Obwieszczenie Ministra Zdrowia z dnia 17 czerwca 2024 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu rozporządzenia Ministra Zdrowia w sprawie wykazu substancji psychotropowych, środków odurzających oraz nowych substancji psychoaktywnych

§ 2.

Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

§ 1.

Rozporządzenie określa:

1) wykaz substancji psychotropowych z podziałem na grupy, o których mowa w art. 32 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii, zwanej dalej „ustawą”, stanowiący załącznik nr 1 do rozporządzenia;

2) wykaz środków odurzających z podziałem na grupy, o których mowa w art. 31 ustawy, oraz ze wskazaniem środków odurzających grupy IV-N dopuszczonych do stosowania w lecznictwie zwierząt zgodnie z art. 33 ust. 2 ustawy, stanowiący załącznik nr 2 do rozporządzenia;

3) wykaz nowych substancji psychoaktywnych, stanowiący załącznik nr 3 do rozporządzenia.

§ 2.

Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 21 sierpnia 2018 r.

1. SUBSTANCJE PSYCHOTROPOWE GRUPY I-P

2. SUBSTANCJE PSYCHOTROPOWE GRUPY II-P

3. SUBSTANCJE PSYCHOTROPOWE GRUPY III-P

4. SUBSTANCJE PSYCHOTROPOWE GRUPY IV-P

1. ŚRODKI ODURZAJĄCE GRUPY I-N

2. ŚRODKI ODURZAJĄCE GRUPY II-N

3. ŚRODKI ODURZAJĄCE GRUPY III-N

1. Preparaty zawierające oprócz innych składników kodeinę, której ilość nie przekracza 50 mg w jednej dawce lub stężenie nie przekracza 1,5% w preparatach w formie niepodzielonej.

2. Preparaty zawierające oprócz innych składników:

3. Preparaty zawierające w jednej dawce najwyżej 2,5 mg difenoksylatu obliczonego w postaci zasady i nie mniej niż 0,025 mg siarczanu atropiny w jednej dawce.

4. Preparaty zawierające w jednej dawce nie więcej niż 0,5 mg difenoksyny oraz takie ilości winianu atropiny, które odpowiadają co najmniej 5% dawki difenoksyny.

4. ŚRODKI ODURZAJĄCE GRUPY IV-N

1. Wykaz nowych substancji psychoaktywnych z określeniem ich nazw i oznaczeń chemicznych

2. Pochodne 2-fenyloetyloaminy - grupa I-NPS

2.1. ELEMENT A

a) element A może zawierać następujące układy cykliczne: fenyl-, naftyl-, tetralinyl-, metylenodioksyfenyl-, etylenodioksyfenyl-, furyl-, pirolil-, tiofuranyl-, pirydyl-, benzofuranyl-, dihydrobenzofuranyl-, indanyl-, indenyl-, tetrahydrobenzodifuranyl-, benzodifuranyl-, tetrahydrobenzodipiranyl-, cyklopentyl-, cykloheksyl-.

b) atom wodoru w układach cyklicznych elementu A, o których mowa w punkcie 2.1. lit. a, może być podstawiony w dowolnej pozycji (jednej lub kilku) podstawnikiem R w postaci atomu fluoru, chloru, bromu, jodu lub następujących grup: alkilowej (zawierającej do 6 atomów węgla, tj. do C6), alkenylowej (do C6), alkinylowej (do C6), alkoksylowej (do C6), karboksylowej, alkilosulfonylowej (do C6), nitrowej. Wyżej wymienione grupy mogą być dalej podstawione, w każdej możliwej kombinacji, o ile jest to chemicznie możliwe, atomami lub połączeniami atomów: węgla, wodoru, azotu, tlenu, siarki, fluoru, chloru, bromu, jodu. Otrzymane w ten sposób podstawniki mogą posiadać najdłuższy łańcuch zawierający maksymalnie do 8 atomów (nie licząc atomów wodoru i atomów w układzie cyklicznym elementu A).

