; dołączenie uziemienia wykonuje się przewodem o przekroju co najmniej 50 mm²;

8) zabezpieczenie telekomunikacyjnej linii kablowej nadziemnej umiejscowionej między liniami napowietrznymi jest zgodne z wymaganiami, o których mowa w ppkt 7 i pkt 2 ppkt 5.

4. Zabezpieczenie torów kablowych telekomunikacyjnych linii kablowych nadziemnych, linii napowietrznych oraz torów kablowych telekomunikacyjnych linii kablowych podziemnych współpracujących z urządzeniami telekomunikacyjnymi:

1) tory kablowe telekomunikacyjnych linii kablowych i linie napowietrzne, współpracujące z urządzeniami telekomunikacyjnymi znajdującymi się w obiekcie budowlanym lub szafie telekomunikacyjnej, zabezpiecza się przed przepięciami i przetężeniami;

2) układy zabezpieczające instaluje się na przełącznicy, na której są zakończone tory kablowe;

3) dopuszcza się zainstalowanie zabezpieczeń poza przełącznicą w oddzielnym pomieszczeniu lub na oddzielnym stojaku (szafie);

4) w przypadku toru kablowego umiejscowionego w telekomunikacyjnej linii kablowej podziemnej, połączonego z linią napowietrzną zabezpieczoną zgodnie z pkt 2 ppkt 5 i pkt 3 ppkt 7, dopuszcza się stosowanie tylko ochrony przed przepięciami;

5) do zabezpieczeń przed przepięciami stosuje się dla każdej żyły kabla ograniczniki przepięć o znamionowym prądzie wyładowczym nie mniejszym niż 5 kA (8/20 μs) oraz o dynamicznym napięciu zadziałania poniżej 800 V;

6) w przypadku gdy w pobliżu obiektu budowlanego, w którym znajdują się urządzenia telekomunikacyjne, w odległości mniejszej niż 500 m (odniesionej do długości kabla) występują linie napowietrzne współpracujące z tym obiektem lub znajdują się inne obiekty wysokościowe mogące być przyczyną zagrożenia przepięciowego (wysokie maszty, linie energetyczne wysokiego napięcia itp.), w zagrożonych przepięciem liniach napowietrznych instaluje się ograniczniki przepięć o wartości znamionowego prądu wyładowczego nie mniejszym niż 10 kA (8/20 μs);

7) do zabezpieczeń przed przetężeniami stosuje się bezpieczniki zwłoczne lub elementy ograniczające wartość prądu (termistory PTC);

8) w przypadku zastosowania odpowiedniego zabezpieczenia jedno- lub wielostopniowego bierze się pod uwagę następujące czynniki:

a) rodzaj chronionych urządzeń telekomunikacyjnych,

b) wymagania określone przez producenta urządzeń telekomunikacyjnych,

c) rodzaj pomieszczenia, w którym są instalowane urządzenia telekomunikacyjne (ekranowanie),

d) częstość wyładowań atmosferycznych w terenie, na którym jest usytuowana sieć telekomunikacyjna współpracująca z urządzeniami telekomunikacyjnymi,

e) rodzaj gruntu (rezystywność gruntu),

f) inne czynniki, które mogą mieć wpływ na stopień zagrożenia sieci i urządzeń telekomunikacyjnych.

5. Zabezpieczenie toru kablowego lub linii napowietrznej:

1) w przypadku doprowadzenia toru kablowego do abonenta telekomunikacyjną linią kablową nadziemną stosuje się ogranicznik przepięć wyposażony w układ o wartości znamionowego prądu wyładowczego 10 kA przy impulsie 8/20 μs oraz o dynamicznym napięciu zadziałania poniżej 800 V;

2) w przypadku doprowadzenia toru kablowego do abonenta linią napowietrzną stosuje się ogranicznik przepięć wyposażony w wielostopniowy układ ogranicznika przepięć i zabezpieczenie przetężeniowe (bezpieczniki zwłoczne, termistory PTC); układ ogranicznika przepięć charakteryzuje się znamionowym prądem wyładowczym nie mniejszym niż 10 kA (8/20 μs) oraz dynamicznym napięciem zadziałania poniżej 500 V;

3) w odległości około 150 m od zakończenia toru kablowego wykonanego nieizolowanymi przewodami instaluje się ograniczniki przepięć typu POP z przerwą iskrową około 5 mm; rezystancja uziemienia ogranicznika przepięć typu POP jest nie większa niż 20 Ω;

4) w przypadku prowadzenia toru kablowego w telekomunikacyjnej linii kablowej podziemnej lub w telekomunikacyjnej linii kablowej ułożonej w kanalizacji kablowej nie wymaga się stosowania zabezpieczeń, o ile instrukcja zainstalowanego urządzenia telekomunikacyjnego nie wskazuje inaczej;

5) ogranicznik przepięć jest wyposażony w zworę termiczną, a konstrukcja ogranicznika i użyte materiały zabezpieczają przed możliwością porażenia użytkownika oraz przed pożarem.

6. Rezystancja sieci uziemiającej.

1) nie mogą być większe niż 10 Ω - dla urządzeń telekomunikacyjnych, dla elementów sieci stacjonarnej (kontenery, szafy kablowe wszystkich typów, konstrukcje wsporcze obudów zakończeń kablowych miedzianych), dla obiektów dostępowej sieci ruchomej (wszystkie typy ze stacjami bazowymi lub bez);

2) według dokumentacji technicznej producenta - dla obiektów, w których są zainstalowane urządzenia telekomunikacyjne wymagające wartości rezystancji uziemienia mniejszej niż 10 Ω.

7. Rezystancja uziemienia urządzeń ochrony odgromowej.

1) 10 Ω - dla słupów kablowych lub słupów z odgromnikami gazowymi;

2) 20 Ω - dla słupów ograniczających przęsła skrzyżowania z torami kolejowymi i drogami I i II klasy, dla słupów badaniowych lub słupów z odgromnikami metalowymi;

3) 100 Ω - dla słupów ograniczających przęsła skrzyżowania z liniami elektroenergetycznymi powyżej 1 kV, dla słupów oporowych (odporowych), słupów narożnych lub słupów odgałęźnych.

8. Odległości uziomów od uziemień sieci elektroenergetycznej.

1) 50 m od uziemień podstacji trakcji energetycznej;

2) 50 m od uziemień ochronnych słupów linii elektroenergetycznej o napięciu 110 kV lub wyższym;

3) 20 m od uziemień ochronnych słupów linii elektroenergetycznej o napięciu od 30 kV do 110 kV;

4) 20 m od szyn lub słupów sieci trakcyjnej.