§ 13

Formy specjalistycznego szkolenia teoretycznego i praktycznego oraz sposoby ich prowadzenia określone w programie specjalizacji obejmują:

1) kurs specjalizacyjny wprowadzający do odbywania danego szkolenia specjalizacyjnego, w ramach którego w zależności od specyfiki danej specjalizacji przeprowadza się wykład z zakresu wiedzy teoretycznej lub studium przypadków, lub ćwiczenia praktyczne;

2) kursy specjalizacyjne właściwe dla danej specjalizacji obejmujące zakres wiedzy określonej w programie danej specjalizacji, w ramach których w zależności od specyfiki kursu przeprowadza się wykład z zakresu wiedzy teoretycznej lub studium przypadków, lub ćwiczenia praktyczne;

3) kurs atestacyjny podsumowujący odbyte szkolenie, obejmujący zakres wiedzy z kursów specjalizacyjnych i staży kierunkowych zrealizowanych w trakcie całego szkolenia specjalizacyjnego, w ramach którego w zależności od specyfiki danej specjalizacji przeprowadza się wykłady powtórzeniowe lub studium przypadków, lub ćwiczenia praktyczne;

4) staż podstawowy obejmujący szkolenie w zakresie wiedzy teoretycznej i uczestniczenie w wykonywaniu oraz wykonanie określonych zabiegów lub procedur medycznych objętych programem specjalizacji:

a) z asystą lub pod nadzorem kierownika specjalizacji albo lekarza specjalisty przez niego wyznaczonego - oznaczonych kodem „A”,

b) w których lekarz uczestniczy jako pierwsza asysta - oznaczonych kodem „B”;

5) staże kierunkowe właściwe dla danej specjalizacji obejmujące szkolenie w zakresie wiedzy teoretycznej i uczestniczenie w wykonywaniu oraz wykonanie zabiegów lub procedur medycznych objętych programem stażu;

6) pełnienie dyżurów medycznych określonych w programie danej specjalizacji w maksymalnym czasie pracy określonym ustawą z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej albo pracę w systemie zmianowym, jeżeli program danej specjalizacji przewiduje pracę w takim systemie, a także gdy lekarz odbywający szkolenie specjalizacyjne oraz kierownik specjalizacji, pod którego nadzorem jest lekarz, pracują na tej samej zmianie, albo pracę w równoważnym czasie pracy, jeżeli program danej specjalizacji przewiduje pracę w takim systemie i system ten jest stosowany do wszystkich lekarzy w jednostce akredytowanej;

7) samokształcenie, w ramach którego lekarz samodzielnie pogłębia wiedzę w dziedzinie odbywanego szkolenia specjalizacyjnego przez:

a) napisanie pracy naukowej, której lekarz jest autorem lub współautorem, i opublikowanie jej w recenzowanym czasopiśmie medycznym lub napisanie pracy poglądowej - na temat objęty programem specjalizacji,

b) korzystanie z aktualnych podręczników i z czasopism naukowych z zakresu tematyki odbywanego szkolenia specjalizacyjnego, a także z innych źródeł wiedzy wskazanych przez kierownika specjalizacji,

c) uczestniczenie w posiedzeniach edukacyjnych towarzystw naukowych oraz w zjazdach, sympozjach i konferencjach naukowych z zakresu tematyki odbywanego szkolenia specjalizacyjnego,

d) uczestniczenie w innych formach szkolenia podyplomowego wskazanych przez kierownika specjalizacji.