Art. 54a

1. Odbiorca przemysłowy, który skorzystał z uprawnień, o których mowa w art. 53 ust. 1, w art. 96 ust. 2 niniejszej ustawy lub w art. 62 ust. 2 ustawy z dnia 14 grudnia 2018 r. o promowaniu energii elektrycznej z wysokosprawnej kogeneracji, będący podmiotem, o którym mowa w art. 36 ust. 1 lub 2 ustawy z dnia 20 maja 2016 r. o efektywności energetycznej, jest obowiązany do ograniczenia emisji gazów cieplarnianych w rozumieniu art. 3 odpowiednio pkt 4 i 5 ustawy z dnia 12 czerwca 2015 r. o systemie handlu uprawnieniami do emisji gazów cieplarnianych lub do poprawy efektywności energetycznej w rozumieniu art. 2 pkt 3 ustawy z dnia 20 maja 2016 r. o efektywności energetycznej.

2. Obowiązek, o którym mowa w ust. 1, uznaje się za spełniony, jeżeli odbiorca przemysłowy, o którym mowa w ust. 1:

1) zrealizował przedsięwzięcia służące poprawie efektywności energetycznej w rozumieniu art. 2 pkt 12 ustawy z dnia 20 maja 2016 r. o efektywności energetycznej wskazane w ostatnim, na dzień złożenia informacji, o której mowa w art. 54 pkt 1, audycie energetycznym przedsiębiorstwa, o którym mowa w art. 37 ust. 1 ustawy z dnia 20 maja 2016 r. o efektywności energetycznej, dla których okres zwrotu nakładów nie przekracza 3 lat, albo

2) wykazał, że w roku kalendarzowym, na który został umieszczony w wykazie Prezesa URE, o którym mowa w art. 52 ust. 4, co najmniej 30 % energii elektrycznej zużytej na własne potrzeby zostało wytworzone ze źródeł zapewniających uniknięcie emisji gazów cieplarnianych w rozumieniu art. 3 odpowiednio pkt 4 i 5 ustawy z dnia 12 czerwca 2015 r. o systemie handlu uprawnieniami do emisji gazów cieplarnianych, albo

3) poniósł nakłady finansowe w wysokości nie mniejszej niż 50 % wartości pomocy uzyskanej w wyniku skorzystania z uprawnień, o których mowa w art. 53 ust. 1, w art. 96 ust. 2 lub w art. 62 ust. 2 ustawy z dnia 14 grudnia 2018 r. o promowaniu energii elektrycznej z wysokosprawnej kogeneracji, na przedsięwzięcia mające na celu ograniczenie emisji gazów cieplarnianych w rozumieniu art. 3 odpowiednio pkt 4 i 5 ustawy z dnia 12 czerwca 2015 r. o systemie handlu uprawnieniami do emisji gazów cieplarnianych z instalacji w rozumieniu art. 3 pkt 7 tej ustawy, w odniesieniu do której podmiot ten jest prowadzącym instalację w rozumieniu art. 3 pkt 16 tej ustawy:

a) poniżej mającego zastosowanie wskaźnika emisyjności, o którym mowa w rozporządzeniu wykonawczym Komisji (UE) 2021/447 z dnia 12 marca 2021 r. określającym zmienione wartości wskaźników emisyjności na potrzeby przydziału bezpłatnych uprawnień do emisji na lata 2021-2025 zgodnie z art. 10a ust. 2 dyrektywy 2003/87/WE Parlamentu Europejskiego i Rady , oraz

b) poniżej przypisanej do tego wskaźnika średniej wartości 10 % najbardziej wydajnych instalacji w 2016 i 2017 r. wskazanej w załączniku do rozporządzenia wykonawczego, o którym mowa w lit. a.

3. W przypadku gdy z audytu energetycznego przedsiębiorstwa, o którym mowa w art. 37 ust. 1 ustawy z dnia 20 maja 2016 r. o efektywności energetycznej, wynika, że nie ma przedsięwzięć, dla których okres zwrotu nakładów nie przekracza 3 lat, uznaje się, że obowiązek, o którym mowa w ust. 1, został zrealizowany.

4. W przypadku, o którym mowa w ust. 2 pkt 2, pochodzenie energii elektrycznej ze źródeł zapewniających uniknięcie emisji gazów cieplarnianych w rozumieniu odpowiednio art. 3 pkt 4 i 5 ustawy z dnia 12 czerwca 2015 r. o systemie handlu uprawnieniami do emisji gazów cieplarnianych wykazuje się wyłącznie:

1) potwierdzeniem umorzenia gwarancji pochodzenia, o którym mowa w art. 124a ust. 4, na rzecz odbiorcy przemysłowego, o którym mowa w ust. 1, dokonanego nie wcześniej niż w roku kalendarzowym, w którym odbiorca przemysłowy skorzystał z uprawnień, o których mowa w art. 53 ust. 1, w art. 96 ust. 2 niniejszej ustawy lub w art. 62 ust. 2 ustawy z dnia 14 grudnia 2018 r. o promowaniu energii elektrycznej z wysokosprawnej kogeneracji, lub

2) przez wytworzenie przez odbiorcę przemysłowego, o którym mowa w ust. 1, korzystającego z uprawnień, o których mowa w art. 53 ust. 1, w art. 96 ust. 2 niniejszej ustawy lub w art. 62 ust. 2 ustawy z dnia 14 grudnia 2018 r. o promowaniu energii elektrycznej z wysokosprawnej kogeneracji, energii elektrycznej z odnawialnych źródeł energii w roku kalendarzowym, w którym odbiorca przemysłowy korzystał z tych uprawnień, w instalacjach odnawialnego źródła energii i zużycie tej energii elektrycznej na jego własne potrzeby.