§ 34

1. Osobę powoływaną do zawodowej służby wojskowej posiadającą stopień w odpowiedniej służbie, o której mowa w art. 138 ustawy, mianuje się na stopień wojskowy równorzędny posiadanemu stopniowi w danej służbie z dniem powołania i po stawieniu się tej osoby do pełnienia zawodowej służby wojskowej i objęcia obowiązków na stanowisku służbowym.

2. Z wnioskiem o mianowanie osoby, o której mowa w ust. 1, występuje, przed jej powołaniem do zawodowej służby wojskowej, szef wojskowego centrum rekrutacji:

1) do organu właściwego do wyznaczenia na stanowisko służbowe - w przypadku mianowania na stopnie wojskowe w korpusie szeregowych lub stopnie wojskowe w korpusie podoficerów;

2) do Ministra Obrony Narodowej, po uprzednim uzgodnieniu z dowódcą jednostki wojskowej, do której ma nastąpić powołanie, możliwości wyznaczenia tej osoby na stanowisko służbowe po jej mianowaniu, za pośrednictwem kierownika komórki organizacyjnej Ministerstwa Obrony Narodowej właściwej do spraw kadr - w przypadku mianowania na pierwszy stopień wojskowy w korpusie oficerskim lub na wyższy stopień wojskowy w tym korpusie.

3. Mianowanie, o którym mowa w ust. 1, z wyłączeniem pierwszego stopnia oficerskiego oraz stopni generalskich i admiralskich w korpusie oficerów, następuje odpowiednio: w drodze rozkazu personalnego organu właściwego do wyznaczenia na stanowisko służbowe lub decyzji Ministra Obrony Narodowej. Przepis § 33 ust. 3 stosuje się.

4. Szczegółowe warunki mianowania, o którym mowa w ust. 3, lub wystąpienia z wnioskiem, o którym mowa w ust. 2, stanowią: posiadanie stopnia w danej służbie, wolne stanowisko służbowe zaszeregowane do właściwego stopnia wojskowego w jednostce wojskowej, w której pełniona jest lub będzie pełniona służba, oraz brak skazania prawomocnym wyrokiem za przestępstwo karne lub karno-skarbowe, w tym warunkowego umorzenia postępowania na okres próby, albo ukarania dyscyplinarnego, a także brak prowadzonego postępowania karnego, karno-skarbowego lub dyscyplinarnego.

5. Przepisy ust. 1-4 stosuje się odpowiednio do żołnierzy pełniących zawodową służbę wojskową posiadających stopień w odpowiedniej służbie, o której mowa w art. 138 ustawy, wyższy niż posiadany stopień wojskowy.

6. Warunkiem mianowania żołnierzy, o których mowa w ust. 5, na stopień wojskowy równorzędny posiadanemu stopniowi w danej służbie lub wystąpienia z wnioskiem o to mianowanie jest również pełnienie zawodowej służby wojskowej przez tych żołnierzy co najmniej przez 2 lata. Przy mianowaniu tych żołnierzy uwzględnia się również warunki wymagane do ich wyznaczenia na stanowisko służbowe w związku z tym mianowaniem.