§ 13a

Stawki opłat za usługi krótkoterminowe przesyłania paliw gazowych oraz usługi przesyłania paliw gazowych świadczone na zasadach przerywanych ustala się dla wszystkich punktów wejścia i punktów wyjścia zgodnie z przepisami rozporządzenia Komisji (UE) 2017/460 z dnia 16 marca 2017 r. ustanawiającego kodeks sieci dotyczący zharmonizowanych struktur taryf przesyłowych dla gazu dotyczącymi stawek opłat za te usługi.

10) w § 14 dotychczasową treść oznacza się jako ust. 1 i dodaje się ust. 2 w brzmieniu:

2. Stawki opłat za usługi przesyłania paliw gazowych świadczone na zasadach ciągłych warunkowych oraz na zasadach przerywanych warunkowych są ustalane tak, jak stawki opłat za usługi przesyłania paliw gazowych świadczone na zasadach przerywanych.

11) w § 16 w ust. 1 uchyla się pkt 2;

12) w § 29 w ust. 1 w pkt 1 w lit. g wyrazy „zgłoszeń zapotrzebowania” zastępuje się wyrazem „nominacji”;

13) w § 36 ust. 1 otrzymuje brzmienie:

1. W przypadku zmiany sprzedawcy, w przypadkach, o których mowa w art. 5aa ust. 10 i art. 5ab ust. 6 ustawy, oraz na potrzeby dokonania rozliczeń lub ich korekt w standardowych okresach między kolejnymi odczytami układu pomiarowo-rozliczeniowego przedsiębiorstwo energetyczne wykonujące działalność gospodarczą w zakresie przesyłania lub dystrybucji paliw gazowych przekazuje nieodpłatnie przedsiębiorstwu energetycznemu wykonującemu działalność gospodarczą w zakresie obrotu paliwami gazowymi lub odbiorcy tych paliw dane dotyczące wykonania tej usługi, w szczególności dane dotyczące odczytów układów pomiarowo-rozliczeniowych lub ich korekt.

14) w § 37:

a) po ust. 1 dodaje się ust. 1a w brzmieniu:

1a. Przedsiębiorstwo energetyczne może dokonywać rozliczeń za pobrane paliwa gazowe lub wykonane usługi związane z dostarczaniem paliw gazowych na podstawie odczytu wskazania układu pomiarowo-rozliczeniowego utrwalonego przez odbiorcę przy użyciu urządzenia rejestrującego obraz, przekazanego następnie przez odbiorcę przedsiębiorstwu energetycznemu w sposób umożliwiający identyfikację odbiorcy i układu pomiarowo-rozliczeniowego oraz spełniającego wymagania dla odczytu rzeczywistego określone w odpowiedniej instrukcji, o której mowa w art. 9g ustawy.

b) ust. 5 otrzymuje brzmienie:

5. W przypadku braku możliwości dokonania odczytu wskazania układu pomiarowo-rozliczeniowego, o którym mowa w ust. 1, oraz nieprzekazania odczytu wskazania układu pomiarowo-rozliczeniowego, o którym mowa w ust. 1a, do ustalenia wielkości zużycia paliw gazowych w okresie rozliczeniowym stosuje się odpowiednio przepisy § 36 ust. 4 i 5.

15) w § 38:

a) po ust. 2 dodaje się ust. 2a w brzmieniu:

2a. Wartość współczynnika konwersji zaokrągla się do trzeciego miejsca po przecinku w ten sposób, że wartości wynoszące mniej niż 0,0005 [kWh/m³] pomija się, a końcówki równe lub większe niż 0,0005 [kWh/m³] podwyższa się do 0,001 [kWh/m³].

b) w ust. 8:

5) czy wskazane zużycie jest zużyciem rzeczywistym, prognozowanym czy ustalonym zgodnie z § 37 ust. 5;

10) grupę taryfową.

