Art. 2a

1. Gwarancja ostrożnościowa i pokrycie niedoborów kapitałowych przez Skarb Państwa, zwane dalej „instrumentami rekapitalizacji”, mogą być zastosowane wyłącznie w odniesieniu do instytucji.

1a. Instrumenty rekapitalizacji mogą być stosowane w celu zapobieżenia poważnym zaburzeniom w gospodarce, o ile zastosowanie tych instrumentów jest proporcjonalne do skali zagrożenia, ma charakter zapobiegawczy i czasowy, a także nie służy pokryciu strat, które instytucja poniosła lub może ponieść w przyszłości.

2. Rządowe instrumenty stabilizacji finansowej mogą być stosowane w odniesieniu do:

1) instytucji;

2) instytucji finansowej z siedzibą na terytorium państwa członkowskiego, jeżeli instytucja finansowa jest jednostką zależną instytucji kredytowej lub firmy inwestycyjnej, lub spółki, o której mowa w art. 2 pkt 2-5, 7, 13a lub 20-22, i jest objęta nadzorem skonsolidowanym nad jednostką dominującą zgodnie z przepisami części pierwszej tytułu II rozdziału 1 i rozdziału 2 sekcji 1 rozporządzenia 575/2013, nadzorem nad grupą firm inwestycyjnych na zasadzie skonsolidowanej lub nadzorem nad zgodnością z grupowym testem kapitałowym, o których mowa w ustawie z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi;

3) finansowej spółki holdingowej, inwestycyjnej spółki holdingowej, finansowej spółki holdingowej o działalności mieszanej oraz holdingu mieszanego, z siedzibą na terytorium państwa członkowskiego;

4) dominującej finansowej spółki holdingowej z państwa członkowskiego, unijnej dominującej finansowej spółki holdingowej, unijnej dominującej inwestycyjnej spółki holdingowej, dominującej finansowej spółki holdingowej o działalności mieszanej z państwa członkowskiego, unijnej dominującej finansowej spółki holdingowej o działalności mieszanej.

3. Rządowych instrumentów stabilizacji finansowej nie stosuje się w odniesieniu do banków spółdzielczych oraz firm inwestycyjnych działających w innej formie prawnej niż spółka akcyjna.