§ 22

1. Wniosek o wydanie, przedłużenie albo wznowienie ważności certyfikatu zawiera odpowiednio:

1) imię, nazwisko i adres do korespondencji albo nazwę (firmę), siedzibę i adres do korespondencji podmiotu wnioskującego o przeprowadzenie procesu certyfikacji;

2) imię, nazwisko, stanowisko służbowe, numer telefonu i adres poczty elektronicznej osoby upoważnionej do złożenia wniosku oraz numer faksu, jeżeli podmiot wnioskujący o przeprowadzenie procesu certyfikacji posiada faks;

3) rodzaj certyfikatu, o którego wydanie, przedłużenie albo wznowienie ważności ubiega się podmiot wnioskujący o przeprowadzenie procesu certyfikacji;

4) nazwy poszczególnych rodzajów i form działalności w lotnictwie cywilnym, jakie podmiot wnioskujący o przeprowadzenie procesu certyfikacji zamierza poddać procesowi certyfikacji;

5) planowany termin rozpoczęcia działalności wskazanej we wniosku;

6) opis i zakres planowanej albo prowadzonej działalności wskazanej we wniosku;

7) ogólną charakterystykę zasobów z uwzględnieniem:

a) opisu potrzeb wynikających z zakresu wskazanej we wniosku działalności,

b) środków, urządzeń i infrastruktury, jakie będą wykorzystane do prowadzenia wskazanej we wniosku działalności;

8) miejsce, zakres i obszar prowadzenia wskazanej we wniosku działalności;

9) imiona i nazwiska osób wchodzących w skład personelu kierowniczego wymaganego na podstawie przepisów, o których mowa w rozdziale 5, podejmujących decyzje wpływające na stan bezpieczeństwa wskazanej we wniosku działalności, wraz z informacją o ich kwalifikacjach i doświadczeniu;

10) informacje wymagane na podstawie przepisów, o których mowa w rozdziale 5.

2. W przypadku złożenia wniosku o wydanie certyfikatu na różne zakresy działalności, o których mowa w art. 160 ust. 3 ustawy, proces certyfikacji prowadzi się odrębnie dla każdego zakresu działalności i wydaje się odrębne certyfikaty.

3. W przypadku złożenia wniosku o wydanie certyfikatu, o którym mowa w § 5 pkt 10-13, na odpowiadające danemu certyfikatowi zakresy działalności określone w art. 15 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/1139 z dnia 4 lipca 2018 r. w sprawie wspólnych zasad w dziedzinie lotnictwa cywilnego i utworzenia Agencji Unii Europejskiej ds. Bezpieczeństwa Lotniczego oraz zmieniającego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 2111/2005, (WE) nr 1008/2008, (UE) nr 996/2010, (UE) nr 376/2014 i dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/30/UE i 2014/53/UE, a także uchylającego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 552/2004 i (WE) nr 216/2008 i rozporządzenie Rady (EWG) nr 3922/91 , zwanego dalej „rozporządzeniem nr 2018/1139”, oraz zakresy działalności dotyczące statków powietrznych i innego sprzętu lotniczego określonych w załączniku I do tego rozporządzenia, prowadzi się jeden proces certyfikacji, ale wydaje się odrębne certyfikaty.

4. Certyfikat na zakresy działalności dotyczącej statków powietrznych i innego sprzętu lotniczego określonych w załączniku I do rozporządzenia nr 2018/1139, zwany dalej „certyfikatem krajowym”, stanowi krajowy dodatek do certyfikatu, o którym mowa w § 5 pkt 10-13, na zakresy działalności regulowane przepisami rozporządzenia nr 2018/1139, zwanego dalej „certyfikatem unijnym”, w przypadku złożenia wniosku o wydanie certyfikatu:

1) unijnego, o którym mowa w § 5 pkt 10-13, zgodnie z ust. 3;

2) krajowego, o którym mowa w § 5 pkt 12 albo 13, przez podmiot, który posiada certyfikat unijny, o którym mowa w § 5 pkt 10-13, na odpowiadające temu certyfikatowi zakresy działalności.

5. W przypadku złożenia wniosku o wydanie certyfikatu unijnego, o którym mowa w § 5 pkt 10-13, przez podmiot, który posiada certyfikat krajowy, o którym mowa w § 5 pkt 12 albo 13, na odpowiadające temu certyfikatowi zakresy działalności, certyfikat krajowy może na wniosek tego podmiotu stać się krajowym dodatkiem do wydawanego certyfikatu unijnego. W takim przypadku Prezes Urzędu wydaje certyfikat unijny oraz certyfikat krajowy jako krajowy dodatek do certyfikatu unijnego, a dotychczasowy certyfikat krajowy wygasa z dniem uprawomocnienia się decyzji o wydaniu certyfikatu unijnego.

6. W przypadku, o którym mowa w ust. 2, 3, 4 pkt 2 oraz ust. 5 instrukcje wykonawcze dla różnych zakresów działalności mogą mieć formę wspólnego dokumentu albo załącznika do instrukcji wykonawczej wskazującego różnicę między przepisami będącymi podstawą procesu certyfikacji.