16) w § 41:

a) w ust. 1:

1) za nieudzielenie odbiorcy, na jego żądanie, informacji o przewidywanym terminie wznowienia przesyłania lub dystrybucji paliw gazowych, przerwanego z powodu awarii sieci - w wysokości 1/50 przeciętnego wynagrodzenia w gospodarce narodowej w roku kalendarzowym poprzedzającym rok zatwierdzenia taryfy, ogłoszonego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski”;

10) za nieudzielenie odbiorcy, na jego na żądanie, informacji o zasadach rozliczeń oraz o aktualnych taryfach - w wysokości 1/50 wynagrodzenia, o którym mowa w pkt 1;

14) za uniemożliwienie wykonania dodatkowej ekspertyzy badanego uprzednio układu pomiarowo-rozliczeniowego, na wniosek odbiorcy złożony w terminie 30 dni od dnia otrzymania wyniku badania laboratoryjnego - w wysokości 1/15 wynagrodzenia, o którym mowa w pkt 1;

16) za niepowiadomienie odbiorcy o wymianie gazomierza - w wysokości 1/50 wynagrodzenia, o którym mowa w pkt 1;

17) za odmowę wglądu do wskazań układu pomiarowo-rozliczeniowego lub dokumentów stanowiących podstawę rozliczeń za dostarczone paliwo gazowe, a także wyników sprawdzenia prawidłowości wskazań układu pomiarowo-rozliczeniowego, będących w posiadaniu przedsiębiorstwa energetycznego zajmującego się obrotem paliwami gazowymi - w wysokości 1/50 wynagrodzenia, o którym mowa w pkt 1.

b) dodaje się ust. 3 w brzmieniu:

3. Bonifikata udzielona odbiorcy posiadającemu umowę kompleksową jest przekazywana w najbliższym okresie rozliczeniowym za pośrednictwem przedsiębiorstwa energetycznego zajmującego się obrotem paliwami gazowymi, które jest stroną umowy kompleksowej zawartej z tym odbiorcą.

17) w § 42:

a) ust. 1 otrzymuje brzmienie:

1. Podmiot, który:

1) przekroczył moc umowną w punkcie będącym miejscem dostarczenia paliw gazowych do sieci dystrybucyjnej lub odbioru tych paliw z tej sieci bez zgody przedsiębiorstwa energetycznego świadczącego usługę dystrybucji paliw gazowych,

2) nie dostosował się do ograniczenia wprowadzonego przez przedsiębiorstwo energetyczne w związku z prowadzonymi pracami przyłączeniowymi, remontowo-konserwacyjnymi lub związanymi ze zmianą paliw gazowych lub usuwaniem awarii,

3) przekroczył moc umowną w punkcie będącym miejscem dostarczenia paliw gazowych do sieci przesyłowej, z wyłączeniem przekroczenia mocy w międzysystemowym fizycznym punkcie wejścia do sieci przesyłowej, lub przekroczył moc umowną w punkcie będącym miejscem odbioru tych paliw z tej sieci bez zgody przedsiębiorstwa energetycznego świadczącego usługę przesyłania w przypadkach, w których nie przekroczono parametrów techniczno-pomiarowych punktu

b) po ust. 1 dodaje się ust. 1a w brzmieniu:

1a. Podmiot, który przekroczył moc umowną w punkcie będącym miejscem dostarczenia paliw gazowych do sieci przesyłowej, z wyłączeniem przekroczenia mocy w międzysystemowym fizycznym punkcie wejścia do sieci przesyłowej, lub przekroczył moc umowną w punkcie będącym miejscem odbioru tych paliw z tej sieci bez zgody przedsiębiorstwa energetycznego świadczącego usługę przesyłania w przypadkach, w których przekroczono parametry techniczno-pomiarowe punktu będącego miejscem dostarczenia lub odbioru paliw gazowych, zamiast opłat, o których mowa w ust. 1, jest obciążany opłatami, które są obliczane jako iloczyn mocy maksymalnej zarejestrowanej w okresie rozliczeniowym przez układ pomiarowo-rozliczeniowy ponad moc umowną lub moc wynikającą z ograniczenia, liczby godzin w okresie rozliczeniowym i dziesięciokrotnej stałej stawki opłaty przesyłowej określonej w taryfie dla grupy taryfowej, do której ten podmiot jest zakwalifikowany.

