§ 2

1. Główny Inspektor Sanitarny do dnia 30 czerwca każdego roku sporządza i przekazuje ministrowi właściwemu do spraw zdrowia ilościowe zapotrzebowanie na szczepionki dla terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, zwane dalej „zapotrzebowaniem krajowym”.

2. Zapotrzebowanie krajowe zawiera oszacowanie liczby szczepionek, która jest niezbędna dla zapewnienia nieprzerwanego zaopatrzenia świadczeniodawców w te szczepionki, obejmujące okres od dnia sporządzenia tego zapotrzebowania do dnia:

1) 31 grudnia danego roku - oszacowanie krótkoterminowe;

2) 31 grudnia roku następnego - oszacowanie średnioterminowe;

3) 31 marca oraz 30 czerwca roku następującego po roku, o którym mowa w pkt 2 - oszacowania długoterminowe.

3. Do zapotrzebowania krajowego Główny Inspektor Sanitarny dołącza uzasadnienie, które zawiera dane lub informacje o:

1) metodyce zastosowanej do oszacowania ilościowego zapotrzebowania na szczepionki oraz przesłankach jej przyjęcia;

2) łącznej oraz średniej miesięcznej liczbie i rodzajach szczepionek, które zostały wydane świadczeniodawcom ze stacji sanitarno-epidemiologicznych w okresie 12 miesięcy poprzedzających miesiąc, w którym sporządzono zapotrzebowanie krajowe;

3) bieżącej liczbie i rodzajach szczepionek dostępnych łącznie w magazynach powiatowych stacji sanitarno-epidemiologicznych, wojewódzkich stacji sanitarno-epidemiologicznych i Centralnej Bazie Rezerw Sanitarno-Przeciwepidemicznych;

4) zmianach w przepisach prawa oraz o innych okolicznościach, które mogą wpłynąć na zwiększenie lub zmniejszenie zapotrzebowania na szczepionki w stosunku do zapotrzebowania krajowego obejmującego poprzedni rok.

4. Zapotrzebowanie krajowe może być w każdym czasie z inicjatywy Głównego Inspektora Sanitarnego lub ministra właściwego do spraw zdrowia aktualizowane w każdym z okresów wskazanych w ust. 2.