2.2. ELEMENT B

a) aaa podstawnikami R1 i R2 zlokalizowanymi przy atomie azotu mogą być grupy: alkilowa (do C6), cykloalkilowa (do C6), benzylowa, alkenylowa (do C6), alkilokarbonylowa (do C6), hydroksylowa, aminowa. Ponadto podstawniki te mogą tworzyć układ cykliczny, w którym atom azotu jest zawarty w strukturze heterocyklicznego pierścienia alifatycznego. Możliwe jest również utworzenie układu cyklicznego pomiędzy atomem azotu a fragmentami elementu B (podstawnikami od R3 do R6). Tak utworzone układy cykliczne mogą zawierać atomy węgla, tlenu, siarki, azotu i wodoru, przy czym liczba atomów w pierścieniu może wynosić od pięciu do siedmiu. Do grupy I-NPS nie zalicza się związków, w których atom azotu stanowi część układu cyklicznego skondensowanego z elementem A.

b) podstawnikami R3, R4, R5, R6 mogą być atomy: fluoru, chloru, bromu, jodu lub grupy: alkilowa (do C10), cykloalkilowa (do C10), benzylowa, fenylowa, alkenylowa (do C10), alkinylowa (do C10), hydroksylowa, alkoksylowa (do C10), alkilosulfonylowa (do C10), alkiloksykarbonylowa (do C10), przy czym możliwe jest utworzenie połączenia każdego z podstawników R3, R4, R5 lub R6 zarówno z podstawnikiem R, jak i układem cyklicznym elementu A, lub utworzenie połączenia pomiędzy podstawnikami od R3 do R6 prowadzące do zamknięcia pierścienia i powstania struktury cyklicznej. Powstałe w ten sposób struktury cykliczne mogą zawierać od czterech do sześciu atomów. Wyżej wymienione podstawniki R3, R4, R5, R6 i powstałe struktury cykliczne mogą być dalej podstawione, w każdej możliwej kombinacji, o ile jest to chemicznie możliwe, atomami lub połączeniami atomów: węgla, wodoru, azotu, tlenu, siarki, fluoru, chloru, bromu, jodu. Otrzymane w ten sposób nowe podstawniki mogą posiadać najdłuższy łańcuch zawierający maksymalnie do 10 atomów (nie licząc atomów wodoru i atomów w układach cyklicznych). Jeśli podstawniki od R3 do R6 są częścią pierścienia zawierającego atom azotu elementu B, to dalsze podstawienia podlegają ograniczeniom określonym w punkcie 2.2. lit. a.

3. Pochodne katynonu (2-amino-1-fenylopropan-1-onu) - grupa II-NPS

3.1. ELEMENT A:

a) element A może zawierać następujące układy cykliczne: fenyl-, naftyl-, tetralinyl-, metylenodioksyfenyl-, etylenodioksyfenyl-, furyl-, pirolil-, tiofuranyl-, pirydyl-, benzofuranyl-, dihydrobenzofuranyl-, indanyl-, indenyl-, tetrahydrobenzodifuranyl-, benzodifuranyl-, tetrahydrobenzodipiranyl-, cyklopentyl-, cykloheksyl-.

b) atom wodoru w układach cyklicznych elementu A, o których mowa w punkcie 3.1. lit. a, może być podstawiony w dowolnej pozycji (jednej lub kilku) podstawnikiem R w postaci atomu fluoru, chloru, bromu, jodu lub następujących grup: alkilowej (zawierającej do 6 atomów węgla, tj. do C6), alkenylowej (do C6), alkinylowej (do C6), alkoksylowej (do C6), karboksylowej, alkilosulfonylowej (do C6), nitrowej. Wyżej wymienione grupy mogą być dalej podstawione, w każdej możliwej kombinacji, o ile jest to chemicznie możliwe, atomami lub połączeniami atomów: węgla, wodoru, azotu, tlenu, siarki, fluoru, chloru, bromu, jodu. Otrzymane w ten sposób podstawniki mogą posiadać najdłuższy łańcuch zawierający maksymalnie do 8 atomów (nie licząc atomów wodoru i atomów w układzie cyklicznym).

3.2. ELEMENT B

a) podstawnikami R1 i R2 zlokalizowanymi przy atomie azotu mogą być grupy: alkilowa (do C6), cykloalkilowa (do C6), benzylowa, alkenylowa (do C6), alkilokarbonylowa (do C6), hydroksylowa, aminowa. Ponadto podstawniki te mogą tworzyć układ cykliczny, w którym atom azotu zawarty jest w strukturze pierścienia (np. pirolidyna, piperydyna). Możliwe jest również utworzenie układu cyklicznego pomiędzy atomem azotu a fragmentem elementu B (podstawniki od R3 do R4). Tak utworzone układy cykliczne mogą zawierać atomy węgla, tlenu, siarki, azotu i wodoru, przy czym liczba atomów w pierścieniu może wynosić od pięciu do siedmiu.

b) podstawnikami R3 i R4 mogą być atomy: fluoru, chloru, bromu, jodu lub grupy: alkilowa (do C10), cykloalkilowa (do C10), benzylowa, fenylowa, alkenylowa (do C10), alkinylowa (do C10), hydroksylowa, alkoksylowa (do C10), alkilosulfonylowa (do C10), alkiloksykarbonylowa (do C10), przy czym możliwe jest utworzenie połączenia podstawnika R3 lub R4 zarówno z podstawnikiem R, jak i układem cyklicznym elementu A, lub utworzenie połączenia pomiędzy podstawnikami od R3 do R4 prowadzące do zamknięcia pierścienia i powstania struktury cyklicznej. Powstałe w ten sposób struktury cykliczne mogą zawierać od czterech do sześciu atomów. Wyżej wymienione podstawniki R3, R4 i powstałe struktury cykliczne mogą być dalej podstawione, w każdej możliwej kombinacji, o ile jest to chemicznie możliwe, atomami lub połączeniami atomów: węgla, wodoru, azotu, tlenu, siarki, fluoru, chloru, bromu, jodu. Otrzymane w ten sposób nowe podstawniki mogą posiadać najdłuższy łańcuch zawierający maksymalnie do 10 atomów (nie licząc atomów wodoru i atomów w układach cyklicznych).

4. Syntetyczne kannabinoidy (kannabinomimetyki) - grupa III-NPS

4.1. Grupa podstawowa

4.2. Łącznik do grupy podstawowej

a) grupa karbonylowa lub azakarbonylowa,

b) grupa karboksyamidowa (łączenie do struktury podstawowej następuje poprzez węgiel przy grupie karbonylowej), przy czym możliwe jest utworzenie dodatkowego połączenia pomiędzy podstawnikiem (zbudowanym z atomów węgla i wodoru) zlokalizowanym przy atomie azotu grupy amidowej oraz atomem węgla w pozycji 2 grupy podstawowej opisanej w punkcie 4.1. lit. a, prowadzące do utworzenia sześcioczłonowego pierścienia,

c) grupa karboksylowa (łączenie do struktury podstawowej następuje poprzez węgiel przy grupie karbonylowej),

d) układ cykliczny mogący zawierać atomy węgla lub heteroatomy: azot, tlen, siarkę, o wielkości pierścienia do 5 atomów (wliczając atomy węgla i heteroatomy), przyłączony bezpośrednio do grupy podstawowej, z podwójnym wiązaniem do atomu azotu w miejscu przyłączenia.

4.3. Grupa przyłączona

a) nasycony, nienasycony lub aromatyczny pierścień, łącznie z policyklicznymi i heterocyklicznymi, dowolnie podstawiony, przy czym możliwe jest także przyłączenie pierścienia do łącznika poprzez podstawnik,

b) prosty lub rozgałęziony łańcuch węglowy, mogący zawierać w strukturze również heteroatomy, dowolnie podstawiony, liczący maksymalnie do 12 atomów w najdłuższym łańcuchu (nie licząc atomów wodoru).

4.4. Łańcuch boczny

a) nasycony lub pojedynczo nienasycony, prosty lub rozgałęziony łańcuch węglowodorowy, w którym zamiast atomów węgla mogą znajdować się atomy tlenu lub siarki, otrzymany w ten sposób łańcuch boczny może posiadać swój najdłuższy łańcuch zawierający od trzech do siedmiu atomów (bez uwzględniania atomów wodoru), przy czym atomy wodoru w łańcuchu mogą być podstawione atomami fluoru, chloru, bromu, jodu lub grupami: trifluorometylową lub cyjanową,

b) nasycony, nienasycony lub aromatyczny pierścień zawierający pięć, sześć lub siedem atomów węgla, które mogą być zastąpione atomami azotu, tlenu lub siarki, przyłączony do grupy podstawowej bezpośrednio lub poprzez grupę metylenową, etylenową lub 2-oksoetylenową, przy czym atomy wodoru w pierścieniu mogą być podstawione dodatkowo atomami fluoru, chloru, bromu, jodu lub grupami: trifluorometylową, metoksylową lub cyjanową. Ponadto atom wodoru przy atomie azotu może być podstawiony grupą metylową lub etylową.

5. Pochodne fentanylu - grupa IV-NPS

5.1. W strukturze I, II i III:

a) atom wodoru w pierścieniu A i C może być podstawiony w dowolniej pozycji (jednej lub kilku) podstawnikiem (Rn) w postaci atomu chloru, fluoru, bromu, jodu lub grupy: alkilowej (do 6 atomów węgla, tj. do C6), alkoksylowej (do C6),

b) atom wodoru w pierścieniu B może być podstawiony w dowolniej pozycji (jednej lub kilku) podstawnikiem (Rn) w postaci atomu chloru, fluoru, bromu, jodu lub grupy: alkilowej (do C6), O-alkilokarboksylowej (do C6) połączony z pierścieniem poprzez atom węgla grupy alkilowej reszty kwasowej,

c) pierścień C może być zastąpiony przez układ cykliczny (nasycony, nienasycony lub aromatyczny) zawierający do 6 atomów węgla tworzących pierścień, przy czym atom węgla może być zastąpiony heteroatomami takimi jak: tlen, siarka, azot,

d) podstawnikiem R2 i R3 może być grupa: alkilowa (do C6) lub hydroksylowa.

5.2. W strukturze I i II:

6. Benzodiazepiny - grupa V-NPS

6.1. Grupa podstawowa

6.2. Podstawniki

a) podstawnikiem R1 skondensowanym z siedmioczłonowym pierścieniem heterocyklicznym diazepiny może być następujący układ cykliczny: benzen, tiofuran, pirydyna (przy czym heteroatomy w skondensowanym pierścieniu tiofuranowym lub pirydynowym mogą znajdować się w dowolnej pozycji poza siedmioczłonowym pierścieniem struktury diazepiny). Ponadto podstawnik R1 może być podstawiony jednym lub większą liczbą podstawników w dowolnych pozycjach poza siedmioczłonowym pierścieniem heterocyklicznym diazepiny, wybranych spośród atomów: fluoru, chloru, bromu, jodu lub grup: metylowej, etylowej, nitrowej, aminowej w każdej możliwej kombinacji, o ile jest to chemicznie możliwe,

b) podstawnikiem R2 może być układ cykliczny: fenyl-, pirydyl- (przy czym atom azotu może znajdować się w dowolnej pozycji w pierścieniu pirydylowym), cykloheksenyl- (przy czym podwójne wiązanie może znajdować się w dowolnej pozycji w pierścieniu cykloheksenylowym). Ponadto pierścień fenylowy lub pirydylowy może być podstawiony jednym lub większą liczbą podstawników w dowolnych pozycjach, wybranych spośród atomów fluoru, chloru, bromu, jodu lub grup: metylowej, etylowej, nitrowej, aminowej w każdej możliwej kombinacji, o ile jest to chemicznie możliwe,

c) podstawnikiem R3 może być atom wodoru lub grupa: hydroksylowa, karboksylowa, etoksykarbonylowa, (N,N-dimetylo) karbamoilowa, metylowa,

d) podstawnikiem R4 może być atom wodoru lub grupa: metylowa, etylowa. Możliwe jest również, że w miejsce podstawników R4 i R3 obecna jest grupa karbonylowa (C=0) utworzona z atomem węgla pierścienia,

e) podstawnikiem R5 może być atom wodoru lub grupa: metylowa, etylowa, (N,N-dimetyloamino)metylowa, (N,N-dietyloamino) metylowa, (N,N-dimetyloamino)etylowa, (N,N-dietyloamino)etylowa, (cyklopropylo)metylowa, (trifluorometylo)metylowa, prop-2-yn-1-ylowa,

f) podstawnikiem R6 może być atom wodoru lub grupa: metylowa, hydroksylowa,

g) podstawnikiem R7 może być atom wodoru lub grupa: metylowa, etylowa. W 1,5-benzodiazepinach, 1,5-tienodiazepinach, 1,5-pi-rydodiazepinach, możliwe jest również, że w miejsce podstawnika R6 i R7 obecna jest grupa karbonylowa utworzona z atomem węgla pierścienia (C=0). Ponadto 1,5-benzodiazepiny, 1,5-tienodiazepiny, 1,5-pirydodiazepiny mogą również posiadać w miejsce podstawników R2 i R7 wiązanie podwójne do atomu azotu w pozycji 5 struktury diazepiny z zachowaniem podstawnika R6 w pozycji 4,

h) podstawnikiem X może być atom tlenu, siarki lub grupa: iminowa, N-metyloiminowa. Jeśli podstawnikiem R5 jest wodór, to jako postacie tautomeryczne tych związków mogą występować odpowiednie enole, tioenole lub enaminy.

