§ 7

1. Koszty usług doradczych i szkoleniowych oraz wydatki na zakup wartości niematerialnych i prawnych, o których mowa w § 5 ust. 1 pkt 1 i 2, stanowią dla MŚP pomoc de minimis .

2. Pomoc de minimis jest udzielana zgodnie z rozporządzeniem Komisji (UE) nr 1407/2013 z dnia 18 grudnia 2013 r. w sprawie stosowania art. 107 i 108 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej do pomocy de minimis , zwanym dalej „rozporządzeniem Komisji (UE) nr 1407/2013”.

3. Pomoc de minimis nie może być udzielona w przypadkach wskazanych w art. 1 ust. 1 rozporządzenia Komisji (UE) nr 1407/2013.

4. Pomoc de minimis może być udzielana pod warunkiem, że łącznie z inną pomocą de minimis lub pomocą de minimis w rolnictwie i rybołówstwie, otrzymaną w danym roku podatkowym oraz w ciągu dwóch poprzedzających lat podatkowych z różnych źródeł i w różnych formach, nie przekroczy kwoty 200 000 euro dla jednego przedsiębiorcy, a w przypadku przedsiębiorcy prowadzącego działalność w sektorze transportu drogowego towarów - kwoty 100 000 euro dla jednego przedsiębiorcy.

5. Do celów ustalenia dopuszczalnego pułapu pomocy de minimis przez jednego przedsiębiorcę rozumie się jedno przedsiębiorstwo, o którym mowa w art. 2 ust. 2 rozporządzenia Komisji (UE) nr 1407/2013.

6. Pomoc de minimis nie może być udzielona na szkolenia, których obowiązek przeprowadzenia wynika z przepisów prawa krajowego.

7. Pomoc de minimis może być udzielona, jeżeli spełnia warunki kumulacji pomocy, o których mowa w art. 5 rozporządzenia Komisji (UE) nr 1407/2013.

8. Pomoc de minimis może być udzielona do końca sześciomiesięcznego okresu następującego po upływie okresu, o którym mowa w art. 7 ust. 4 rozporządzenia Komisji (UE) nr 1407/2013.

9. Pomoc de minimis jest udzielana na podstawie umowy, która określa szczegółowe przeznaczenie i warunki udzielania tej pomocy.

10. Zaświadczenie o pomocy de minimis udzielanej MŚP w ramach przedsięwzięć, o których mowa w § 1 ust. 1, wydaje ostateczny odbiorca wsparcia (operator).