§ 10

1. Stawka dodatku wojennego, o którym mowa w art. 468 ust. 5 ustawy, wynosi:

1) 0,03 najniższego uposażenia – za każdy dzień pobytu w strefie działań wojennych;

2) od 0,03 do 0,05 najniższego uposażenia – za każdy dzień wykonywania zadań w strefie działań wojennych w warunkach związanych z bezpośrednim udziałem w akcjach o charakterze bojowym, akcjach zapobiegania aktom terroryzmu lub ich skutkom albo pełnieniem służby patrolowej, ochronnej lub z udziałem w konwojach.

2. Do żołnierzy, o których mowa w § 2 pkt 2 lit. e, nie stosuje się ust. 1 pkt 2.

3. W przypadku żołnierza zawodowego spełniającego jednocześnie warunki uprawniające do otrzymania dodatku wojennego na podstawie ust. 1 pkt 1 i 2 wypłaca się dodatek wojenny w wyższej wysokości.

4. Stawkę dodatku wojennego, o której mowa w ust. 1 pkt 2, ustala żołnierzowi zawodowemu, o którym mowa w § 2:

1) pkt 1 – organ, któremu żołnierz podlega w czasie pełnienia służby poza granicami państwa;

2) pkt 2 lit. a – dyrektor departamentu Ministerstwa Obrony Narodowej właściwego w sprawach organizacji współpracy międzynarodowej;

3) pkt 2 lit. b–d – dowódca jednostki wojskowej.

5. Dodatek wojenny wypłaca się żołnierzowi zawodowemu, o którym mowa w § 2:

1) pkt 1 i pkt 2 lit. a–c i e – miesięcznie z dołu do dziesiątego dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym żołnierz zawodowy spełnił warunki do jego otrzymania;

2) pkt 2 lit. d – w terminie 14 dni od dnia zakończenia wykonywania przez żołnierza zadań służbowych poza granicami państwa.

6. Dodatek wojenny jest wypłacany żołnierzowi zawodowemu w złotych lub w walucie, w której otrzymuje on należność zagraniczną. W zakresie sposobu wypłacania i ustalania wysokości (przeliczania) dodatku wojennego stosuje się odpowiednio przepisy § 5 ust. 10, 13 i 14.

7. Strefy działań wojennych określa obwieszczenie wydane na podstawie art. 9 ust. 3 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o zasadach użycia lub pobytu Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej poza granicami państwa.