7. Pochodne tryptaminy - grupa VI-NPS

7.1. W strukturze I:

a) podstawnikami R1 i R2 mogą być atom wodoru lub grupa: alkilowa (do C6), allilowa. Ponadto podstawniki te razem z atomem azotu, do którego są przyłączone, mogą tworzyć układ cykliczny pirolidyny,

b) podstawnikami R3, R5 mogą być atom wodoru lub grupa alkilowa (do C3),

c) podstawnikiem R4 może być atom wodoru lub grupa alkilowa (do C2),

d) atom wodoru w układzie pierścieniowym grupy indolowej może być podstawiony w pozycjach 4, 5, 6, 7 (jednej lub kilku) podstawnikiem Rn w postaci grupy: metoksylowej, acetoksylowej, hydroksylowej, metylotiolowej i ponadto w pozycji 4 podstawnikiem Rn w postaci grupy dwuwodorofosforanowej.

7.2. W strukturze II:

a) podstawnikiem R1 może być atom wodoru lub grupa: alkilowa (do C3), alkilokarbonylowa (do C4),

b) podstawnikiem R2 może być atom wodoru lub grupa: alkilowa (do C4), allilowa lub prop-2-in-1-ylowa,

c) podstawnikami R3 i R4 mogą być atomy wodoru lub grupy: alkilowa (do C5), cyklopropylowa, allilowa, 1-hydroksyalkilowa (do C2), ponadto amidowy atom azotu może być częścią układu pierścieniowego: morfolinowego, pirolidynowego lub dimetyloazetydynowego.

8. aaa Pochodne arylocykloheksyloaminy - grupa VII-NPS

8.1. ELEMENT A

a) element A może zawierać następujące układy cykliczne: fenyl-, pirolil-, pirydyl-, tiofuranyl-, furyl-, metylenodioksyfenyl-, etylenodioksyfenyl-, dihydrobenzofuranyl-, benzotiofenyl-.

b) atom wodoru w układach cyklicznych elementu A, o których mowa w lit. a, może być podstawiony w dowolnej pozycji (jednej lub kilku) podstawnikiem R w postaci atomu fluoru, chloru, bromu, jodu lub następujących grup: hydroksylowej, tiolowej, alkilowej (zawierającej do 6 atomów węgla, tj. do C6), alkoksylowej (do C6), alkilosulfanylowej (do C6), aminowej, przy czym możliwe jest utworzenie połączenia między podstawnikiem R a pierścieniem cykloheksylowym elementu B prowadzące do powstania układu cyklicznego. Tak utworzone układy cykliczne mogą zawierać do sześciu atomów (nie licząc atomów wodoru).

8.2. ELEMENT B:

a) podstawnikami R1 i R2, zlokalizowanymi przy atomie azotu, mogą być atom wodoru lub następujące grupy: alkilowa (do C6), cykloalkilowa (do C6), alkenylowa (do C6), alkinylowa (do C6). Ponadto podstawniki te mogą tworzyć układ cykliczny, w którym atom azotu jest zawarty w strukturze pierścienia pirolilowego, pirolidynylowego, piperydynylowego, morfolinylowego. Tak utworzone układy cykliczne mogą zawierać atomy węgla, tlenu, azotu, przy czym liczba atomów w pierścieniu może wynosić do siedmiu atomów. Układy cykliczne mogą być dalej podstawione, o ile jest to chemicznie możliwe, atomami: wodoru, fluoru, chloru, bromu, jodu lub następującymi grupami: hydroksylową, alkilową (do C6), fenylową. Wyżej wymienione podstawniki R1 i R2 mogą być dalej podstawione w każdej możliwej kombinacji, o ile jest to chemicznie możliwe, atomami lub połączeniami atomów węgla, wodoru, azotu, tlenu. Otrzymane w ten sposób nowe podstawniki mogą mieć najdłuższy łańcuch zawierający maksymalnie do dziewięciu atomów (nie licząc atomów wodoru i atomów w układzie cyklicznym),

b) podstawnikiem R3 może być (w dowolnej pozycji -jednej lub kilku) atom wodoru lub grupa alkilowa (do C6), alkoksylowa (do C6), hydroksylowa, fenyloalkilowa (w łańcuchu alkilowym C1 do C4), grupa okso.