Art. 22

Jeżeli obywatel Ukrainy przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy złożył wniosek o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy, o którym mowa w art. 42 ust. 13 pkt 4 i 5 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, i przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy nie zostało wydane ostateczne postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania w sprawie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy lub ostateczna decyzja o umorzeniu postępowania w sprawie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy, nie stosuje się przepisu art. 99 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 12 grudnia 2013 r. o cudzoziemcach w zakresie, w jakim przepis ten odwołuje się do udzielenia ochrony czasowej.