§ 2

1. Danymi dodatkowymi, o które należy uzupełnić księgi, są:

1) numer identyfikacji podatkowej kontrahenta podatnika, o ile został nadany;

2) numer identyfikujący fakturę w Krajowym Systemie e-Faktur, o ile został nadany do dnia przekazania księgi - w przypadku faktur wystawionych przez podatnika stanowiących dowód księgowy;

3) znaczniki identyfikujące konta ksiąg wykazywane według słownika znaczników identyfikujących konta ksiąg dla:

a) banków - określonego w załączniku nr 1 do rozporządzenia,

b) zakładów ubezpieczeń i zakładów reasekuracji - określonego w załączniku nr 2 do rozporządzenia,

c) jednostek, o których mowa w art. 3 ust. 2 ustawy z dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie , sporządzających sprawozdanie finansowe zgodnie z załącznikiem nr 6 do ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości - określonego w załączniku nr 3 do rozporządzenia,

d) funduszy inwestycyjnych - określonego w załączniku nr 4 do rozporządzenia,

e) domów maklerskich - określonego w załączniku nr 5 do rozporządzenia,

f) spółdzielczych kas oszczędnościowo-kredytowych - określonego w załączniku nr 6 do rozporządzenia,

g) pozostałych jednostek - określonego w załączniku nr 7 do rozporządzenia;

4) dane potwierdzające nabycie, wytworzenie lub wykreślenie danego środka trwałego lub danej wartości niematerialnej i prawnej z ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, zwanej dalej „ewidencją”:

a) w przypadku faktur stanowiących dowód księgowy zbycia środka trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej - numer identyfikujący fakturę w Krajowym Systemie e-Faktur, o ile został nadany do dnia przekazania księgi,

b) numer dowodu, na podstawie którego przyjęto do używania środek trwały lub wartość niematerialną i prawną,

c) rodzaj dowodu potwierdzającego nabycie, wytworzenie lub wykreślenie z ewidencji,

d) datę nabycia, wytworzenia, przyjęcia do używania lub wykreślenia z ewidencji,

e) numer inwentarzowy nadawany przez jednostkę;

5) wysokość różnicy pomiędzy wynikiem finansowym ustalonym na podstawie przepisów o rachunkowości a podstawą opodatkowania ustaloną na podstawie przepisów o podatku dochodowym od osób prawnych w podziale na:

a) wysokość przychodów zwolnionych z opodatkowania - wykazuje się trwałe różnice pomiędzy zyskiem (stratą) dla celów rachunkowych a dochodem (stratą) dla celów podatkowych,

b) wysokość przychodów niepodlegających opodatkowaniu w bieżącym roku,

c) wysokość przychodów podlegających opodatkowaniu w bieżącym roku, ujętych w księgach lat ubiegłych,

d) wysokość przychodów podlegających opodatkowaniu, niepodlegających ujęciu w księgach,

e) wysokość kosztów nieuznawanych za koszty uzyskania przychodów - wykazuje się trwałe różnice pomiędzy zyskiem (stratą) dla celów rachunkowych a dochodem (stratą) dla celów podatkowych,

f) wysokość kosztów nieuznawanych za koszty uzyskania przychodów w bieżącym roku,

g) wysokość kosztów uznawanych za koszty uzyskania przychodów w bieżącym roku, ujętych w księgach lat ubiegłych,

h) wysokość kosztów uznawanych za koszty uzyskania przychodów, niepodlegających ujęciu w księgach.

2. Dodatkowe dane, o których mowa w ust. 1 pkt 1 i 2, wykazuje się, w postaci zapisu, w odniesieniu do poszczególnych zdarzeń ujętych w księgach.

3. Dodatkowe dane, o których mowa w ust. 1 pkt 3, przyporządkowuje się w oparciu o kryteria klasyfikacyjne przyjęte dla zapisów zdarzeń w księgach, wynikające z przepisów o rachunkowości.

4. Dodatkowe dane, o których mowa w ust. 1 pkt 4, wykazuje się w odniesieniu do danego środka trwałego lub danej wartości niematerialnej i prawnej wprowadzonych do ewidencji.