c) w ust. 2 wyraz „odbiorca” zastępuje się wyrazem „podmiot”,

d) ust. 4 otrzymuje brzmienie:

4. Za procesowe składowanie niezgodne z harmonogramem podmiot ponosi opłatę w wysokości stanowiącej iloczyn trzykrotności stawki za rozdzielone procesowe składowanie i ilości gazu ziemnego składowanego niezgodnie z harmonogramem.

18) w § 46 dodaje się ust. 3-5 w brzmieniu:

3. W przypadku nabycia infrastruktury kwalifikowanej dotychczas jako gazociąg bezpośredni lub sieć gazociągów kopalnianych, o których mowa w art. 28 ustawy z dnia 20 maja 2021 r. o zmianie ustawy - Prawo energetyczne oraz niektórych innych ustaw , od przedsiębiorstwa energetycznego lub powierzenia temu przedsiębiorstwu pełnienia obowiązków operatora systemu dystrybucyjnego z wykorzystaniem takiej infrastruktury, stawki opłat dystrybucyjnych dla odbiorców przyłączonych do tej infrastruktury przed dniem jej nabycia lub przed dniem zawarcia umowy powierzającej, o której mowa w art. 9h ust. 3 pkt 2 ustawy, odpowiadają iloczynowi odpowiednio stawki opłaty stałej oraz stawki opłaty zmiennej, o których mowa w § 21 ust. 1 lub 4, i współczynnika wynoszącego nie mniej niż:

1) 0,3 - w okresie 48 miesięcy od dnia rozpoczęcia świadczenia usługi dystrybucji paliw gazowych przez podmiot, który nabył infrastrukturę kwalifikowaną dotychczas jako gazociąg bezpośredni lub sieć gazociągów kopalnianych lub któremu powierzono pełnienie obowiązków operatora systemu dystrybucyjnego z wykorzystaniem takiej infrastruktury;

2) 0,6 - w okresie kolejnych 12 miesięcy po upływie okresu, o którym mowa w pkt 1.

4. W przypadku nabycia infrastruktury, o której mowa w ust. 3, lub zawarcia umowy powierzającej, o której mowa w art. 9h ust. 3 pkt 2 ustawy, dotyczącej tej infrastruktury, wysokość stawki opłaty dystrybucyjnej obliczanej w sposób, o którym mowa w ust. 3, nie może być niższa niż wynikająca z informacji przekazanych przez właściciela tej infrastruktury wysokość stawki opłaty za transport paliw gazowych tą infrastrukturą obowiązującej w dniu nabycia tej infrastruktury lub zawarcia tej umowy.

5. Jeżeli przedsiębiorstwo energetyczne wykonujące działalność gospodarczą w zakresie dystrybucji paliw gazowych w dniu rozpoczęcia świadczenia usług dystrybucji dla odbiorców przyłączonych do infrastruktury, o której mowa w ust. 3, nie posiada ustalonych w taryfie stawek dla usług dystrybucji paliw gazowych o parametrach jakościowych transportowanych tą infrastrukturą, rozliczeń za świadczone usługi dystrybucji dla odbiorców przyłączonych do tej infrastruktury dokonuje się w oparciu o stawki ustalone dla gazu wysokometanowego dla obszaru, gdzie jest zlokalizowany odbiorca paliw gazowych, z uwzględnieniem współczynników określonych w ust. 3.

19) po § 50a dodaje się § 50b w brzmieniu: